SavedAdd your journal

Journals / Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Okul Çağı Çocuklarının Beslenme Durumları ile Bazı Biyokimyasal Parametreleri Arasındaki İlişki

Alev KESER
Aysun BİDECİ
Rukiye BOZBULUT
Metin Saip SÜRÜCÜOĞLU
Pages
40–53
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çocukların sağlıklı beslenme ile ilgili bilgilerini ve farkındalıklarını artıracak ulusal eğitim programlarının belirli aralıklarla yapılması önemlidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, Pediatrik Endokrinoloji Bilim Dalı’na başvuran çocukların beslenme durumlarının ve beslenme alışkanlıklarının saptanması, beslenme durumları ile bazı biyokimyasal parametreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Çalışma, 7-11 yaş arası (9,0±1,4 yıl) 300 çocuk (150 erkek/150 kız) üzerinde yürütülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Çocukların sağlıklı beslenme ile ilgili bilgilerini ve farkındalıklarını artıracak ulusal eğitim programlarının belirli aralıklarla yapılması önemlidir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2015 Verileri
⚙️Variables:Beslenme durumu · obezite · besin grupları

Özet

Bu çalışmada, Pediatrik Endokrinoloji Bilim Dalı’na başvuran çocukların beslenme durumlarının ve beslenme alışkanlıklarının saptanması, beslenme durumları ile bazı biyokimyasal parametreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma, 7-11 yaş arası (9,0±1,4 yıl) 300 çocuk (150 erkek/150 kız) üzerinde yürütülmüştür. Beslenme durumlarının değerlendirilebilmesi için 3 günlük besin tüketim kayıtları alınmıştır. Elde edilen veriler Türkiye’ye Özgü Besin ve Beslenme Rehberi’ndeki (2015) besinlerin tüketilmesi önerilen porsiyon miktarları ile karşılaştırılmıştır. Çocukların antropometrik ölçümleri (vücut ağırlığı, boy uzunluğu, bel çevresi, triseps deri kıvrım kalınlığı, üst orta kol çevresi) araştırmacılar tarafından alınmıştır. Biyokimyasal parametreler hasta dosyalarından kaydedilmiştir. Beden kütle indeksi sınıflandırmasına göre araştırmaya katılan çocukların %22,3’ü normal ağırlıklı, %15,3’ü fazla kilolu ve %62,4’ü obez grubundandır. Obez çocukların çoğunluğu süt (%43,3), et (%53,5) ve ekmek-tahıl grubunu (%54,0) önerilenden fazla, sebze-meyve grubunu (%41,7) önerilenden az miktarda tüketmektedir. Genel olarak süt, et, ekmek-tahıl, yağ-şeker grupları tüketim miktarları ile tüm antropometrik ölçümleri arasında pozitif yönde, sebze-meyve grubu tüketimleriyle ise negatif yönde bir korelasyon saptanmıştır (p<0,01) Et, ekmek-tahıl ve yağ-şeker grubu tüketimiyle glukoz, insülin, toplam kolesterol, LDL kolesterol, trigliserid, ALT ve AST değerleri arasında pozitif yönde, sebze-meyve tüketimleriyle glukoz, insülin, toplam kolesterol, LDL kolesterol değerleri arasında ise negatif yönde bir ilişki saptanmıştır (p<0,05, p<0,01). Yeterli ve dengeli bir beslenme programı antropometrik ölçümlerde, lipid ve glisemi parametre düzeylerinde iyileşme sağlayabilir. Çocukların sağlıklı beslenme ile ilgili bilgilerini ve farkındalıklarını artıracak ulusal eğitim programlarının belirli aralıklarla yapılması önemlidir.

🔖

Cite This Article

KESER, A., BİDECİ, A., BOZBULUT, R., SÜRÜCÜOĞLU, M. S. (2022). Okul Çağı Çocuklarının Beslenme Durumları ile Bazı Biyokimyasal Parametreleri Arasındaki İlişki. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 40–53. https://ajindex.com/articles/527464

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Procter, KL. (2007). ‘‘The aetiology of childhood obesity: a review’’. Nutrition Research Reviews, 20(1): 29-45. 11. Güngör, NK. (2014). ‘‘Overweight and obesity in children and adolescents’’. Journal of Clinical Research Pediatric Endocrinology, 6(3):129-143. 12. Levy E, Saenger AK, Steffes MW, Delvin E. (2017). ‘‘Pediatric obesity and cardiometabolic disorders: risk factors and biomarkers’’ The electronic Journal of the International Federation of Clinical Chemistry and Laboratory Medicine, 28(1): 6-24. 13. Türkiye’ye Özgü Besin ve Beslenme Rehberi (TÖBR), (2015). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme ve Diyetetik Bölümü, Merdiven Reklam Tanıtım, Yenilenmiş 1. Baskı: Temmuz 2015, 14. Pekcan,G. (2014).
  2. Beslenme durumunun saptanması, Diyet El Kitabı, (Yazarlar. A. Baysal ve ark.), 67-142. Ankara: Hatiboğlu Yayınevi. 15. World Health Organization (2007). Growth reference data for 5-19 years:www.who.int/childgrowth/en/.(07.09.2014). 16. Gicevic S, Tabio A, Mangenello JA, Ganter C, Simon CL, Newlan S, et al. (2016). ‘‘ Parenting and childhood obesity research: a quantitative content analysis of published research 2009–2015’’. Obesity Reviews, 17(8):724-34. 17. Bellows L, Anderson J, Gould SM, Auld, G. (2008). ‘‘Formative research and strategic development of a physical activity component to a social marketing campaign for obesity prevention in preschoolers’’. Journal of Community Health, 33:169-178. 18. Cabar HD, Özerena G S,Altayb B. (2014). ‘‘Nutritional habits and obesity: Primary school students in Sinop, the northern west point of Turkey’’. Journal of Experimental and Clinical Medicine, 31:13-17. 19. Savaşhan Ç, Sarı O, Aydoğan Ü, Erdal M. (2015). ‘‘İlkokul çağındaki çocuklarda obezite görülme sıklığı ve risk faktörleri’’. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi, 19(1): 14-21. KAYNAKLAR 1. American Diabetes Association (ADA) Reports. (2006). ‘‘Position of the American Dietetic Association: local support for nutriton integrity in schools’’. Journal of the American Dietetic Association, 110 (8): 1244-54. 20. Wang Z, Patterson CM, Hills AP. (2002). ‘‘Association between overweight or obesity and household income and parental body mass index in Australian youth: analysis of the Australian National Nutrition Survey, 1995’’. Asia Pacific Journal of Clinical Nutrition, 11(3):200-5. 21. Yuca SA, Yılmaz C, Cesur Y, Doğan M, Kaya A, Başaranoğlu M. (2010). ‘‘ Prevalence of overweight and obesity in children and adolescents in Eastern Turkey’’. Jou