SavedAdd your journal

Journals / Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 2

MATERNAL BAKIMDA KANITA DAYALI UYGULAMA KÜLTÜRÜNÜN OLUŞTURULMASI

Ayşe DELİKTAŞ
Kamile KABUKCUOĞLU
Pages
130–138
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Maternal bakımda kanıta dayalı uygulama kültürü oluşturmak için mentörlerin var olması, klinikte karar destek sistemleri ve modellerin kullanılması, sürekli eğitimlerin, hemşireleri teşvik etmede ödüllendirme sistemlerin oluşturulması, kliniklerde rehberlere ulaşmayı sağlayan kaynakların var olması önerilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kanıta dayalı uygulama, klinik karar verme sürecinde problem çözücü bir yaklaşımdır.
📊
Key Findings & Data:Kanıta dayalı uygulamanın birçok yararı olmasına rağmen, maternal bakımda kanıt temelli uygulamalar yetersizdir.
💡
Conclusion & Impact:Maternal bakımda kanıta dayalı uygulama kültürü oluşturmak için mentörlerin var olması, klinikte karar destek sistemleri ve modellerin kullanılması, sürekli eğitimlerin, hemşireleri teşvik etmede ödüllendirme sistemlerin oluşturulması, kliniklerde rehberlere ulaşmayı sağlayan kaynakların var olması önerilmektedir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kanıta Dayalı Uygulama Kültürü · Kanıt · Maternal Bakım

Özet

Kanıta dayalı uygulama, klinik karar verme sürecinde problem çözücü bir yaklaşımdır. Kanıta dayalı uygulamanın birçok yararı olmasına rağmen, maternal bakımda kanıt temelli uygulamalar yetersizdir. Bu çalışma, ülkemizde maternal bakımda kanıta dayalı uygulama kültürü oluşturmada gerekli olan unsurları belirlemek amacıyla derleme şeklinde planlanmıştır. Yapılan literatür taraması sonucu kanıta dayalı uygulama kültürü oluşturmak için gerekli olan unsurlar; "değişime hazır olma", "mentörlük sistemleri", "kaynakların temini", "ödüllendirme sistemleri", "sürekli eğitimler", "kanıta dayalı uygulama modelleri" ve "karar destek sistemleri" olarak bulunmuştur. Maternal bakımda kanıta dayalı uygulama kültürü oluşturmak için mentörlerin var olması, klinikte karar destek sistemleri ve modellerin kullanılması, sürekli eğitimlerin, hemşireleri teşvik etmede ödüllendirme sistemlerin oluşturulması, kliniklerde rehberlere ulaşmayı sağlayan kaynakların var olması önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

DELİKTAŞ, A., KABUKCUOĞLU, K. (2022). MATERNAL BAKIMDA KANITA DAYALI UYGULAMA KÜLTÜRÜNÜN OLUŞTURULMASI. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 130–138. https://ajindex.com/articles/527524

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Hain DJ, Kear TM. (2015). “Using Evidence-Based Practice to Move Beyond Doing Things The Way We Have Always Done Them”. Nephrology Nursing Journal, 42(1): 11. Makic MBF, Rauen C, Jones K, Fisk AC. (2015). “Continuing to Challenge Practice to Be Evidence Based”. Critical Care Nurse, 35(2): 39-50.
  2. Gerrish K, Ashworth P, Lacey A, Bailey J, Cooke J, Kendall S, McNeilly E. (2007). “Factors Influencing The Development of Evidence‐Based Practice: A Research Tool”. Journal of Advanced Nursing, 57(3): 328-338.
  3. Reigle BS, Stevens KR, Belcher JV, Huth MM, McGuire E, Mals D, Volz T. (2008). “Evidence-Based Practice And The Road To Magnet Status”. Journal of Nursing Administration, 38(2): 97-102.
  4. Baird LM, Miller T. (2015). “Factors Influencing Evidence-Based Practice For Community Nurses”. Br J Community Nurs, 20(5): 233-242.
  5. Scott-Findlay S, Golden-Biddle K. (2005). “Understanding How Organizational Culture Shapes Research Use”. Journal of Nursing Administration, 35(7-8): 359-365.
  6. Williams B, Perillo S, Brown T. (2015). “What Are The Factors Of Organisational Culture In Health Care Settings That Act As Barriers To The Implementation Of Evidence-Based Practice? A Scoping Review”. Nurse Education Today, 35(2): 34-41.
  7. Barker J. (2013). Evidence-Based Practice for Nurses. SAGE Publications. Sage. Yadav BL, Fealy GM. (2012). “Irish Psychiatric Nurses' Self‐Reported Sources of Knowledge For Practice”. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing, 19(1): 40-46.
  8. Solomons NM, Spross JA. (2011). “Evidence‐Based Practice Barriers And Facilitators From A Continuous Quality Improvement Perspective: An Integrative Review”. Journal of Nursing Management, 19(1): 109-120.
  9. Mills J, Field J, Cant R. (2009). “The Place of Knowledge and Evidence in The Context of Australian General Practice Nursing”. Worldviews on Evidence‐Based Nursing, 6(4): 219-228.
  10. DiCenso A, Ciliska D, Guyatt G. (2005). “Introduction to Evidence-Based Nursing”. Evidence-based nursing: A guide to clinical practice: 3-19.
  11. Gale BVP, Schaffer MA. (2009). “Organizational Readiness For Evidence-Based Practice”. Journal of Nursing Administration, 39(2): 91-97.
  12. Cummings GG, Estabrooks CA, Midodzi WK, Wallin L, Hayduk L. (2007). “Influence Of Organizational Characteristics And Context On Research Utilization”. Nursing research, 56(4): 24-39.
  13. Hall HR, Roussel LA. (2014). Evidence-Based Practice: An İntegrative Approach To Research, Administration And Practice. Burlington, MA: Jones & Bartlett. Wallin L. (2009). “Knowledge