SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 31 - Sayı: 2

Eğitim Yaşantısına Ebeveyn Katılım Algısını Açıklamaya Yönelik Bir Model Geliştirme

Hasan BACANLI
Özer KAYA
Pages
410–423
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bu olumlu etkinin ebeveynlerin zaman ve enerji algısı ile diğerlerinden algıladıkları katılım daveti üzerinden olduğunu belirtmek mümkündür

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın genel amacı, ebeveynlerin çocuklarının eğitim yaşantısına katılımını betimleyen bir model tanımlamaktır.
📊
Key Findings & Data:Bu kapsamda kullanılan veri toplama araçları çocukları ilköğretim birinci kademede öğrenim gören 790 (418 anne, 372 baba) ebeveyne, sınıf öğretmenlerinin yardımıyla uygulanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bu olumlu etkinin ebeveynlerin zaman ve enerji algısı ile diğerlerinden algıladıkları katılım daveti üzerinden olduğunu belirtmek mümkündür
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın genel amacı, ebeveynlerin çocuklarının eğitim yaşantısına katılımını betimleyen bir model tanımlamaktır. Nedensel modelleme yapılan çalışmada Aile Katılım Ölçeği, Ebeveyn Rol Yapısı Ölçeği, Okul Deneyimi Ölçeği, Ebeveyn Öz Yeterlik Ölçeği, Algılanan Katılım Daveti Ölçekleri ve Ebeveynin Zaman ve Enerji Algısı Ölçekleri kullanılmıştır. Bu kapsamda kullanılan veri toplama araçları çocukları ilköğretim birinci kademede öğrenim gören 790 (418 anne, 372 baba) ebeveyne, sınıf öğretmenlerinin yardımıyla uygulanmıştır. Araştırmada veriler SPSS 16.0 ve AMOS 7.0 programlarıyla analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre; ebeveynlerin özyeterlik düzeyleri yükseldikçe, rol yapıları aktifleştikçe ve geçmiş okul deneyimleri olumlu olarak algılandıkça çocuklarının eğitim yaşantılarına katılım düzeyleri artmaktadır. Ayrıca bu olumlu etkinin ebeveynlerin zaman ve enerji algısı ile diğerlerinden algıladıkları katılım daveti üzerinden olduğunu belirtmek mümkündür

🔖

Cite This Article

BACANLI, H., KAYA, Ö. (2022). Eğitim Yaşantısına Ebeveyn Katılım Algısını Açıklamaya Yönelik Bir Model Geliştirme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 2, 410–423. https://ajindex.com/articles/531807

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Anderson, K.J. & Minke, K.M. (2007). Parental involvement in education: Toward an understanding of parents' decision making. The Journal of Educational Research, 100(5), 311-323.
  2. Anson, A., Cook, T., Grady, M., Haynes, N. & Comer, J. (1991). The comer school development program: A theoretical analysis. Urban Education, 26, 56-82.
  3. Bandura, A., Barbaranelli, C., Caprara, G. V. & Pastorelli, C. (1996). Mechanisms of moral disengagement in the exercise of moral agency. Journal of Personality and Social Psychology, 71, 364-374.
  4. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman. Başaran, S. ve Koç, F. (2001). Ailenin çocuğun okuldaki eğitimine katılım sorunları ve katılımın sağlanması için alternatif bir model. Mili Eğitim Bakanlığı Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı. Ankara:
  5. Milli Eğitim Basımevi. Chrispeels, J. H. & Rivero, E. (2001). Engaging Latino families for student success: How parent education can reshape parents' sense of place in the education of their children. Peabody Journal of Education, 76(2), 119- 169. Comer, J.P. & Haynes, N.M. (1991). Parent involvement in schools: An ecological approach. Elemantary School Journal, 91(3), 271-277.
  6. Deslandes, R. & Bertrand, R. (2005). Motivation of parent involvement in secondary-level schooling. The Journal of Educational Research, 98(3), 164-175.
  7. Epstein, J. L. & Van Voorhis, F. L. (2001). More than minutes: Teachers' roles in designing homework. Educational Psychologist, 36(3), 181-194.
  8. Erkan, S. (1997). İlköğretim öğrencilerinin rehberlik ihtiyaçlarının belirlenmesi üzerine bir araştırma. Eğitim Yönetimi Dergisi, 3(3), 333. Ertürk, S. (1979). Eğitimde program geliştirme. Ankara:
  9. Yelkentepe Yayınları.
  10. Gonzalez, A.R., Holbein, M.F.D. & Quilter, S. (2002). High school student's goal orientation and their relationship to perceived parenting styles. Contemporary Educational Psychology, 27, 450-470.
  11. Green, C.L., Walker, J.M.T., Hoover-Dempsey, K.V. & Sandler, H. M. (2007). Parents' motivations for involvement in children's education: An empirical test of a theoretical model of parental involvement. Journal of Educational Psychology, 99, 532-544.
  12. Griffith, J. (1998). The relation of school structure and social environment to parent involvement in elemantary schools. The Elemantary School Journal, 99 (1), 53-80.
  13. Grolnick, W. & Slowiaczek, M.L. (1994). Parents involvement in children's schooling: A multidimensional conceptualization and motivational model. Child Developmen