Journals / Akademik Hassasiyetler / 2016 / Cilt: 3 - Sayı: 6

TÜRK SİYASAL KÜLTÜRÜ AÇISINDAN HÜKÜMET SİSTEMLERİ (PARLAMENTER SİSTEM VE BAŞKANLIK SİSTEMİ)’NİN DEĞERLENDİRİLMESİ/EVALUATION OF THE SYSTEMS OF GOVERNMENT (PARLIAMENTARY SYSTEM AND PRESIDENTIAL SYSTEM) IN TERMS OF TURKISH POLITICAL CULTURE

Pages
0–0
Publication Date
2016-12-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Keywords: Political Culture, Democracy, Opposition Culture, Presidential and Parliamentary Systems.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Hükümet sistemi tartışmalarında siyasal kültürün rolü ve etkisi Türkiye’deki literatürde genellikle göz ardı edilmekte ve bu yaklaşım başkanlık ve parlamenter sistem uygulamalarının kapsamlı bir şekilde analiz edilmesini engellemektedir.
📊
Key Findings & Data:Çünkü bir hükümet sisteminin etkinliği, içinde işlediği toplumun siyasal kültürüyle yakından ilişkilidir.
💡
Conclusion & Impact:Keywords: Political Culture, Democracy, Opposition Culture, Presidential and Parliamentary Systems.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Öz Hükümet sistemi tartışmalarında siyasal kültürün rolü ve etkisi Türkiye’deki literatürde genellikle göz ardı edilmekte ve bu yaklaşım başkanlık ve parlamenter sistem uygulamalarının kapsamlı bir şekilde analiz edilmesini engellemektedir. Çünkü bir hükümet sisteminin etkinliği, içinde işlediği toplumun siyasal kültürüyle yakından ilişkilidir. Hükümet sistemi ve siyasal kültür bu kapsamda birbirlerini karşılıklı olarak etkileme gücüne sahip olgulardır. Diğer bir ifadeyle hükümet sistemlerinin belirli bir ülkedeki işleyişi o ülkenin siyasal dinamiklerine, toplumun demokratik olgunluğuna, nüfus yapısına ve eğitim düzeyine uzanan geniş yapısal faktörlerle ve bu faktörlerin yekûnunu temsil eden siyasal kültürle yakından ilişkilidir. Hükümet sistemlerinin siyasal kültür bağlamında inceleneceği bu çalışma bu çerçevede siyasal kültürle ilişkili muhalefet kültürü, parti disiplini-lider etkisi ve demokrasinin kurumsallaşması olguları üzerinden başkanlık ve parlamenter sistemin Türkiye’deki siyasal kültürle uyumu çerçevesinde uygulanabilirliğini değerlendirecektir. Anahtar Kelimeler:Siyasal Kültür, Demokrasi, Muhalefet Kültürü, Başkanlik ve Parlamenter Sistem AbstractThe role and influence of the political culture in the scholarly dispute over the systems of government are important. The efficiency of a system of government is closely related to the political culture of the society where the system operates. In this context, systems of government and political culture mutually influence each other. In other words, operation of a system in a specific country is closely associated with a wide range of structural factors such as political dynamics of the country in question, society’s democratic maturity, population structure and education level, and political culture that represents these factors as a whole. This article addresses government systems within the context of political culture, and evaluate the viability and adaptation of presidential and parliamentary systems in Turkey in terms of the opposition culture regarding to political culture, party discipline-leader’s influence and institutionalization of democracy. Keywords: Political Culture, Democracy, Opposition Culture, Presidential and Parliamentary Systems.

