AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn addition, it was found that in these patient groups, inflammation was more in those infected with genotype 3.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Chronic hepatitis C is an important health problem all over the world and is one of the most important causes of cirrhosis and hepatocellular carcinoma. Although there are many ways of transmission of HCV, the most important one is intravenous drug use (IVDU). In this study, it was aimed to determine the possible relationship between genotype and genotype with HCV RNA and aminotransferases in hepatitis C patients who intravenous drug use (IVDU) and non-IVDU. Materials and Methods: A total of 179 patients who used 101 IVDU and not used 78 IVDU were included in the study diagnosed with chronic hepatitis C (CHC). Serological parameters were determined by ELISA method. Viral load determination was performed by real time polymerase chain reaction (RT-PCR). Reverse hybridization line probe assay method was used to determine HCV genotypes. Results: HCV 1a, 1b, 2, 3, 4 subtypes/genotypes were detected in patients. HCV 1a (34.6%) was determined as the common subtype in hepatitis C patients IVDU, while hepatitis C patients who non-IVDU, 1b (80.7%) was determined as the most common subtype. A statistically significant difference was found in terms of alanine aminotransferase (ALT) between hepatitis C patients IVDU and nonIVDU (p= 0.004), but no significant difference was found in terms of aspartate aminotransferase (AST) and HCV RNA (p> 0.05). The mean of alanine aminotransferase (ALT) was statistically significantly higher (p= 0.004), however, there was no significant difference between the two groups in terms of aspartate aminotransferase (AST) and HCV RNA (p> 0.05). While there was no difference in terms of HCV RNA averages between subtypes /genotypes (1a, 1b, 2, 3, 4) detected in total hepatitis C patients, statistically significant difference in terms of ALT/AST averages was found between genotype 3 and subtype 1a, 1b and genotype 4 and also between genotype 2 and 4 (p< 0.05). Conclusion: Our data show that hepatitis C patients IVDU carry different genotypes compared to the non-IVDU patient population. In addition, it was found that in these patient groups, inflammation was more in those infected with genotype 3. Although these findings contain preliminary data to guide clinicians in determining the treatment strategy of hepatitis C infection, they should be supported by further studies involving more patient groups.
Özet
Giriş: Kronik hepatit C, tüm dünyada yaygın sağlık sorunu olup siroz ve hepatosellüler karsinomun en önemli nedenlerinden biridir. Hepatit C virüsünün (HCV) birçok bulaş yolu olsa da en önemlisi damar içi uyuşturucu madde (DİUM) kullanımıdır. Bu çalışmada, damar içi uyuşturucu madde (DİUM) kullanan ve kullanmayan hepatit C hastalarında genotip ve genotipin HCV RNA, aminotransferazlar ile olası ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmaya kronik hepatit C (KHC) tanısı alan 101 DİUM kullanan ve 78 DİUM kullanmayan toplam 179 hasta retrospektif olarak dahil edilmiştir. Serolojik parametreler ELISA yöntemi ile belirlenmiş ve viral yük tayini RT-PCR ile gerçekleştirilmiştir. HCV genotipleri belirlemede ters hibridizasyon line probe assay yöntemi kullanılmıştır. Bulgular: Hastalarda HCV 1a, 1b, 2, 3, 4 subtip/genotipi tespit edilmiştir. DİUM kullanan hepatit C hastalarında 1a (%34.6) yaygın subtip olarak belirlenmişken DİUM kullanmayan hepatit C hastalarında ise 1b (%80.7) en yaygın subtip olarak belirlenmiştir. DİUM kullanan hepatit C hastalarında DİUM kullanmayanlara kıyasla alanin aminotransferaz (ALT) ortalaması istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksektir (p= 0.004), ancak iki grup arasında aspartat aminotransferaz (AST) ve HCV RNA açısından anlamlı fark tespit edilmemiştir (p> 0.05). Toplam hepatit C hastalarında tespit edilen subtip/genotipler (1a, 1b, 2, 3, 4) arasında HCV RNA ortalamaları bakımından fark yokken, ALT/AST ortalamaları bakımından genotip 3 ile subtip 1a, 1b ve genotip 4 arasında, ayrıca genotip 2 ile 4 arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p< 0.05). Sonuç: Verilerimiz DİUM kullanan hepatit C hastalarının DIUM kullanmayan hasta popülasyona göre farklı genotipler taşıdığını göstermektedir. Ayrıca bu hasta gruplarında genotip 3 ile infekte olanlarda inflamasyonun daha fazla olduğunu da tespit edilmiştir. Bu bulgular hepatit C infeksiyonunun tedavi stratejisinin belirlenmesinde klinisyenlere yol gösterici ön veriler içerse de daha fazla hasta grubunun katıldığı ileri çalışmalarla desteklenmelidir.2