SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi / 2019 / Volume: 6 Issue: 3

Hemşirelerin Tıbbi Hataları Rapor Etmeme Nedenleri

Hilal Hatice Ülkü(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ, BUHARKENT MESLEK YÜKSEKOKULU, ÇOCUK BAKIMI VE GENÇLİK HİZMETLERİ BÖLÜMÜ)0000-0003-1780-3531
Gülengün Türk(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ, HEMŞİRELİK FAKÜLTESİ, HEMŞİRELİK BÖLÜMÜ, HEMŞİRELİK ESASLARI ANABİLİM DALI)0000-0001-8649-0204
Pages
141–148
Publication Date
2019-10-08
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Araştırma, hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.  Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte tasarlanmış olup bir üniversite hastanesinde çalışan 171 hemşireyle gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Verilerin toplanmasında tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerine ilişkin 21 önermeden oluşan anket formu kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hemşire · rapor etme · tıbbi hata

Özet

Amaç: Araştırma, hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.&nbsp; Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte tasarlanmış olup bir üniversite hastanesinde çalışan 171 hemşireyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerine ilişkin 21 önermeden oluşan anket formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 27.52±6.9, %89.9’u kadın, %45.9’u lisans mezunudur. Hemşirelerin %81.8’i tıbbi hatalarla karşılaştıklarını, bu hataların en çok ilaç (%66.2) ve kayıt hataları (%51.4) olduğunu, %66.1’i hataları rapor ettiğini belirtmiştir. Hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedeni en çok tıbbi hatayla ilgili hastada olumsuz durum meydana gelirse hemşirelerin suçlanacağı (%72.97) düşüncesidir. Hemşirelerin hata bildirdiğinde işten çıkarılabilme düşüncesiyle çalışma yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Hata rapor edildiğinde hekimlerden olumsuz tepki alabilme, hastane yönetiminden ceza alabilme ve hata bildirim formlarının çok fazla olması düşünceleri ile çalışma pozisyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır. Amaç: Araştırma, hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.&nbsp; Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte tasarlanmış olup bir üniversite hastanesinde çalışan 171 hemşireyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerine ilişkin 21 önermeden oluşan anket formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 27.52±6.9, %89.9’u kadın, %45.9’u lisans mezunudur. Hemşirelerin %81.8’i tıbbi hatalarla karşılaştıklarını, bu hataların en çok ilaç (%66.2) ve kayıt hataları (%51.4) olduğunu, %66.1’i hataları rapor ettiğini belirtmiştir. Hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedeni en çok tıbbi hatayla ilgili hastada olumsuz durum meydana gelirse hemşirelerin suçlanacağı (%72.97) düşüncesidir. Hemşirelerin hata bildirdiğinde işten çıkarılabilme düşüncesiyle çalışma yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Hata rapor edildiğinde hekimlerden olumsuz tepki alabilme, hastane yönetiminden ceza alabilme ve hata bildirim formlarının çok fazla olması düşünceleri ile çalışma pozisyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

Ülkü, H. H., Türk, G. (2019). Hemşirelerin Tıbbi Hataları Rapor Etmeme Nedenleri. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Volume: 6 Issue: 3, 141–148. https://doi.org/10.31125/hunhemsire.630786