🔖

Cite This Article

AYDIN, R. (2016). TÜRK SİYASAL KÜLTÜRÜ AÇISINDAN HÜKÜMET SİSTEMLERİ (PARLAMENTER SİSTEM VE BAŞKANLIK SİSTEMİ)’NİN DEĞERLENDİRİLMESİ/EVALUATION OF THE SYSTEMS OF GOVERNMENT (PARLIAMENTARY SYSTEM AND PRESIDENTIAL SYSTEM) IN TERMS OF TURKISH POLITICAL CULTURE. Akademik Hassasiyetler, Cilt: 3 - Sayı: 6, 0–0. https://ajindex.com/articles/51898

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Kaynakça Açıkgöz, R. (2008). Democracy in Turkey within The Context of Justice and Liberty. Meşrutiyet'in 100. Yılında Türkiye Demokrasisi. Köprü Dergisi. Sayı:103. http://www.koprudergisi.com//
  2. Adelman, P. (2014). Peel And The Conservative Party(1830-1850). New York: Routledge Press,
  3. Aktaşlı H. U. (2011). Türk Muhafazakârlığı ve Kemalizm: Diyalektik Bir İlişki. Türk Muhafazakârlığının Eleştirisi. Doğu Batı Dergisi. 14(58). Almond, G. (1956). Comparative Political Systems. Journal of Politics. Sayı:18. Almond, G. ve Verba S. (1989). The Civic Culture Political Attitudes and Democracy in Five Nations. USA: Saga Publications. Aslan, A. (2015). Türkiye İçin Başkanlık Sistemi Demokratikleşme, İstikrar, Kurumsallaşma. SETA Dergisi. Sayı:122. Ay, Ş. (2004). Türkiye’de Parlamenter Sistem ve Hükümet Sistemi Tartışmaları. Mevzuat Dergisi. Sayı: 7(77) http://www.mevzuatdergisi.com//
  4. Aydın, N. (2008). İnsan Hakları Demokrasi ve Medya. (Birinci Baskı). İstanbul:
  5. Kumsaati Yayınevi.
  6. Berger, A. (1989). Political Culture and Public Opinion. USA (New Jersey): Transaction Publishers.
  7. Bilge, M. (2011). Türkiye’de Demokrasi Kültürü: Siyaset ve Toplum. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi. Sayı: 15(3). Buran, H. (2005). Seçim Sistemleri ve Türkiye İçin Yeni Bir Seçim Sistemi Önerisi. Ankara:
  8. Siyasal Yayınevi.
  9. Burke, E.(1993). Reflections on the Revolution in France. Oxford-New York: Oxford University Press.
  10. Cihangir, F. (2004) Tek Parti İktidarından Çok Partili Döneme Türkiye ve Bediüzzaman'ın Siyasal Çizgisi. http://www.koprudergisi.com/index.asp?Bolum=EskiSayilar&Goster=Yazi&YaziNo=599//
  11. Çam, E. (2005). Siyaset Bilimine Giriş. (Dokuzuncu Baskı). İstanbul:
  12. Der Yayınları.
  13. Çaylak, A. (2014). Osmanlıdan Cumhuriyete Türkiye’de İktidar Muhalefet İlişkileri. Türkiye’nin Politik Tarihi. (Beşinci Baskı). Ankara:
  14. Savaş Yayınevi.
  15. Çeçen, A. (1996). Kültür ve Politika. (İkinci Baskı). Ankara:
  16. Gündoğan Yayınları.
  17. Çetin, H. (2004). Türk Toplum Sözleşmesi. Ankara:
  18. Lotus Yayınevi.
  19. Demir, F. (2011). Bürokratik Kültür. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. Sayı: 16(2), 167-169.
  20. Diamond, L. (1995). Demokrasinin Üç Paradoksu. M. Turhan (Çeviren), Demokrasinin Küresel Yükselişi, L. Diamond ve M. F. Plattner (Derleyen). Ankara:
  21. Yetkin Yayınları.
  22. Durç, S. A. (2010). Türk Muhalefet Geleneğinde “Demokrat Parti”. Mukaddime Dergisi. Sayı: 1. Durgun, Ş. (2013). Sistem Arayışlarında Siyasal Partiler ve Parti Disiplini. (Başkanlık Sistemi Özel Sayısı). Yeni Türkiye. S