Journals / Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 3

Hemşirelerin Tıbbi Hataları Rapor Etmeme Nedenleri

Pages
142–149
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Araştırma, hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte tasarlanmış olup bir üniversite hastanesinde çalışan 171 hemşireyle gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hemşire · rapor etme · tıbbi hata

Özet

Amaç: Araştırma, hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte tasarlanmış olup bir üniversite hastanesinde çalışan 171 hemşireyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerine ilişkin 21 önermeden oluşan anket formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 27.52±6.9, %89.9’u kadın, %45.9’u lisans mezunudur. Hemşirelerin %81.8’i tıbbi hatalarla karşılaştıklarını, bu hataların en çok ilaç (%66.2) ve kayıt hataları (%51.4) olduğunu, %66.1’i hataları rapor ettiğini belirtmiştir. Hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedeni en çok tıbbi hatayla ilgili hastada olumsuz durum meydana gelirse hemşirelerin suçlanacağı (%72.97) düşüncesidir. Hemşirelerin hata bildirdiğinde işten çıkarılabilme düşüncesiyle çalışma yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Hata rapor edildiğinde hekimlerden olumsuz tepki alabilme, hastane yönetiminden ceza alabilme ve hata bildirim formlarının çok fazla olması düşünceleri ile çalışma pozisyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.Amaç: Araştırma, hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte tasarlanmış olup bir üniversite hastanesinde çalışan 171 hemşireyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerine ilişkin 21 önermeden oluşan anket formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 27.52±6.9, %89.9’u kadın, %45.9’u lisans mezunudur. Hemşirelerin %81.8’i tıbbi hatalarla karşılaştıklarını, bu hataların en çok ilaç (%66.2) ve kayıt hataları (%51.4) olduğunu, %66.1’i hataları rapor ettiğini belirtmiştir. Hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedeni en çok tıbbi hatayla ilgili hastada olumsuz durum meydana gelirse hemşirelerin suçlanacağı (%72.97) düşüncesidir. Hemşirelerin hata bildirdiğinde işten çıkarılabilme düşüncesiyle çalışma yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Hata rapor edildiğinde hekimlerden olumsuz tepki alabilme, hastane yönetiminden ceza alabilme ve hata bildirim formlarının çok fazla olması düşünceleri ile çalışma pozisyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÜLKÜ, H. H., TÜRK, G. (2022). Hemşirelerin Tıbbi Hataları Rapor Etmeme Nedenleri. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 142–149. https://ajindex.com/articles/532728

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Guide to Patient Safety Indicators, AHRQ Quality Indicator. Version 3.1., 2007
  2. Patient Safety Dictionary. Avaliable from: URL:https://www.npsf.org/page/dictionaryfm? (11.12.2016
  3. Özata M, Altunkan H. Hastanelerde tıbbi hata görülme sıklıkları, tıbbi hata türleri ve tıbbi hata nedenlerinin belirlenmesi: Konya örneği. Tıp Araştırmaları Dergisi. 2010; 8(2): 100-111
  4. Seren İntepeler Ş, Dursun M. Tıbbi hatalar ve tıbbi hata bildirim sistemleri. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2012; 15(2): 129-135
  5. WHO (2014). 10 facts on patient safety. Avaliable from: URL:http://www.who.int/features/factfiles/patient_safety/patient_safety_facts/en/ (13.02.2016
  6. Flanders S, Clark AP. Interruptions and medication errors: part I. Clinical Nurse Specialist. 2010; 24: 281–285
  7. Baker GR, Norton PG, Flintoft V, Blais R, Brown A, Cox J, et al. The Canadian Adverse Events Study: The Incidence of Adverse Events among Hospital Patients in Canada. Canadian Medical Association Journal. 2004; 170(11): 1678–1686
  8. Clinical Excellence Commission. Clinical Incident Management in the NSW Public Health System 2010: July–December. NSW Health, Sydney, 2013
  9. Kohn LT, Corrigan JM, Donaldson MS. To err is human: Building a safer health system. Washington: Academy Press; 2000
  10. Ateş Ç. Bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Hemşirelerin İlaç Uygulama Hataları ve Hata Nedenlerinin Belirlenmesi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. 2010
  11. Kahriman İ, Öztürk H. Evaluating medical errors made by nurses during their diagnosis, treatment and care practices. Journal of Clinical Nursing. 2016; 25: 2884-2894
  12. Özdemir¬ N,¬ Soysal¬ A,¬ Bilgen¬ H,¬ Çulha¬ G,¬ Bakır¬ M,¬ Özek E.¬ Marmara¬ Üniversitesi¬ Tıp¬ Fakültesi¬ yenidoğan¬ yoğun bakım ¬ünitesi¬ 2001¬ Yılı ¬nozokomiyal ¬infeksiyonları.¬ Hastane İnfeksiyonları¬ Dergisi.¬ 2004; 8: 256-260
  13. Hacımustafaoğlu¬ M,¬ Çelebi¬ S,¬ Koksal¬ N,¬ Kavurt S, Özkan H, Çetinkaya M, et al. Nosocomial¬ infections ¬in¬ neonatology clinic¬ and¬ neonatal¬ intensive¬ care¬ unit.¬ Turk¬ish Archives of Pediatrics. 2011; 46: 293-298
  14. Akgün S, Al-Assaf AF. Sağlık Kuruluşlarında Hasta Güvenliği Anlayışını Nasıl Oluşturabiliriz?. Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi. 2007; 3: 42-47
  15. Heard GC, Sanderson PM, Thomas RD. Barriers to Adverse Event and Error Reporting in Anesthesia. Anesthesia-Analgesia. 2012; 114(3): 604-614
  16. Kardaş Özdemir F, Akgün Şahin Z. Hemşirelerin hasta güvenliği kültürü al