Journals / Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2008 / Cilt: 2008 - Sayı: 35

Değerlendirme Tercihleri Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması

Pages
148–161
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ölçeklerin alfa iç tutarlılık katsayıları .58 ile .92 arasında değişmekte olup ortalaması .79’dur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öğrencilerin başarısına ilişkin değerlendirme, genellikle öğretme-öğrenme sürecinde ve sonunda gerçekleştirilir ve öğretimden bağımsız bir olay olarak görülür.
📊
Key Findings & Data:Oysa ki, öğrencileri değerlendirmek için seçilen yöntemler öğrencilerin nasıl çalıştıklarını, değerlendirme sürecine nasıl hazırlandıkları ve içeriği ne düzeyde öğrendikleri gibi çok farklı değişkenler üzerinde farklı etkiler yaratmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ölçeklerin alfa iç tutarlılık katsayıları .58 ile .92 arasında değişmekte olup ortalaması .79’dur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Öğrencilerin başarısına ilişkin değerlendirme, genellikle öğretme-öğrenme sürecinde ve sonunda gerçekleştirilir ve öğretimden bağımsız bir olay olarak görülür. Oysa ki, öğrencileri değerlendirmek için seçilen yöntemler öğrencilerin nasıl çalıştıklarını, değerlendirme sürecine nasıl hazırlandıkları ve içeriği ne düzeyde öğrendikleri gibi çok farklı değişkenler üzerinde farklı etkiler yaratmaktadır. İçeriğin öğretilmesi ve ne kadar öğrenildiğinin ölçülmesi birbirlerini bütünleyen ve çift yönlü etkileyen süreçlerdir. Ayrıca, seçilen değerlendirme yöntemi öğrencilerin içeriğe yaklaşımlarını ve öğrenme düzeylerini etkilemekte, dolayısı ile üst düzey düşünme becerilerini kazanmalarına yardımcı olabilmektedir. Bu yaklaşımdan hareketle bu çalışma, özgün formu Birenbaum (1994) tarafından üniversite öğrencileri için geliştirilen “Değerlendirme Tercihleri Ölçeğinin” Türkçeye uyarlanması amacı ile gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin faktör yapısı açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ile incelenmiştir. Analiz sonuçları, üç temel ölçekten oluşan ve birbirinden bağımsız olarak kullanılabilen ölçeklerin faktör yapılarının özgün ölçekle benzer olduğunu göstermiştir. Ölçeklerin alfa iç tutarlılık katsayıları .58 ile .92 arasında değişmekte olup ortalaması .79’dur.

🔖

Cite This Article

GÜLBAHAR, Y., BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2022). Değerlendirme Tercihleri Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 2008 - Sayı: 35, 148–161. https://ajindex.com/articles/532373

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Aydın, G. ve Tezer, E. (1991). İyimserlik, sağlık sorunları ve akademik başarı ilişkisi. Psikoloji Dergisi, 7(26), 2-9.
  2. Bandura, A. (1997). Self-Efficacy. The exercise of control. W. H. Freeman and Company. New York. Benard, B. (1996). The Foundations of The Resiliency Paradigm. Premier Issue. Benard, B. (2004). Resiliency: What We Have Learned. San Francisco: WestEd Publishers.
  3. Bissonnette, M. (1998). Optimism, hardiness and resiliency: A review of the literature. 12.05.2006 tarihinde http://www.reachinginreachingout.com/documents/Optimism%20Hardiness%20and%20Resiliency.pdf adresinden alınmıştır Black, C. & Ford Gilboe, M. (2004). Adolescent mothers: Resilience, family health work and health promoting practices. Journal of Advanced Nursing, 48(4), 351-360.
  4. Cutler, M. M. (2006). Self efficacy and resilience among American Indian adult: A study of successful American Indian adult survivors of life stres/trauma. Unpublished Doctoral Thesis. University of South Dakota. Dumont, M. & Provost, M. A. (1999). Resilience in adolescents: Protective role of social support, coping strategies, self esteem, and social activities on experience of stres and depression. Journal of Youth and Adolescence, 28(3). Everall, R. D. & Altrows, K. J. & Paulson, B. L. (2006). Creating a future: A study of resilience in suicidal female adolescents. Journal of Counseling & Development, 84. Fleming, R., Baum, A. & Singer, J. F. (1984). Toward and integrative approach to the study of stress. Journal of Personality and Social Psychology, 46, 839-852.
  5. Garmezy, N. (1993). Children in poverty: resilience despite risk. Pediatry, 56, 217-136.
  6. Gizir, C. A. (2004). Akademic resilience: An investigation of protective factors contributing to the academic achievement of eighth grade students in poverty. Yayınlanmamış Doktota Tezi. Ankara: Ortadoğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Hamill, S. K. (2003). Resilience and self efficacy: The importance of efficacy beliefs and coping mechenism in reslient adolescents. 03.05.2007 tarihinde http://groups.colgate.edu/cjs/student_papers/2003/Hamill.pdf adresinden alınmıştır İlhan, T. (2005). Öznel iyi oluşa dayalı mizah tarzları modeli. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Kirby, L. D. & Fraser, M. W. (1997). Risk and resilience in childhood. In M. Fraser (Eds.), Risk and resilience in childhood (pp.10-33).
  7. Washington, DC: NASW Pres. Kitano, M. K. & Rena, B. L. (2005). Resilience and coping: Imp