AI Summary & Key Takeaways
AI InsightRaising awareness about OSO in the geriatric population is an important step towards healthy aging.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study is to investigate the relationship between osteosarcopenic obesity (OSO) with frailty, balance, fatigue, depression and quality of life in the geriatric population. Material and Methods: Forty female patients who were over 65 years of age, had a body mass index (BMI) >30 kg/$m^2$ and were diagnosed with OSO after dual-energy X-ray absorptiometry and muscle strength measurements were included in the cross-sectional study. The demographic characteristics of the patients were recorded, and the parameters of frailty, muscle strength, mobility, balance, fatigue, depression and quality of life were evaluated with questionnaires. Results: The mean age of the 40 female patients included in the study was 70.72±5.27, and the mean BMI was 35.51±4.83. They had a mean body fat percentage of 48.48±4.84 and an Edmonton Frailty Scale score of 7.40±3.33. No significant correlation was detected between BMI and any of the clinical parameters. A significant and positive correlation was observed between patients’ body fat percentages and frailty, fatigue and depression (r=0.813, r=0.792, r=0.538), while a significant and negative correlation was detected between fat percentage and muscle strength and balance (r=-0.420, r=-0.771). Conclusion: Our findings demonstrate that the level of frailty, fatigue, and depression increased, and balance and quality of life were impaired in geriatric patients diagnosed with OSO. In addition, we found that BMI alone was not a significant parameter in the diagnosis of OSO, while the fat percentage was more significant on the clinical parameters. Raising awareness about OSO in the geriatric population is an important step towards healthy aging.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, osteosarkopenik obezitenin(OSO) geriatrik popülasyonda kırılganlık, denge, yorgunluk, de presyon ve yaşam kalitesiyle ilişkisinin araştırılmasıdır. Gereç veyöntemler: Kesitsel olarak tasarlanan çalışmaya, beden kitle indeksi(BKİ) >30 kg/$m^2$olup çift enerjili X ışını absorbsiyometrisi ve kasgücü ölçümleri sonrası OSO tanısı alan, 65 yaş üzerinde 40 kadınhasta dâhil edildi. Hastaların demografik özellikleri kayıt altına alınıpkırılganlık, kas gücü, mobilite, denge, yorgunluk, depresyon ve yaşamkalitesi parametreleri anketlerle değerlendirildi. Bulgular: Çalışmayaalınan 40 kadın hastanın yaş ortalaması 70,72±5,27, BKİ ortalaması ise 35,51±4,83 idi. Vücut yağ yüzdesi ortalama 48,48±4,84, Edmon ton Kırılganlık Ölçeği puan ortalaması da 7,40±3,33’tü. Hiçbir klinikparametre ile BKİ arasında anlamlı korelasyon saptanmadı. Hastalarınvücut yağ yüzdeleri ile kırılganlık, yorgunluk ve depresyon arasındapozitif yönde (r=0,813, r=0,792, r=0,538), yağ yüzdesi ile kas gücü vedenge arasında negatif yönde (r=-0,420, r=-0,771) istatistiksel olarakanlamlı korelasyon saptandı. Sonuç: Geriatrik popülasyonda OSOtanılı hastalarda kırılganlık, yorgunluk ve depresyon düzeyinin arttığı,dengenin ve yaşam kalitesinin bozulduğu gösterildi. Ayrıca OSOtanısında BKİ’nin tek başına anlamlı olmadığı, yağ yüzde oranınınklinik parametreler üzerine daha anlamlı olduğu belirtildi. Özelliklegeriatrik popülasyonda OSO ile ilgili farkındalık yaratmak, sağlıklı yaşlanma için atılacak önemli bir adımdır.