Journals / Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 14 - Sayı: 27

Approach of the Ahl-i Hadith to Theological Rationalism: A Reading over Ibn Taymiyya s Methodical Criticism against Râzî

EHL-İ HADİS'İN KELAMÎ AKILCILIĞA BAKIŞI:İBN TEYMİYYE'NİN RÂZÎ'YE YÖNELİK METODİK ELEŞTİRİLERİ ÜZERİNDEN BİR OKUMA

Pages
223–244
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study aims to pre- sent a better understanding of this controversy over basic figures such as Ibn Taymiyya andRazi.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The main element that differentiates Islamic disciplines is the method they use in aneffort to understand metaphysics.
📊
Key Findings & Data:The methodical attitude they adopted first led them to in- terpret religious texts then to exclude communities other than their followers.
💡
Conclusion & Impact:This study aims to pre- sent a better understanding of this controversy over basic figures such as Ibn Taymiyya andRazi.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The main element that differentiates Islamic disciplines is the method they use in aneffort to understand metaphysics. The methodical attitude they adopted first led them to in- terpret religious texts then to exclude communities other than their followers. The latter effectmay have stemmed from the assumption that each scientific discipline represents the absolu- te truth. Given the history of Islamic thought it can be suggested that method centered contro- versy has mostly been experienced between Ahl-i Hadith and theologians. Although it seemsit was between people in fact it was a confliction between mentalities. This study aims to pre- sent a better understanding of this controversy over basic figures such as Ibn Taymiyya andRazi.

Özet

Metafiziği anlama çabasında olan İslamî disiplinleri birbirinden ayıran temel unsurların başın- da kullandıkları yöntemler gelmektedir. Benimsedikleri metodik tutum, öncelikle dini metinleriyorumlamalarına daha sonradan da çoğu kez kendi dışındaki zümreleri dışlamalarına sebepolmuştur. Bu ikinci durumun doğmasında özellikle her ilmi disiplinin, mutlak hakikati temsil et- tiği şeklindeki iddiasının etkisinden bahsedilebilir. İslam düşünce tarihi göz önünde bulundu- rulduğunda metot merkezli çatışmanın daha ziyade Ehl-i hadis ve kelamcılar arasında yaşan- dığı söylenebilir. Bu çatışma, her ne kadar şahıslar üzerinden yürütülse de aslında daha deri- ninde zihniyetler arası bir mücadeleden bahsedilebilir. Bu çalışma Râzî ve İbn Teymiyye gibitemel figürler üzerinden söz konusu ihtilafı anlama çabası gütmektedir.

🔖

Cite This Article

SANCAR, F. (2022). Approach of the Ahl-i Hadith to Theological Rationalism: A Reading over Ibn Taymiyya s Methodical Criticism against Râzî. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 27, 223–244. https://ajindex.com/articles/537668

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Abrahamov, Bünyamin, “Akıl-Nakil Uyumu Noktasında İbn Teymiyye’nin Yaklaşımı”, çev.: Salih Özer, İslamî İlimler Dergisi, sayı: 1-2 (2009), ss. 385-400.
  2. Alberry, A. J., Revelation and Reason in Islam, Allen-Unwin, London 1957.
  3. Altaş, Eşref, Fahreddin er-Râzî’nin İbn Sînâ Yorumu ve Eleştirisi, İz Yay., İstanbul 2009.
  4. Altıntaş, Ramazan, “Nas Karşısında Aklın Değersel Durumu”, Kelam Araştırmaları Dergisi, c. 1, sayı: 1 (2003), ss. 11-20.
  5. Aristoteles, Organon V: Topikler, çev.: H. Ragıp Atademir, Milli Eğitim Bakanlığı Yay., İstanbul 1996.
  6. Atay, Hüseyin, “Fahreddin er-Râzî’nin Kelam İlmindeki Yeri”, Fahreddin er-Râzî, Muhassal: Ke- lam’a Giriş içinde, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yay., Ankara 1978.
  7. Cerrahoğlu, İsmail, Tefsir Usulü, Türkiye Diyanet Vakfı Yay., Ankara 1996.
  8. Coşar, Hakan, “İşârât Geleneği İçinde Fahreddin er-Râzî Eleştirileri: Seyfeddin el-Âmidî Örneği”, İslam’ın Dönüşüm Çağında Fahreddin er-Râzî “, edit.: Ömer Türker, Osman Demir, İsam Yay., İs- tanbul 2013. el-Cürcânî, Seyyid Şerif Ali b. Muhammed, Şerhu’l-Mevâkıf, Daru’l-Kütibi’l-İlmiyye, Beyrut 1997. el-Cüveynî, İmâmü’l-Harameyn, Kitâbü’l-irşad ilâ kavâtıi’l-edille fî usûli’l-itikâd, tahk.: Muhammed Yusuf Musa, Abdülmünim Abdülhamid, Mektebetü’l-Hancî, Kahire 2002.
  9. Çapak, İbrahim, “Fahreddin er-Râzî’nin İslam Mantık Tarihindeki Önemi ve Bazı Mantık Konuları Hakkındaki Görüşleri”, Dini Araştırmalar Dergisi, c. 8, sayı: 23, 2005, ss. 111-126. Câbirî, Muhammed Âbid, Arap-İslam Kültürünün Akıl Yapısı, çev.: Burhan Köroğlu, Hasan Haçak, Ekrem Demirli, Kitabevi Yay., İstanbul 2000.
  10. Ebu Zehra, Muhammed, İmam İbn Teymiyye Hayatı-Fikirleri-Eserleri, Nusreddin Bolelli v. dğr., İsla- moğlu Yay., İstanbul 1988.
  11. Frank Griffel, Gazâlî’nin Felsefi Kelamı, çev.: İbrahim Halil Üçer, Klasik Yay., İstanbul 2012. el-Gazâlî, Ebu Hâmid Muhammed b. Muhammed, el-Munkız mine’d-dalâl (Mecmûatü resâili’l-İmam Gazâlî içinde), Daru’l-Kütibi’l-İlmiyye, Beyrut 2006. --------, el-Mustasfâ fî ilmi’l-usûl, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut 1993. --------, Fedâihu’l-Bâtıniyye, neşr.: Abdurrrahman Bedevî, ed-Dâru’l-Kavmiyye, Kahire 1964. --------, Kânûnu’t-tevîl (Mecmûatü Resâili’l-İmâmi’l-Gazâlî içinde), Daru’l-Kütibi’l-İlmiyye, Beyrut 2006. İbn Ebî Usaybia, Ebü’l-Abbas Muvaffakuddin Ahmed b. Kâsım, Uyûnu’l-enbâ fî tabâkâti’l-etıbbâ, neşr.: Nizâr Rızâ, Dârü’l-Mektebeti’l-Hayat, Beyrut 1965. İbn Haldûn, Abdurrahman, Mukaddime, neşr.: Dâru’l-fikr, yy., ts. İbn Kayyim el-Cevziyye, Şemsüddin Ebû Abdillah Muhammed b. es