AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPatients with complicated in-hospital course have the highest risk for in-hospital mortality.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The morbidity and mortality of infective endocarditis (IE) is still high despite diagnostic and therapeutic advances. Additionally, underlying risk profile and prognostic determinants of IE may exhibit regional disparities. Demonstration of changing trends of IE might be useful for a better patient care. Therefore, we aimed to explore clinical characteristics and the prognostic factors of IE in Turkey. Material and Method: Predisposing factors, clinical, echocardiographic, microbiologic and prognostic information of the IE patients who were diagnosed between the years 2009-2019 were analysed. Prognostic factors associated with IE were determined by univariate and multivariate regression analysis. Results: A total of 80 patients (50 males, 30 females) were diagnosed with IE. Seven of the patients had recurrent episodes of IE. Rheumatic valve disease (20 (25.00%)) and prosthetic heart valve (13 (16.25%)) were the most common underlying conditions. Sixty-seven (83.75%) patients had leftsided vegetation, 10 (12.50%) patients had right-sided vegetation and 3 patients had cardiac device infection without the involvement of the valves. Native valve endocarditis was detected in 61 (76.25%) patients. Staphylococcus was the most common microbiologic agent followed by streptococcus and enterococcus. Twenty-one (28.25%) patients died during the index hospitalization. The complicated clinical course was the most significant predictor of in-hospital mortality. Conclusion: Knowledge of predisposing factors and underlying conditions of IE are evolving. Patients with complicated in-hospital course have the highest risk for in-hospital mortality.
Özet
Amaç: Enfektif endokarditin (EE) morbidite ve mortalitesi, tanısal ve terapötik ilerlemelere rağmen halen yüksektir. Ek olarak, EE'nin altta yatan risk profili ve prognostik belirleyicileri, bölgesel farklılıklar gösterebilir. EE'nin değişen eğilimlerinin gösterilmesi, daha iyi bir hasta bakımı için faydalı olabilir. Bu amaçla, Türkiye'de EE'nin klinik özelliklerini ve prognostik faktörlerini araştırmayı planladık. Gereç ve Yöntem: 2009-2019 yılları arasında tanı alan EE hastalarının predispozan faktörleri, klinik, ekokardiyografik, mikrobiyolojik ve prognostik bilgileri incelendi. EE ile ilişkili prognostik faktörler, tek değişkenli ve çok değişkenli regresyon analizi ile belirlendi. Bulgular: Toplam 80 hastaya (50 erkek, 30 kadın) EE tanısı kondu. Hastaların yedisinde tekrarlayan EE epizodları vardı. Altta yatan en yaygın durumlar romatizmal kapak hastalığı (20 (%25,00) ve protez kalp kapağı (13 (%16,25)) idi. Altmış yedi (%83,75) hastada sol taraflı vejetasyon, 10 (%12,50) hastada sağ taraflı vejetasyon ve 3 hastada kapak tutulumu olmaksızın kalp cihazı enfeksiyonu vardı. 61 (%76,25) hastada doğal kapak endokarditi saptandı. En yaygın mikrobiyolojik ajan staphylococcus türleri olarak saptanırken bunu streptococcus ve enterococcus türleri izledi. Yirmi bir (%28,25) hasta indeks hastane yatışı sırasında öldü. Komplike klinik seyir, hastane içi mortalitenin en önemli öngördürücüsü olarak saptandı. Sonuç: EE'nin predispozan faktörleri ve altta yatan koşulları hakkındaki bilgiler gelişmektedir. Hastane içi takibinde komplikasyon gelişen hastalar, hastane içi mortalite için en yüksek riske sahiptir.