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. Guide to Patient Safety Indicators, AHRQ Quality Indicator. Version 3.1., 2007
  2. Patient Safety Dictionary. Avaliable from: URL:https://www.npsf.org/page/dictionaryfm? (11.12.2016
  3. Özata M, Altunkan H. Hastanelerde tıbbi hata görülme sıklıkları, tıbbi hata türleri ve tıbbi hata nedenlerinin belirlenmesi: Konya örneği. Tıp Araştırmaları Dergisi. 2010; 8(2): 100-111
  4. Seren İntepeler Ş, Dursun M. Tıbbi hatalar ve tıbbi hata bildirim sistemleri. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2012; 15(2): 129-135
  5. WHO (2014). 10 facts on patient safety. Avaliable from: URL:http://www.who.int/features/factfiles/patient_safety/patient_safety_facts/en/ (13.02.2016
  6. Flanders S, Clark AP. Interruptions and medication errors: part I. Clinical Nurse Specialist. 2010; 24: 281–285
  7. Baker GR, Norton PG, Flintoft V, Blais R, Brown A, Cox J, et al. The Canadian Adverse Events Study: The Incidence of Adverse Events among Hospital Patients in Canada. Canadian Medical Association Journal. 2004; 170(11): 1678–1686
  8. Clinical Excellence Commission. Clinical Incident Management in the NSW Public Health System 2010: July–December. NSW Health, Sydney, 2013
  9. Kohn LT, Corrigan JM, Donaldson MS. To err is human: Building a safer health system. Washington: Academy Press; 2000
  10. Ateş Ç. Bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Hemşirelerin İlaç Uygulama Hataları ve Hata Nedenlerinin Belirlenmesi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. 2010
  11. Kahriman İ, Öztürk H. Evaluating medical errors made by nurses during their diagnosis, treatment and care practices. Journal of Clinical Nursing. 2016; 25: 2884-2894
  12. Özdemir¬ N,¬ Soysal¬ A,¬ Bilgen¬ H,¬ Çulha¬ G,¬ Bakır¬ M,¬ Özek E.¬ Marmara¬ Üniversitesi¬ Tıp¬ Fakültesi¬ yenidoğan¬ yoğun bakım ¬ünitesi¬ 2001¬ Yılı ¬nozokomiyal ¬infeksiyonları.¬ Hastane İnfeksiyonları¬ Dergisi.¬ 2004; 8: 256-260
  13. Hacımustafaoğlu¬ M,¬ Çelebi¬ S,¬ Koksal¬ N,¬ Kavurt S, Özkan H, Çetinkaya M, et al. Nosocomial¬ infections ¬in¬ neonatology clinic¬ and¬ neonatal¬ intensive¬ care¬ unit.¬ Turk¬ish Archives of Pediatrics. 2011; 46: 293-298
  14. Akgün S, Al-Assaf AF. Sağlık Kuruluşlarında Hasta Güvenliği Anlayışını Nasıl Oluşturabiliriz?. Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi. 2007; 3: 42-47
  15. Heard GC, Sanderson PM, Thomas RD. Barriers to Adverse Event and Error Reporting in Anesthesia. Anesthesia-Analgesia. 2012; 114(3): 604-614
  16. Kardaş Özdemir F, Akgün Şahin Z. Hemşirelerin hasta güvenliği kültürü algıları: Kars ili örneği. ODÜ Tıp Dergisi. 2015; 2: 139-144
  17. Lawton R, Parker D. Barriers to incident reporting in a healthcare system. Quality & Safety in Health Care. 2002; 11: 15-18
  18. Evans SM, Berry JG, Smith BJ, et al. Attitudes and barriers to incident reporting: a collaborative hospital study. Quality & Safety in Health Care. 2006; 15(1): 39-43
  19. Wolf ZR, Serembus JF, Smetzer J, Cohen H, Cohen M. Responses and concern of healthcare providers to medication errors. Clinical Nurse Specialist. 2000; 14(6): 288-290
  20. Chiang HY, Pepper GA. Barriers to Nurses’ Reporting of Medication Administration Errors in Taiwan. Journal of Nursing Scholarship. 2006; 38(4): 392-399
  21. Yung HP, Yu S, Chu C, Hou I-C, Tang FI. Nurses’ attitudes and perceived barriers to the reporting of medication administration errors. Journal of Nursing Management. 2016; 24(5): 580-588
  22. You MA, Choe MH, Park GO, Kim SH, Son YJ. Perceptions regarding medication administration errors among hospital staff nurses of South Korea. International Journal for Quality in Health Care. 2015; 27 (4): 276-283
  23. Tansüyer T. Hasta Güvenliği ve Tıbbi hatalar Konusunda Sağlık Personelinin Görüşlerini Belirlemeye Yönelik Bir Alan Araştırması. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. 2010
  24. Dilmen B. Hemşirelik Öğrencileri ve Hemşirelerin Hasta Güvenliği Kültürü Algılamalarının Değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi. 2016
  25. Brubacher JR, Hunte GS, Hamilton L, Taylor A. Barriers to and Incentives for Safety Event Reporting in Emergency Departments. Healthcare Quarterly. 2011; 14(3): 57-65
  26. Hashish EAA, El-Bialy GG. Nurses’ Perceptions of Safety Climate and Barriers to Report Medication Errors. Life Science Journal 2013, 10(1), 2160-2168
  27. Haw C, Stubbs J, Dickens GL. Barriers to the reporting of medication administration errors and near misses: an interview study of nurses at a psychiatric hospital. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing. 2014; 21: 797-805
  28. Wakefield J, Uden-Holman T, Wakefield S. Development and validation of the medication administration error reporting survey. Advances in Patient Safety. 2004; 4: 475-489
  29. Wu S, Lin TC. Exploring knowledge sharing behavior of IS personnel with theory of planned behavior. Journal of Information Management. 2007; 14: 75-100
  30. Teng CI, Ho LH, Chen WC. Improving health professional services: Applying the theory of reasoned action to examine determinants of intention to report patient safety events. Management Review. 2009; 28: 137-140.