Journals / İnfeksiyon Dergisi / 2006 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Major drug susceptibility of Mycobacterium tuberculosis complex: Comparison of bactec and agar proportion methods

Mycobacterium tuberculosis kompleks kökenlerinin birinci seçenek antitüberküloz ilaçlara duyarlılığının saptanmasında bactec ve agar proporsiyon yöntemlerinin karşılaştırılması

Pages
7–14
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

BACTEC method reguires less laboratory work, is faster and gives more standardized results compared to agar proportion method, and it can be used safely for routine susceptibility tests of first-line antituberculosis drugs.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpuse of this study was to compare and evaluate two methods, namely, BACTEC anda agar proportion methods, in determining the in vitro susceptibility of Mycobacterium tubercularis complex to major antituberculosis drugs (isoniazide=INH, ritampicin=RIF, ethambutol=EMB and STM=streptomicin).
📊
Key Findings & Data:The positivity of acido-resistant bacilli among 104 concentrated clinical specimens was 36.54%.
💡
Conclusion & Impact:BACTEC method reguires less laboratory work, is faster and gives more standardized results compared to agar proportion method, and it can be used safely for routine susceptibility tests of first-line antituberculosis drugs.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The purpuse of this study was to compare and evaluate two methods, namely, BACTEC anda agar proportion methods, in determining the in vitro susceptibility of Mycobacterium tubercularis complex to major antituberculosis drugs (isoniazide=INH, ritampicin=RIF, ethambutol=EMB and STM=streptomicin). The positivity of acido-resistant bacilli among 104 concentrated clinical specimens was 36.54%. With the BACTEC method, 59 (56.73%) of 104 strains were resistant to at least one drug; 26 (25%) of them resistant to INH, 11 (10.58%) to RIF, 19 (18.27%) to EMB and 3 (2.89%) to STM. Six (5.76%) strains were resistant to two and four (3.84%) strains were resistant to three drugs. With agar proportion method, 67 (64.42%) of 104 strains were resistant to at least one drug; being 25 (24.04%) of them resistant to INH, 11 (10.58%) to RIF, 27 (25.96%) to EMB and 3 (2.89%) to STM. Seven (7.69%) strains were resistant to two and five (4.80%) strains were resistant to three drugs. There were no strains resistant to all of the four drugs with both methods. When the two methods were compared, the agreements for INH, RIF, EMB, and STM were as follows: for INH 99%, for RIF 100%, for EMB 92.3% and for STM 100%. BACTEC method reguires less laboratory work, is faster and gives more standardized results compared to agar proportion method, and it can be used safely for routine susceptibility tests of first-line antituberculosis drugs.

Özet

Bu çalışmada çeşitli klinik örneklerden BACTEC yöntemi ile soyutlanan 104 tane Mycobacterium tuberculosis kompleks kökeninin ilk dört seçenek antitüberküloz ilaca [izoniyazit (INH), rifampisin (RİF), etambutol (EMB) ve streptomisin (STM)] karşı duyarlılıkları BACTEC ve agar proporsiyon yöntemleri ile karşılaştırmalı olarak incelendi. Bu örneklerin Ziehl-Neelsen boyama yöntemi ile asidorezistan basil saptanma oranı %36.54 bulundu. BACTEC yöntemi ile 59 kökenin (%56.73) en az bir ilaca dirençli olduğu, 26 kökenin (%25) INH'e, 11 kökenin (%10.58) RIF'e, 19 kökenin (%18.27) EMB'e, üç kökenin (%2.89) STM'e dirençli olduğu saptandı. Toplam altı kökenin (%5.76) iki ilaca, dört kökenin (%3.84) üç ilaca dirençli olduğu görüldü. Agar proporsiyon yöntemi ile toplam 67 kökenin (%64.42) en az bir ilaca dirençli olduğu, 25 kökenin (%24.04) İNH'e, 11 kökenin (%10.58) RIF'e, 27 kökenin (%25.96) EMB'e, üç kökenin (%2.89) STM'e dirençli olduğu saptandı. Toplam yedi kökenin (%6.72) iki ilaca, beş kökenin (%4.81) üç ilaca dirençli olduğu saptandı. Her iki yöntemde de dört ilaca birden dirençli kökene rastlanmadı. İki yöntem karşılaştırıldığında; INH için uyum %99, RIF için %100, EMB için %92.3, STM için ise %100 olarak saptandı. Ancak BACTEC yöntemi, agar proporsiyon yöntemine göre iş gücü az, daha hızlı ve standart sonuç vemesi nedeniyle üstünlük göstermektedir. Bu nedenle birinci seçenek antitüberküloz ilaçlar için rutin amaçlı kullanılabilecek, güvenilir bir yöntem olarak önerilebilir.

