AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: According to the results, in view of biocompatibility, it is considered the using of torch technique and a new metal for each casting is more suitable in the casting of alloys.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study investigated the effects of utilizing used metal alloys and the methods used in the melting of alloys on the corrosion of obtained casting specimens. Material and Methods: A Co-Cr (Wironit) alloy and a Ni-Cr (Wiron 99) alloy were included in the study. The specimens were casted in 5 mm diameter and 3 mm thickness with new metal alloy, the mixture of new metal and used metal at 50/50 rates and fully used metal alloy by utilizing induction and torch technique. Then, the specimens were kept at 37 °C within artificial saliva for a month, and the amounts of released Ni, Cr and Co ions were determined by Atomic Absorbtion Spectrophotometer (AAS). Results: In the result, induction technique and utilizing of used metal alloys increased the amount of Cr and Co ions released from alloys, and the specimens casted with used metal alloy by induction technique released less Ni ion to solution. Conclusion: According to the results, in view of biocompatibility, it is considered the using of torch technique and a new metal for each casting is more suitable in the casting of alloys.
Özet
Amaç: Bu çalışma, alaşımı eritmede kullanılan yöntemlerin ve artık metal alaşımı kullanımının elde edilen dökümün korozyon direnci üzerine olan etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda bir Co-Cr (Wironit) ve bir Ni-Cr (Wiron 99) alaşımı kullanılmıştır. Şalome ve indüksîyon döküm yöntemleri kullanılarak, 5mm çapında 3 mm kalınlığında saf metal, % 50 oranında artık metal ile yeni metal karışımı ve tamamen artık metal ile dökülen örnekler yapay tükürük (Fusayama solüsyonu pH:5,5) içerisinde 37 oC'de 1 ay süreyle bekletilmiş ve solüsyona geçen Ni, Cr ve Co iyonlarının miktarları atomik absorbsiyon spektrofotometre cihazıyla (Shimadzu, AA-670) saptanmıştır. Bulgular: Çalışmanın sonucunda, indüksiyon döküm yönteminin ve artık alaşım kullanımının alaşımlardan salınan Cr ve Co iyonlarının miktarını arttırdığı ve artık alaşım kullanılarak indüksiyon döküm yöntemiyle dökülen örneklerin solüsyona daha az Ni saldıkları bulunmuştur. Sonuç: Bulgularımıza göre, biyouyumluluk bakımından alaşımların dökümünde şalomeyle eritme yönteminin kullanılmasının ve her döküm için yeni metal kullanılmasının daha uygun olacağı düşünülmektedir.