Journals / Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 2 - Sayı: 1

REDUCING OR ABOLISHING THE SHARE RATIO OF SURPLUS BECAUSE OF ADULTERY AND ATTEMPT ON LIFE (ART. 236/II TCC)

ZİNA VEYA HAYATA KAST NEDENİYLE ARTIK DEĞERDEKİ PAY ORANININ AZALTILMASI VEYA KALDIRILMASI (TMK m. 236/II)

Pages
111–130
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

For the aforementioned reasons, it is beneficial for the judge to act timidly while applying the relevant provision and using his/her discretion.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Art. 236/II TCC, unlike its source, the Swiss Civil Code (SCC), regulated that in cases of adultery and attempt on life, the judge can reduce or abolish the defective spouse's share ratio of surplus.
📊
Key Findings & Data:This article is criticised in doctrine for various reasons.
💡
Conclusion & Impact:For the aforementioned reasons, it is beneficial for the judge to act timidly while applying the relevant provision and using his/her discretion.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Zina · Hayata kast · Edinilmiş mallara katılma rejimi

Abstract

Art. 236/II TCC, unlike its source, the Swiss Civil Code (SCC), regulated that in cases of adultery and attempt on life, the judge can reduce or abolish the defective spouse's share ratio of surplus. This article is criticised in doctrine for various reasons. First of all, the share ratio of surplus is an economic concept related to the regime of participation in acquired property and it is not correct that divorce due to adultery and attempt on life cause a change here. In addition, adultery and attempt on life have already been imposed by the lawmaker on various sanctions and should no longer have any effect on the share ratio of surplus. For the aforementioned reasons, it is beneficial for the judge to act timidly while applying the relevant provision and using his/her discretion.

Özet

TMK m. 236/II hükmü, mehaz İsviçre Medenî Kanunu’ndan (ZGB) farklı olarak zina ve hayata kast hâllerinde hâkimin, kusurlu eşin artık değerdeki pay oranını hakkaniyete uygun olarak azaltabileceğini veya kaldırabileceğini düzenlemiştir. Anılan düzenleme, öğretide çeşitli sebeplerle eleştirilmektedir. İlk olarak artık değerdeki pay oranı, doğrudan edinilmiş mallara katılma rejimi ile ilgili ekonomik bir kavram olup zina ve hayata kast sebebiyle boşanmanın burada bir değişikliğe yol açması isabetli değildir. Ayrıca zina ve hayata kast, zaten kanun koyucu tarafından çeşitli yaptırımlara bağlanmış olup ayrıca artık değerdeki pay oranı üzerinde herhangi bir etki doğurmamalıdır. Anılan sebeplerle hâkimin ilgili hükmü uygularken ve takdir yetkisini kullanırken çekingen davranmasında fayda vardır.

🔖

Cite This Article

KAŞAK, F. E. (2020). REDUCING OR ABOLISHING THE SHARE RATIO OF SURPLUS BECAUSE OF ADULTERY AND ATTEMPT ON LIFE (ART. 236/II TCC). Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 111–130. https://ajindex.com/articles/51779

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Acar, Faruk. “Türk Hukukunda Yasal Mal Rejimleri”. Public and Private International Law Bulletin 35, no. 1 (2015): 143-156.
  2. Acar, Faruk. Aile Hukukumuzda Aile Konutu, Mal Rejimleri, Eşin Yasal Miras Payı. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2016.
  3. Akçin, Fahri. “Eşler Arasındaki Mal Rejiminin Tasfiyesi Davalarında Uygulamalar”. iç. Medeni Kanun’un ve Borçlar Kanunu’nun 90. Yılı Uluslararası Sempozyumu 1926’dan Günümüze Türk-İsviçre Medeni Hukuku I. Cilt, ed. Şebnem Akipek Öcal, Özge Uzun Kazmacı, Ahmet Ayar, Zeliha Gizem Özçelik, Nesli Şen Özçelik, 187-202. Ankara: Yetkin Yayınları, 2017.
  4. Akıncı, Şahin. “Edinilmiş Mallara Katılma Rejiminde Artık Değerin Hesabında Karşılaşılan Bazı Sorunlar ve Çözüm Önerileri”. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sempozyum Dergisi 1, no. 1 (2019): 193-210.
  5. Akıntürk, Turgut, ve Ateş, Derya. Türk Medenî Hukuku İkinci Cilt Aile Hukuku. İstanbul: Beta Basım Yayım, 2017.
  6. Altunkaya, Mehmet. “Katılma Alacağının İfası”. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sempozyum Dergisi 1, no. 1 (2019): 391-406.
  7. Aydın, Gülşah Sinem. “Türk Medenî Kanunu’nun 236. Maddesinin İkinci Fıkrasının Eşlerden Birinin Diğerini Kasten Öldürmesi Hâlinde Uygulanıp Uygulanmayacağı Sorunu”. Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 13, no. 165-166 (2018): 9-42.
  8. Badur, Emel. “Zina veya Hayata Kast Nedeniyle Boşanma Halinde Kusurlu Eşin Artık Değere Katılma Payı”. Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1, no. 2 (2016): 39-63.
  9. Badur, Emel. “Zina veya Hayata Kast Nedeniyle Boşanma Halinde Kusurlu Eşin Artık Değerdeki Payı”. iç. Aile Hukuku Derneği Mal Rejimi Çalıştayı 26-27 Nisan 2019, ed. Şükran Şıpka, 65-71. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2019.
  10. Doğan, Murat ve Köroğlu, Emre. “Edinilmiş Mallara Katılma Rejiminde Katılma Alacağının Niteliği”. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sempozyum Dergisi 1, no. 1 (2019): 281-298.
  11. Dural, Mustafa, Öğüz, Tufan, ve Gümüş, Mustafa Alper. Türk Özel Hukuku Cilt III Aile Hukuku. İstanbul: Filiz Kitabevi, 2019.
  12. Ertaş, Şeref. “Eski Medeni Kanun Zamanında Evlenen Kişilerin Mal Rejimi Tasfiyesinde Bazı Hukuki Sorunlar”. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 15, Özel Sayı (2013): 915-932.
  13. Hatemi, Hüseyin, ve Kalkan Oğuztürk, Burcu. Aile Hukuku Ders Kitabı. İstanbul: Vedat Kitapçılık, 2016.
  14. Kaşak, Esra. “Anonim Şirketlerin Haklı Sebeple Feshinde Şahsi Sebeplerin Değerlendirmeye Alınıp Alınamayacağı Hususunun Hâkimin Takdir Yetkisi Bakımından Değerlendirilmesi”. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergi