AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCorrelation coefficient, standard error, and sum of squares error of the estimate were to find the best fitting isotherm.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, barium ferrite $(BaFe_{12}O_{19})$ containing metal-chelate microbeads, hard-mag-poly(ethylene glycol dimethacrylate-n-vinyl imidazole) [h-mag-poly(EGDMA–VIM)] (average diameter 53–212 µm), were synthesized and characterized. Their usage as an adsorobent in removal of Cr(VI) ions from aqueous solutions was investigated. The h-mag-poly(EGDMA–VIM) microbeads were prepared by copolymerizing of ethylene glycol dimethacrylate (EGDMA) with n-vinyl imidazole (VIM) and were characterized by elemental analysis, scanning electron microscopy, X-ray powder diffractometry vibrating magnetization measurements and swelling studies. The adsorption potential of microbeads for Cr(VI) ions from aqueous solutions was investigated. They exhibited the highest Cr(VI) ions adsorption capacity at pH 2.0 and adsorbent dosage of 50 mg. To predict the adsorption isotherms and to determine the characteristic parameters for process design, seven single and two parameter isotherm models were applied to experimental data. Three error analysis methods were used to evaluate the experimental data. Correlation coefficient, standard error, and sum of squares error of the estimate were to find the best fitting isotherm.
Özet
Sunulan bu çalışmada, barium ferrit içeren sert-manyetik-poli(etilen glikol dimetakrilat-n-vinil imidazol) [h-mag-poly(EGDMA–VIM)] metal-şelat mikroküreleri (ortalama çap 53-212 µm) sentezlendi ve karakterize edildi. h-mag-poly(EGDMA–VIM) mikroküreleri etilen glikol dimetakrilat ile n-vinil imidazolün kopolimerizasyonu ile hazırlandı ve elementel analiz, taramalı elektron mikroskobu, titreşimli mıknatıslanma ölçümleri ve şişme çalışmalarıyla karakterize edildi. Sulu çözeltilerden Cr(VI) iyonları için mikrokürelerin adsorpsiyon potansiyelleri araştırıldı. pH=2 ve adsorbent miktarı=50 mg’da en yüksek Cr(VI) adsorpsiyon kapasitesi elde edildi. Adsorpsiyon izotermlerini tahmin etmek ve karakteristik parametrelere karar vermek için yedi tek ve ikili parametre izoterm modelleri uygulandı. Üç hata analiz yöntemi, korelasyon katsayısı, standart hata ve hata kareleri toplamı, en uygun izotermi bulmada deneysel verileri değerlendirmek için kullanıldı.