SavedAdd your journal

Journals / Akademik Hassasiyetler / 2019 /

SÜBJEKTİF SOSYAL İZOLASYON RİSKLERİ

Ersin KIRAL
Can MAVRUK
Pages
491–509
Publication Date
2019-12-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmanın sonuçlarına göre 1) Subjektif sosyal izolasyon için en yüksek riski kötü sağlık durumu teşkil etmektedir; 2) Mekân subjektif sosyal izolasyon üzerine en yüksek marjinal etkiye sahiptir; 3) Görüşme sıklığı arttıkça subjektif sosyal izolasyon riski azalmaktadır; 4) Yalnızlık ve depresyon, düşük subjektif sosyal izolasyon ile pozitif, yüksek subjective sosyal izolasyon ile negatif ilişkilidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu araştırmanın temel amacı anket verilerini kullanarak demografik, sosyoekonomik, sağlık ve mekânsal değişkenleri subjektif sosyal izolasyon üzerine relatif risklerini ve marjinal etkilerini ölçmektir.
📊
Key Findings & Data:Subjektif sosyal izolasyon relatif risklerini ölçmek için bağımsız değişken kategorileri risklerinin oranları kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmanın sonuçlarına göre 1) Subjektif sosyal izolasyon için en yüksek riski kötü sağlık durumu teşkil etmektedir; 2) Mekân subjektif sosyal izolasyon üzerine en yüksek marjinal etkiye sahiptir; 3) Görüşme sıklığı arttıkça subjektif sosyal izolasyon riski azalmaktadır; 4) Yalnızlık ve depresyon, düşük subjektif sosyal izolasyon ile pozitif, yüksek subjective sosyal izolasyon ile negatif ilişkilidir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Sübjektif sosyal izolasyon · Risk · Marjinal etki

Özet

Öz Bu araştırmanın temel amacı anket verilerini kullanarak demografik, sosyoekonomik, sağlık ve mekânsal değişkenleri subjektif sosyal izolasyon üzerine relatif risklerini ve marjinal etkilerini ölçmektir. Subjektif sosyal izolasyon relatif risklerini ölçmek için bağımsız değişken kategorileri risklerinin oranları kullanılmıştır. Bu değişkenlerin subjektif sosyal izolasyon etkilerini ölçmek için de sıralı lojit model kullanılmıştır. Bu amaçla subjektif sosyal izolasyon üstünlük oranları, açıklayıcı değişkenlerin subjektif sosyal izolasyon üzerine marjinal etkileri ve subjektif sosyal izolasyonu açıklayan en önemli değişkenler bulunmuştur. Basit rassal örnekleme yöntemiyle yapılan sosyal ankete subjektif sosyal izolasyon derecesi ile birlikte bunların üzerinde risk oluşturabilecek olan faktörler de dahil edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre 1) Subjektif sosyal izolasyon için en yüksek riski kötü sağlık durumu teşkil etmektedir; 2) Mekân subjektif sosyal izolasyon üzerine en yüksek marjinal etkiye sahiptir; 3) Görüşme sıklığı arttıkça subjektif sosyal izolasyon riski azalmaktadır; 4) Yalnızlık ve depresyon, düşük subjektif sosyal izolasyon ile pozitif, yüksek subjective sosyal izolasyon ile negatif ilişkilidir.

🔖

Cite This Article

KIRAL, E., MAVRUK, C. (2019). SÜBJEKTİF SOSYAL İZOLASYON RİSKLERİ. Akademik Hassasiyetler, 491–509. https://ajindex.com/articles/51838

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Andersson, L. (1998). Loneliness research and interventions: A review of the literature. Aging & Mental Health, 2(4), 264-274. Cacioppo J. T., & Hawkley L.C. (2009). Perceived Social Isolation And Cognition. Trends in Cognitive Sciences. 13, 447–454.
  2. Cacioppo, J. T., Hughes, M. E., Waite, L. J., Hawkley, L. C., & Thisted, R. A. (2006). Loneliness as a specific risk factor for depressive symptoms: Cross-sectional and longitudinal analyses. Psychology and Aging. 21(1), 140-151. https://doi.org/10.1037/0882-7974.21.1.140
  3. Cacioppo JT, Hawkley LC & Thisted RA. (2010). Perceived social isolation makes me sad: Five year cross-lagged analysis of loneliness and depressive symptomatology in the Chicago Health, Aging, and Social Relations study. Psychol Aging. 25: 453–463. 37. Cacioppo, J. T., Hawkley, L. C., Norman, G. J. & Bernston, G. G. (2011).
  4. Social Isolation, Ann. N. Y. Acad. Sci., 1231, 17–22.
  5. De Jong Gierueld, J., Van Tilburg, T. & Dvkstra P. A. (2006). Loneliness and social isolation. In: D.Perlman and A.Vangelisti (Eds.), Cambridge handbook of personal relationships (pp.485-500).
  6. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
  7. Friedmann E., Thomas, S. A., Liu, F., Morton, P. G., Chapa, D., & Gottlieb, S. S. (2006). Relationship of depression, anxiety, and social isolation to chronic heart failure outpatient mortality. American Heart Journal, 152(5), 940.e1-940.e8. House, J. S., Landis, K. R., & Umberson, D. (1988). Social Relationships and Health. Science. 241:540–545.
  8. Kıral, G., Mavruk, C. & Kıral, E. (2019).
  9. Fiziksel Yetersizlik, Umutsuzluk, Parasal Problem ve Sosyal Sermayenin Yalnızlık Hissi Üzerine Etkisi.Cilt:14, Sayı:20 International Journal of Society Researches ISSN:2528-9527 E-ISSN: 2528-9535
  10. Leigh-Hunt, N., Bagguley, D., Bash, K., Turner, V., Turnbull, S., Valtorta, N., & Caan, W. (2017). An overview of systematic reviews on the public health consequences of social isolation and loneliness. Public Health, 152, 157-171.
  11. Mavruk, C.& Kiral G. (2019). Subjective effects over health status. Economic and Administrative Sciences. Chapter1. Pg.1-20
  12. Mavruk, C., Kıral E., & Kıral G. (2019). Spatial effects over time-framed happiness. Journal of Happiness Studies, Accepted in July 2019 with revision. Pettee, K. K., Brach, J. S., Kriska, A. M., Boudreau, R., Richardson, C. R., Colbert, L. H. and Newman, A. B. (2006). Influence of Marital Status on Physical Activity Levels among Older Adults. Medicine & Science in Sports & Exercise. 38(3), 541–546.
  13. Ryff, C. D. (1