SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi / 2020 / Cilt: 23 - Sayı: 4

TÜRKİYE CUMHURİYETİ SAĞLIK BAKANLIĞI’NIN KLİNİK UYGULAMA REHBERLERİ ALANINDAKİ FAALİYETLERİ

Esra Meltem KOÇ
Hilal AKSOY
Duygu AYHAN BAŞER
Rabia KAHVECİ
Pages
737–755
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sağlık bakım hizmetinde önemi giderek artan rehberlerin eksik tarafları dikkate alınarak geliştirilmesinin ve kullanımının yaygınlaştırılması sağlanmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Klinik uygulama rehberleri hasta bakımında standardizasyonu sağlaması, kaliteli ve maliyet etkili sağlık hizmeti sunumunu artırması sebebiyle gün geçtikçe artan popüler bir araç haline gelmiştir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmamızda ülkemizde 01.05.2020 yılına kadar yayınlanmış klinik uygulama rehberleri araştırıldı.
💡
Conclusion & Impact:Sağlık bakım hizmetinde önemi giderek artan rehberlerin eksik tarafları dikkate alınarak geliştirilmesinin ve kullanımının yaygınlaştırılması sağlanmalıdır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2020 Verileri
⚙️Variables:Klinik uygulama rehberleri · sağlık hizmetleri · sağlık bakım kalitesi

Özet

Klinik uygulama rehberleri hasta bakımında standardizasyonu sağlaması, kaliteli ve maliyet etkili sağlık hizmeti sunumunu artırması sebebiyle gün geçtikçe artan popüler bir araç haline gelmiştir. Klinik uygulama rehberlerinin gelişiminin dünyadaki örneklerine bakıldığında birçok büyük ve önemli kuruluşun bu alanda çalışmaları olduğu görülmektedir. Ülkemizde ise klinik uygulama rehberleri Sağlık Bakanlığı ve sağlık alanında faaliyet göstermekte olan sivil toplum kuruluşları tarafından geliştirilmektedir. Bu çalışmanın amacı ülkemizde Sağlık Bakanlığı birimleri tarafından geliştirilen mevcut rehberleri listeleyip özelliklerine göre haritalamasını yapmaktır. Çalışmamızda ülkemizde 01.05.2020 yılına kadar yayınlanmış klinik uygulama rehberleri araştırıldı. T.C. Sağlık Bakanlığı çatısı altında faaliyet gösteren birimlerin web sayfaları incelendi. Sağlık Bakanlığı e-kütüphanesi ve arama motorlarında “rehber”; “kılavuz” ve “protokol” anahtar kelimeleri ile aramalar yapıldı. Rehberlerin geliştirildiği kuruluş ve tarihine göre “Türkiye İçin Sağlık Bakanlığı Birimleri Klinik Uygulama Rehberi Haritası” çıkarıldı. Tarama sonucunda ulaşılabilen rehber sayısı 147’dir. Rehberlerin %100’üne online olarak ulaşılabilmekte idi. Rehberlerin metodolojik gelişimlerinin çoğu rehberde yazılmamış olduğu dikkat çekmiştir. Rehberlerin büyük kısmının Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü ve Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından geliştirildiği saptandı. Rehberler sağlık profesyonellerinin sağlık hizmeti sunumunda günlük pratikte karşılaşabilecekleri konular ve hastalıklar ile ilgiliydi. Sağlık bakım hizmetinde önemi giderek artan rehberlerin eksik tarafları dikkate alınarak geliştirilmesinin ve kullanımının yaygınlaştırılması sağlanmalıdır.

🔖

Cite This Article

KOÇ, E. M., AKSOY, H., BAŞER, D. A., KAHVECİ, R. (2022). TÜRKİYE CUMHURİYETİ SAĞLIK BAKANLIĞI’NIN KLİNİK UYGULAMA REHBERLERİ ALANINDAKİ FAALİYETLERİ. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 4, 737–755. https://ajindex.com/articles/530969

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Al Ansary, L. A., Tricco, A. C., Yaser, A., Bawazeer, G., Perrier, L., Al-Ghonaim, M., Nada Al Yousefi, N., Tashkandi, M., & Strauset, S. E. (2013). A systematic review of recent clinical practice guidelines on the diagnosis, assessment and management of hypertension. PLoS ONE, 8(1), e53744. Ayhan Başer, D., Kahveci, R., Aksoy, H., Yaşar, İ., Koç, E. M., & Özkara, A. (2015). Klinik uygulama rehberi geliştirme yöntemlerine bakış-derleme. Yeni Tıp Dergisi, 32,186-190.
  2. Baydar Artantaş, A., Kahveci, R., Sunay, D., & Çaylan, A. (2011). Quality assessment of primary guidelines in Turkey. Healthmed, 5(6), 1565-1572.
  3. Brouwers, M., Kho, M. E., Browman, G. P., Cluzeau, F., Feder, G., Fervers, B., Hanna, S., & Makarski, J. on behalf of the AGREE Next Steps Consortium. (2010). AGREE II: Advancing guideline development, reporting and evaluation in healthcare. Canadian Medical Association Journal, 182(18), 839-842.
  4. Brown, J. B., Harris, S., Webster-Bogaert, S., Wetmore, S., Faulds, C., & Stewart, M. (2002). The role of patient, physician and systemic factors in the management of type 2 diabetes mellitus. Family Practice, 19(4), 344-349.
  5. Cabana, M. D., Rand, C. S., Powe, N. R., Wu, A. W., Wilson, M. H., Abboud, P. A., & Rubin, H. R. (1999). Why don't physicians follow clinical practice guidelines? A framework for improvement. JAMA, 282(15), 1458–1465.
  6. Christiaens, T., De Backer, D., Burgers, J., & Baerheim, A. (2004). Guidelines, evidence, and cultural factors. Scandinavian Journal of Primary Health Care, 22(3), 141-145. Çekiç, İ,, Kahveci, R., Ayhan Başer, D., Koç, E. M., & Baydar Artantaş, A. (2017). Türkiye’deki sivil toplum kuruluşlarının klinik uygulama rehberleri alanındaki faaliyetleri. Ankara Medical Journal, 17(1), 29-48.
  7. Field, M. J., & Lohr, K. N. (1990). Clinical Practice Guidelines (1st Ed.). National Academy Press.
  8. Fortin, M., Contant, E., Savard, C., Hudon, C., Poitras, M. E., & Almirall, J. (2011). Canadian guidelines for clinical practice: An analysis of their quality and relevance to the care of adults with comorbidity. BMC Family Practice, 12(1), 74. Gambrill, E. (1999). Evidence-based clinical practice, (corrected) evidence-based medicine and the Cochrane collaboration. Journal of Behavior Therapy Experimental Psychiatry, 30(1), 1-14.
  9. Holmer, H. K., Ogden, L., Burda, B. U., & Norris, S. L.(2013). Quality of clinical practice guidelines for glycemic control in type 2 diabetes mellitus. PLoS ONE, 8(4), e58625. IOM. (2011). Clinical practice guidelines w