AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe believe that it would be beneficial to carry out molecular epidemiological studies in order to monitor antibiotic susceptibility patterns and reveal new resistance mechanisms in treatment centers in order to take necessary precautions against pathogens such as A. baumannii in a timely manner.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Acinetobacter species are opportunistic pathogens that cause epidemics in intensive care units. The widespread and improper use of broad-spectrum antibiotics in hospitals has led to the development of resistance to many antibiotics in these bacteria. The most important resistance mechanisms are beta-lactamase production, changes in cell wall channels, and efflux pump activity. The synthesis of OXA type beta-lactamases and metallo-betalactamases plays an important role in carbapenem resistance. The aim of our study was to identify the genes responsible for resistance in carbapenem-resistant Acinetobacter baumannii strains and to determine its relationship with previously used antibiotics to guide rational antibiotic use. Materials and Methods: Forty-seven carbapenem-resistant A. baumannii strains grown in samples taken under appropriate conditions from patients followed in the intensive care unit were evaluated. Genes encoding OXA-50-51-55-24-23-58, VIM, IMP, KPC and NDM enzymes were investigated using the multiplex polymerase chain reaction (PCR). Results: Mean age of the patients was 67.3 years (24-97 years), and 25 (53.2%) were females. Of the 47 isolates, 22 were extensively drug-resistant (XDR), 23 were multidrug-resistant (MDR) and 2 were pandrug-resistant (PDR) strains. The time from admission to intensive care unit until A. baumannii isolation in culture was 15.6 ± 9.7 days. blaOXA-23 and blaOXA-51 genes were detected in all strains, other genes were not detected. Before the isolation of carbapenem-resistant A. baumannii, carbapenem group antibiotics has been used in a statistically significant proportion of the patients [31 (66%) vs 16 (34%)] (p= 0.04). Conclusion: Since blaOXA-51 is a gene found intrinsically in A. baumannii strains, blaOXA-23 is the gene responsible for carbapenem resistance in these strains in our hospital. We believe that it would be beneficial to carry out molecular epidemiological studies in order to monitor antibiotic susceptibility patterns and reveal new resistance mechanisms in treatment centers in order to take necessary precautions against pathogens such as A. baumannii in a timely manner.
Özet
Giriş: Acinetobacter türleri dünyada özellikle yoğun bakım ünitelerinde salgınlara yol açan fırsatçı patojenlerdir. Hastanelerde geniş spektrumlu antibiyotiklerin yaygın ve uygunsuz kullanımı bu bakterilerde birçok antibiyotiğe karşı direnç gelişimine neden olmuştur. Direnç mekanizmaları arasında; beta-laktamaz üretimi, hücre duvarı kanallarındaki değişiklikler (porinler) ve efflux pompa aktivitesinde artış ön plana çıkmaktadır. Karbapenem direncinde OXA tipi beta-laktamazların ve metallo-beta-laktamazların sentezi önemli bir yer almaktadır. Çalışmamızın amacı karbapenem dirençli Acinetobacter baumannii suşlarında dirençten sorumlu olabilecek genleri tespit edip, öncesinde kullanılan antibiyotikler ile arasındaki ilişkiyi irdelemek ve akılcı antibiyotik kullanımına yol göstermektir. Materyal ve Metod: Yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) takip edilen hastalardan uygun koşullarda alınan örneklerde üreyen 47 karbapenem dirençli A. baumannii suşu değerlendirmeye alındı. Bu suşlarda multiplex polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) yöntemi ile OXA-50-51-55- 24-23-58, VIM, IMP, KPC ve NDM enzimlerini kodlayan gen varlığı araştırıldı. Bulgular: Karbapenem dirençli A. baumannii izole edilen 47 hastanın yaş ortalaması 67.3 yaş (24-97 yaş) ve 25’i (%53.2) kadın idi. Kırk yedi izolatın 22’si “extensively drug-resistant” (XDR), 23’ü “multidrug-resistant” (MDR) ve 2’si “pandrug-resistant” (PDR) suşlar idi. Hastaların yoğun bakıma kabulünden kültürde A. baumannii izole edilmesine kadar geçen süre ortalama 15.6 ± 9.7 gün olarak tespit edildi. Tüm suşlarda blaOXA-23 ve blaOXA-51 genleri saptanırken diğer direnç genleri saptanmadı. Karbapenem dirençli A. gösbaumannii izolasyonu öncesi hastaların istatistiksel olarak anlamlı bir kısmında karbapenem grubu antibiyotik kullanımı saptandı; [31 (%66) vs 16 (%34)] (p= 0.04). Sonuç: blaOXA-51, A. baumannii suşlarının doğal yapısında bulunan bir gen olduğundan hastanemizde karbapenem direncinden sorumlu olan genin blaOXA-23 olduğu tespit edildi. A. baumannii gibi patojenlere karşı gerekli önlemlerin zamanında alınması için tedavi merkezlerinde antibiyotik duyarlılık paternlerinin izlenmesi ve yeni direnç mekanizmalarının ortaya saptanabilmesi için moleküler epidemiyolojik çalışmaların yapılmasının yararlı olacağı kanaatindeyiz.