AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSo it could be more effective treatment option for MPS patients when using splint therapy with psychological treatment protocol combinated.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Temporomandibular disorders (TMD) are commonly seen in the population. Myofacial pain syndrome (MPS) is one of the most common disorder of temporomandibular region and many etiological factors have been associated with TMD. It has been alleged that splint therapy is a very effective treatment alternative for MPS. In literature, there are so many articles about occlusal splint usage in the MPS, whereas there are only few articles about comparison of stabilization splint therapy and usage of some drugs. Aim: The aim of this retrospective study is to compare the efficiency of stabilization splint therapy with anxiolytic drug usage for severe anxious subjects. Subjects and Methods: Patients divided into 3 groups depending their treatment protocol such as drug treatment, splint treatment and drug and splint treatment combinated. The efficiency of treatment protocols of these 3 groups compared with VAS (Visual Analog Scale). Result: In the cases of MPS with anxiety splint and drug treatment combination found more effective than only splint or drug treatment. Conclusıon: In the light of the findings of our study, when multidisciplinary treatment protocol applied in the cases of MPS with anxiety, effect of splint and drug combineted treatment is statistically significant than the effects of single usage of splint or drug treatment protocols. Psychological stress is the most seen etiologic factor in MPS patients. So it could be more effective treatment option for MPS patients when using splint therapy with psychological treatment protocol combinated.
Özet
Giriş: Temporomandibuler rahatsızlıklar populasyonda sık görülmektedir. Miyofasiyal ağrı sendromu (MAS) en sık karşılaşılan temporomandibuler rahatsızlıklardan biridir ve çok sayıda etiyolojik faktörle ilişkilendirilmiştir. Splint tedavisinin miyofasiyal ağrı sendromunda çok etkili bir seçenek olduğu iddia edilmiştir. Literatürde splint tedavisinin etkinliğini araştıran çok sayıda yayın mevcuttur ancak stabilizasyon splinti tedavisi ile anksiyolitik ilaç kullanımının etkinliğini karşılaştıran yayınların sayısı oldukça azdır. Amaç: Bu retrospektif çalışmanın amacı, şiddetli anksiyetesi olan hastalarda stabilizasyon splinti ile anksiyolitik ilaç kullanımının etkinliğinin retrospektif olarak karşılaştırılmasıdır. Bireyler ve Yöntemler: Hastalar kendilerine uygulanan tedavi protokolleri açısından sadece ilaç tedavisi alanlar, sadece splint tedavisi uygulananlar ve hem ilaç hem splint tedavisinin kombine kullanıldığı hastalar olarak 3 gruba ayrıldı. Bu 3 gruba uygulanan tedavilerin etkinliği Vizüel Analog Skalası (VAS) kullanılarak karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamızda anksiyete ile birlikte görülen MAS olgularında splint ve ilacın kombine kullanımı- nın sadece splint veya ilaç kullanımına göre daha etkili olduğu görülmüştür. Sonuç: Çalışmamızdan elde edilen bulguların ışığı altında, anksiyete ile birlikte seyreden MAS için multidisipliner yaklaşımla tedavi protokolü düzenlendiğinde splint ve ilaç tedavisinin oluşturduğu kombine etki, sadece splint veya sadece ilacın kullanıldığı tedavi protokolüne göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha etkilidir. Miyofasiyal ağrı şikayeti olan hastalarda psikolojik stres etkenleri sıklıkla öne çıkan bir etyolojik faktördür. Bu nedenle splint tedavisi ile birlikte psikolojik etkenlere yönelik olarak yapılan psikiyatrik tedaviler miyofasiyal ağrı için etkin bir tedavi seçeneği olabilir.