🔖

Cite This Article

KARSLIGİL, T., BALCI, İ., BAYRAM, A., KORKMAZ, G. (2022). Major drug susceptibility of Mycobacterium tuberculosis complex: Comparison of bactec and agar proportion methods. İnfeksiyon Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 7–14. https://ajindex.com/articles/546431

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Kocabaş A. Akciğer tüberkülozu. Topçu-VVilke A, Söyletir G, Doğanay M, ed. Infeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyolojlsfnde. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevi, 2002: 538-99
  2. Özkara Ş, Aktaş Z, Özkan S, Ecevit H. Türkiye'de Tüberkülozun Kontrolü için Başvuru Kitabı. Ankara: Sağlık Bakanlığı Verem Savaşı Daire Başkanlığı, 2003: 1-11
  3. World Health Organization Geneva. WHO Report. 1999: 29-32
  4. Öztürk R. Mikobakteriyoloji laboratuvarında tür ve direnç tayininde yenilikler. Eraksoy H, Yenen OŞ, ed. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2002: 35- 43
  5. Anğ Ö, Erturan Z. Tüberkülozun dönüşü ve direnç sorunu. Anğ Ö, Uzun M, ed. Tüberküloz-Tanı, Direnç, Tedavi, istanbul: Türk Mikrobiyoloji Cemiyeti, 1996: 17-25 6. Tansel Ö. Klasik antibiyotik duyarlılık test yöntemleri
  6. Yüzyılda Tüberküloz Sempozyumu ve II. Tüberküloz Laboratuar Tanı yöntemleri Kursu kitabında. Samsun, 2003: 347-59
  7. Saniç A. Mikobakterilerde antibiyotik duyarlılık testleri. XXX Türk Mikrobiyoloji Kongresi kitabında. İstanbul: Türk Mikrobiyoloji Cemiyeti, 2000: 141-3 8. Aksakoğlu G. Sağlıkta Araştırma Teknikleri ve Analiz Yöntemleri. İzmir: D.E.Ü. Rektörlük Matbaası, 2001: 89-92
  8. Över U. Antitüberküloz Duyarlılık Testleri. Antibiyotik Duyarlılık Testlerinin Standardizasyonu Toplantısı kitabında. İstanbul: Türk Mikrobiyoloji Cemiyeti, 1997: 115-25
  9. Songur M. Tüberküloz tanısında standart kültür, hızlı kültür (MGIT) ve polimeraz zincir tepkimesi (PZT), yöntemlerinin karşılaştırılması (Doktora Tezi. İzmir, 1998
  10. Bekiroğlu N, Baysallar M, Gün H. Mikobakterilerin mikroskobik tanısında kullanılan iki aside dirençli boyama yönteminin karşılaştırılması. Infek Derg 1998; 12:69-73
  11. Sarıgüzel N. Direk mikroskopi teknikleri ve değerlendirilmesi
  12. Yüzyılda Tüberküloz Sempozyumu ve II. Tüberküloz Laboratuvar Tanı Yöntemleri Kursu kitabında. Samsun, 2003: 291-9
  13. Çoban AY, Ekinci B, Birinci A, Yenigün A, Durupınar B. Mycobacterium tuberculosis klinik suşlarında streptomisin direncinin araştırılması. Infek Derg, 2002; 16:35-8
  14. Arseven O, Eraksoy H, Uzun Y ve ark. Doğu Karadeniz bölgesinde tüberküloz ilaçlarına direnç durumu. KLİMİK Derg 1995; 8: 63-7
  15. Orhan G, Zer Y, Balcı İ, Bayram A, Korkmaz G. Mikobakteriyoloji laboratuvarında incelenen örneklerin retrospektif olarak değerlendirilmesi. Türk Mikrobiyol Cem Derg 2002; 33: 225-9
  16. Şenyüz A, Özcan M, Özbal Y. Mikobakterilerde antitüberkülotiklere karşı direnç gelişimi. XXX. Türk Mikrobiyoloji Kongresi. Antalya, 2002: 297