SavedAdd your journal

Journals / İlahiyat Tetkikleri Dergisi / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 45

The Role of Religious-Sectarian Acknowledgements in The Socio-Political Relations of The Ilkhanate

İlhanlıların Sosyo-Politik İlişkilerinde Dinî-Mezhebî Kabullerin Rolü

Hanifi ŞAHİN
Pages
109–138
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Mongolians, especiallySyria, are abandoned to organize attacks on political targets.This article describes the contribution of sufis in the Mongols Islamization process and the role ofreligious and sectarian acceptance in the social and political relations of Ilkhanate.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ilkhanate, a Mongolian government, has worked to achieve political objectives determined fromGenghis Khan.
📊
Key Findings & Data:The Choosing of the Mongols Islam as a religion did not bring a change in their politicalmoves in favor of Muslims.
💡
Conclusion & Impact:Mongolians, especiallySyria, are abandoned to organize attacks on political targets.This article describes the contribution of sufis in the Mongols Islamization process and the role ofreligious and sectarian acceptance in the social and political relations of Ilkhanate.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Ilkhanate, a Mongolian government, has worked to achieve political objectives determined fromGenghis Khan. The Choosing of the Mongols Islam as a religion did not bring a change in their politicalmoves in favor of Muslims. The contributions of Turkish sûfîs have made important in this conversion.In particular, the Mongols are influenced by Rifai dervishes and their rituals they faced in Syria andsurroundings. After their conversion, Mongols have put sûfîs in place of wizards and priests that has animportant place in Mongol tradition. The conversion of Ahmad Takûdâr, Ghazan Khân and Oljeiutuwas met with caution by the Mamluks. Therefore, Islam was not a common denominator between thetwo states. On the contrary, these two states have always been in competition. Mongolians, especiallySyria, are abandoned to organize attacks on political targets.This article describes the contribution of sufis in the Mongols Islamization process and the role ofreligious and sectarian acceptance in the social and political relations of Ilkhanate.

Özet

Bir Moğol devleti olan İlhanlılar, siyasi olarak Cengiz Han'dan itibaren belirlenen hedefleri gerçekleştirmek için çalışmışladır. Moğolların İslam'ı seçmeleri siyasi hamlelerinde Müslümanlar lehine birdeğişiklik getirmemiştir. Moğolların Müslüman olmasında Türk sûfîlerin önemli katkıları olmuştur.Özellikle Moğollar Suriye ve civarına karşılaştıkları Rifâî dervişlerinden ve onların ritüellerinden etkilenmişlerdir. Moğollar, Müslüman olduktan sonra, geleneklerinde önemli yeri olan büyücü ve kâhinlerinyerine, sûfîleri koymuşlardır. Ahmed Teküder'in Gazân Hân ve Olcaytu'nun İslam'ı seçmeleri Memlüklertarafından ihtiyatla karşılanmıştır. Bu nedenle İslam, iki devlet arasında bir ortak payda olamamıştır.Aksine bu iki devlet hep rekabet halinde olmuştur. Moğollar, başta Suriye olmak üzere siyasi hedeflerineyönelik saldırılar düzenlemekten vazgeçmemişlerdir

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, H. (2022). The Role of Religious-Sectarian Acknowledgements in The Socio-Political Relations of The Ilkhanate. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 45, 109–138. https://ajindex.com/articles/544418

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akkuş, Mustafa “Ulu Arif Çelebi Dönemi Mevleviliğin Gelişmesinde İlhanlıların Etkisi, Alevilik-Bektaşilik Araştırmaları Dergisi, 2013, sayı: 7, s. 78-100. Aksarâyî, Kerimüddin Mahmud b. Muhammed, Müsâmeretü’l- Ahbâr, çev. Mürsel Öztürk, TTK, Ankara 2000.
  2. Alinge, Curt, Moğol Kanunları, çev. Coşkun Üçok, Ankara Üniversitesi Hukuk Fak., Yay., Ankara 1967.
  3. Amitai, Reuven, “Sufis and Shamans: Some Remarks on the Islamization of the Mongols in the Ilkhanate”, Journal of the Economic and Social History of the Orient, c. XLII, sy. 1, 1999, s.27-46. 132 Yıl: 2016/1 | Sayı: 45 | Doç. Dr. Hanifi ŞAHİN Arberry, Arthur John, Sufism: An Account of the Mystics of Islam, New York 1970.
  4. Arini, Seyyid Baz, el-Moğûl, Kahire 1986. el-Aynî, Ebu Muhammed Bedreddin Mahmud b. Ahmed b.Musa, İkdü’l-Cümân fî Târih-i Ehli’z-Zamân, nşr. Abdürrazık Tantavi Karmut, Kahire 1989. Aynî, Mehmed Ali, İslâm Tasavvuf Tarihi, İstanbul 1985 el-Bahrânî, Yusuf b. Ahmed, Lü’lüetü’l-Bahreyn fi’l-İcâzât ve Terâcim-i Ricâl, nşr. Muhammed Sadık Bahru’l-‘Ulûm, Dâru’l-Azvâ, Beyrut 1968.
  5. Bausani, Alessandro, “İlhanlı Hâkimiyeti Zamanında İran’da Din”, trc. Mustafa Uyar, Tarih Araştırmaları Dergisi, c.XX, sy.32, 2002, s. 223-231.
  6. Baybars, Rükneddin Baybars el-Mansuri en-Nasıri ed-Devadar, Zübdetü’l-Fikrefî Tarihi’l-Hicre, tahk. D. S. Richards, Berlin Beyrut, 1998.
  7. Bayram, Mikâil, “Selçuklular Zamanında Orta Anadolu’dan Batı Anadolu’ya Göçler”, Uluslar Arası Batı Anadolu Beylikleri Sempozyumu Bildiriler, Balıkesir 2005.
  8. Berikan, İbrahim b. Muhammed b. Abdillah, Menhecu Şeyhu’l-İslam İbn Teymiyye fi Takrîri Akîdeti’t-tevhîd, Dâru İbn Mufid, Riyad 2004.
  9. Brockelmann Carl, İslam Milletleri ve Devletleri Tarihi, çev. Neş’et Çağatay, Ankara 1954.
  10. Browne, Edward G, A Literary History of Persia, Cambridge 1928. el-Cezerî, Ebû Abdillâh Şemsüddîn Muhammed b. İbrâhîm b. Bekr, Târîhu Havadisi’z-Zaman ve Enba’ühu ve Vefayatü’l-Ekabir ve’l-A’ayan min Ebna’ihi, tahk. Ömer Abdüsselam Tedmuri, el-Mektebetü’l-Asriyye, Beyrut 1998. el-Cüveynî, Alâeddin Ata Melik, Târih-i Cihan Güşa, çev. Mürsel Öztürk, Kültür Bakanlığı Yay, Ankara 1999. el-Cüzcânî, Ebû Amr Minhâceddin Osman b. Sirâceddin Muhammed, Tabâkat-ı Nâsırî, nşr. Abdulhay Habibi, Kabil 1964.
  11. Demirci, Mehmet, “Moğollar ve Mevlânâ”, Türk Dünyası Tarih Dergisi, İstanbul, 1987, s. 54-57.
  12. Ebu Zehra, Muhammed İbn Teymiyye: Hayâtuhu ve ‘Asruhû–Ârâuhû ve Fıkhuhû, İLHANLILARIN SOSYO-POLİTİK İLİŞKİLERİNDE DİNÎ-MEZHEBÎ KABULLERİN ROLÜ 133 Daru’l- Fikri’l- Arabi, Kahire 1991. Efla