Journals / İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 43

Determining the Level of Nonverbal Communication Skills of School Principals Based on Teachers Opinions: A Pioneering Study

Öğretmen Görüşlerine Göre Okul Müdürlerinin Sözsüz İletişim Beceri Düzeylerinin Belirlenmesi: Bir Öncü Çalışma

Pages
150–167
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

However, principals’ nonverbal communication skill differs meaningfully in terms of field and attendance in communication training.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this paper is to determine the level of nonverbal communication skills of school principals based on teachers’ opinions.
📊
Key Findings & Data:The research is designed within the frame of descriptive study, and the universe covers state school teachers employed in Erzurum Palandöken during the academic years 2013-14 .
💡
Conclusion & Impact:However, principals’ nonverbal communication skill differs meaningfully in terms of field and attendance in communication training.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Okul Müdürü · Sözsüz İletişim Becerisi · Öğretmen

Abstract

The purpose of this paper is to determine the level of nonverbal communication skills of school principals based on teachers’ opinions. The research is designed within the frame of descriptive study, and the universe covers state school teachers employed in Erzurum Palandöken during the academic years 2013-14 . Sampling group is selected via random sampling method, which covers 242 teachers from 15 elementary schools. Data was gathered through the scale ‘Nonverbal Immediacy Scale (NIS)’ developed by Richmond, McCroskey and Johnson (2003). The research reveals that the level of nonverbal communication skill of principals is medium. There is no meaningful difference between the principals’ nonverbal communication skills and the teachers’ gender, degree, or experience variations. However, principals’ nonverbal communication skill differs meaningfully in terms of field and attendance in communication training.

Özet

Bu araştırmanın amacı, öğretmen görüşlerine göre okul müdürlerinin sözsüz iletişim becerileri düzeyini belirlemektir. Betimsel tarama modelindeki araştırmanın evrenini 2013- 2014 eğitim öğretim yılında Erzurum ili Palandöken ilçe merkezindeki Milli Eğitim Bakanlığına bağlı devlet ilkokullarında görev yapmakta olan öğretmenler oluşturmaktadır. Örneklemini ise, basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile belirlenen 15 ilkokulda görev yapan 242 öğretmen oluşturmaktadır. Verilerin toplanması için Richmond, McCroskey ve Johnson (2003) tarafından geliştirilen “Sözsüz İletişime Yatkınlık Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; okul müdürlerinin sözsüz iletişim becerileri “orta” düzeydedir. Öğretmenlerin cinsiyet, eğitim durumu, kıdem gibi değişkenleri ile okul müdürlerinin sözsüz iletişim becerilerine yönelik puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamaktadır. Ancak; öğretmenlerin görüşlerine göre, okul müdürlerinin sözsüz iletişim becerileri branş ve iletişimle ilgili eğitim almış olma değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır.

🔖

Cite This Article

UZUN, T., AYIK, A. (2022). Determining the Level of Nonverbal Communication Skills of School Principals Based on Teachers Opinions: A Pioneering Study. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 43, 150–167. https://ajindex.com/articles/544839

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. App, B., McIntosh, D. N., Reed, C. L. ve Hertenstein, M. J. (2011). “Nonverbal Channel Use İn Communication of Emotion: How May Depend On Why”, Emotion, Vol. 11, No. 3, 603–617
  2. Atkinson, A. P., Dittrich, W. H., Gemmell, A. J. ve Young, A. W. (2004). “Emotion Perception From Dynamic And Static Body Expressions İn Point-Light And Full-Light Displays”, Perception, 33(5), 717–746.
  3. Aydoğan, İ. ve Kaşkaya, A. (2010). “İlköğretim Okulu Yöneticilerinin İletişim Becerilerinin Yönetici Ve Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi”, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30 (1), 1-16.
  4. Aziz, A. (2012). İletişime giriş. İstanbul:
  5. Hiperlink Yayınları.
  6. Birdwhistell, R. L. (1970),
  7. Knesisc And Contex, Essay On Body Motion Commonunication, Philadephia: University of Pennsylvania Pres. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, E.Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  8. Pegem Akademi Yayıncılık. Calero, H. (2005). The Power of Nonverbal Communication How You Act İs More İmportant Than What You Say, Los Angeles: Silver Lake Puplishing, Cesur, H. (2009). “Ortaöğretim müdürlerinin liderlik stilleri ve iletişim becerileri arasındaki ilişkinin öğretmen algılarına göre değerlendirilmesi (Şişli ilçesi örneği)”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  9. Christophel, D. M. (1990). “The Relationships Among Teacher İmmediacy Behaviors, Student Motivation, And Learning”, Communication Education, Volume: 39, 323-340.
  10. Comadena M.E., Hunt S.K. ve Simonds C. J. (2007) “The Effects of Teacher Clarity, Nonverbal Immediacy, And Caring On Student Motivation, Affective And Cognitive Learning”, Communication Research Reports Vol. 24, No. 3, pp. 241–248
  11. Coulson, M. (2004). “Attributing Emotion To Static Body Postures: Recognition Accuracy, Confusions, And Viewpoint Dependence”, Journal of Nonverbal Behavior, 28, 117–139.
  12. Çelik, Ç. (2007). “İlköğretim Okulu Müdürler İletişim Becerileri İle Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep. Çetinkaya, İ. (2011). “Ortaöğretim Okul Müdürlerinin Liderlik Stilleri Ve İletişim Becerileri Arasındaki İlişki”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  13. Çetinkaya, H. (2012). “İlköğretim Okulu Yöneticilerinin İletişim Becerilerinin Okul Başarısına Etkisi”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.