Journals / Hayvancılık Araştırma Dergisi / 2004 / Cilt: 14 - Sayı: 1-2

İnvestigation on some slaughter traits and meat yield of rigneck pheasant (Phasianus colchicus)

Halkalı sülünlerde (Phasianus colchicus) bazı kesim özellikleri ve et randımanının incelenmesi

Pages
13–18
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, it was determined that pheasents have high meat yield and it is recommended that poultry sector could be gained an alternative kind if breeding of meat type pheasant is encouraged.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was done to determine meat yield characteristics of ringneck pheasants.
📊
Key Findings & Data:Totally 29 pheasants aged twenty weeks were used as material.
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, it was determined that pheasents have high meat yield and it is recommended that poultry sector could be gained an alternative kind if breeding of meat type pheasant is encouraged.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This study was done to determine meat yield characteristics of ringneck pheasants. Totally 29 pheasants aged twenty weeks were used as material. Mean live weight of pheasants was 1301g and carcass yield was 76.27%. Ratios of the neck, wing, back, thigh and breast were 7.48 %, 10.87 %, 12.29 %, 27.14 % and 42.78 % respectively. 69.92 % of the carcass was thigh and breast. According to meat yield ratio of the carcass' parts, thigh with 88.65% was the highest, neck with 67.33 % was the lowest. It was determined that 80.26% of the carcass was meat and 19.77% was bone. And also 74.12% of the total meat come from thigh and breast meat. In conclusion, it was determined that pheasents have high meat yield and it is recommended that poultry sector could be gained an alternative kind if breeding of meat type pheasant is encouraged.

Özet

Araştırma, halkalı sülünlerin et verimi özelliklerini belirlemek amacıyla yapıldı. Toplam 29 adet 20 haftalık erkek sülün kullanıldı. Sülünlerde ortalama canlı ağırlık 1301g, karkas randımanı %76.27 olarak tespit edildi. Boyun, kanat, sırt, but ve göğüs bölgelerinin karkasa oranı sırasıyla %7.48, %10.87, %12.29, %27.14 ve % 42.78 olarak belirlendi. Karkasın %69.92'sini göğüs ve budun teşkil ettiği saptandı. Et randımanı bakımından but bölgesi %88.65'le en yüksek, boyun bölgesi de %67.33'le en düşük olarak tespit edildi. Karkasın %80.26'sı et, %19.77'si kemik olarak belirlendi. Ayrıca toplam etin %74.12'sini but ve göğüs etinin oluşturduğu saptandı. Sonuç olarak, sülünlerin oldukça yüksek et randımanına sahip olduğu, et tipi sülün üretiminin teşvik edilmesi durumunda kanatlı sektörünün alternatif bir tür kazanacağı görüşüne varıldı.

🔖

Cite This Article

ARDIÇ, M., GÜNER, A., UÇAR, G., KELEŞ, A. (2022). İnvestigation on some slaughter traits and meat yield of rigneck pheasant (Phasianus colchicus). Hayvancılık Araştırma Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 1-2, 13–18. https://ajindex.com/articles/536034

References (11)

  1. Anonim (2001) Hayvancılık Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı. Yayın No: DPT 2574-ÖİK: 587. Arslan C (2000) Kazlarda Farklı Kaba Yem Kaynaklarmın Sindirilebilirliklerinin Tespiti ve Büyüme Performansı Üzerine Etkisi. Doktora Tezi, Selçuk Üniv. Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları Anabilim Dalı, Konya. Çetin O, Kırıkçı K, Tepeli C (1997) Sülünlerin (P.colchicus) entansif ortam ve karasal iklimde yetiştirilme imkanlarının araştırılması: II. Büyüme ve karkas özellikleri. Vet. Bil. Derg., 13,1, 69-76.
  2. Çetin O, Kırıkçı K (1999) Selçuk Üniversitesi Veteriner Fakültesi'nde yetiştirilen sülünlerin performansları. Vet. Bil. Derg., 15,1,23-27.
  3. Çetin O (2000) Farklı yaşlarda kesilen kaya kekliklerinde (A. graeca) besi performansı ve karkas özellikleri. Tavukçuluk Araştırma Derg., 2, 2, 41-43.
  4. Çetin O, Kırıkçı K (2000) Alternatif Kanatlı Yetiştiriciliği Sülün-Keklik. Selçuk Üniversitesi Basımevi, Konya. Doğruer Y, Güner A, Uçar G, Gürbüz Ü (2002) Yerli kazların (Anser domesticus) bazı kesim ve karkas özellikleri. Hayvancılık Araştırma Derg., 12, 1, 28-32.
  5. Elminowska-Wenda G A, Rosinski D, Klosowska D, Guy G (1997) Effect of feeding system (intensive vs. semi-intensive) on growth rate, microstructural characteristics of pectoralis muscle and carcass parameters of the white Italian geese. Arch. Geflügelk, 61, 3, 117-119.
  6. Güner A, Doğruer Y, Uçar G, Gürbüz Ü (2004) Yerli kazların (Anser domesticus) karkas komposizyonu ve et randımanı özelliklerinin incelenmesi. Vet. Bil. Derg., 20, 3, 35-42
  7. İnal T (1992) Besin Hijyeni Hayvansal Gıdaların Sağlık Kontrolü. Final Ofset, İstanbul.
  8. Jones R (1984) A Standard Method for Dissection of Poultry Carcass Analysis. The West of Scotland Agricultural Collage, Auchincruive Ayr., Technical note, No: 222. Kirchgepner M, Jamroz D, Eder K, Pakulska E (1997) Carcass quality and fatty acid composition in growing geese fed various rations. Arch. Geflügelk, 61,4,191-197.
  9. Kırmızıbayrak T (2002) Kars İlinde halk elinde yetiştirilen yerli ırk kazların kesim ve karkas özellikleri. Tr. J. Vet. Anim. Sci., 26, 667-670.
  10. Marsico G, Vonghia G (1992) Productive capacity of 4 varieites of pheasant. Anim. Breed Abstr., 60, 582. McGowan P J K, Garson P J (1995)
  11. Pheasants. IUCN, Gland, Switzerland. Ricard F H, Petitjean M J (1989) A comparision of the carcass composition of game-type pheasants and fowls of similar body weight. Annales-de-Zootechnie, 38, 1, 11-18 (CAB Abstracts,). Ricard F H, Petitj