AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt’s been determined that the juvenile delinquency is related to the child’s family structure, education level, social environment, socio-economical level and immigration closely, and it’s a problem that is needed to be prevented.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Problem Statement: Problem Statement: Juvenile delinquency is a growing problem worldwide. Studies about the prevalence and causes of juvenile delinquency is important to define this problem and is the first step to find prevention strategies, and establish rehabilitation programs for delinquent children. Juvenile delinquency is an important legal and social problem also for Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC) as it is in all over the world. To prepare prevention programs for juvenile delinquency in TRNC, it is important to understand the dimensions of this problem in TRNC and the related risk factors. Purpose of Study: The goal of this study is to determine the prevalence of juvenile delinquency in TRNC and to investigate related risk factors. Method: In this archival study, complete records of the all 5 courts in TRNC from 2000 to 2010 are reviewed. The files of 1520 children who were under 18, and who appeared in court were analyzed. Children’s socio-demographic features like age, sex, academic background, and job availability, and features related to crime are recorded on a information form which was prepared by the writers in advance by analyzing the court files. The raw data that were obtained from the files was loaded into the SPSS program and descriptive statistics methods were used in the data analysis. Findings and Results: When the profile of the children who are claimed to commit a crime is evaluated, it’s found that %61.3 of the cases are at the age of 17-18, 34.1% of them are primary school graduate, 54% of them are in a bad socio-economic condition. 54.4% of the juvenile offenders were born in Cyprus, 42.1% of them in Turkey. Most of the families are found to have low socioeconomic level, to be immigrant and unemployed. Most of the fathers are graduates of elementary or secondary school and mothers are uneducated or graduate of elementary school. It attracts attention that neither fathers nor the mothers of delinquent children are graduates of university and this points importance of education. Considering the crime types, theft is the highest one with the rate of 33.2%. Conclusion and Recommendations: Results of our study show the presence of juvenile delinquency in TRNC and its importance. It’s been determined that the juvenile delinquency is related to the child’s family structure, education level, social environment, socio-economical level and immigration closely, and it’s a problem that is needed to be prevented.
Özet
Problem Durumu: Çocuk Suçluluğunun yaygınlığını ve nedenlerini anlamaya yönelik bilimsel çalışmalar son yıllarda tüm dünyada hız kazanmıştır. Giderek büyüyen bu sorunu tanımlamak toplumlar için çocuk suçluluğunu önlemede gerek önleme staratejilerini belirlemek açısından gerekse suçlu çocuğun rehabilitasyonu açısından çok önemlidir. Çocuk suçluluğu tüm dünyada olduğu gibi Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde de (KKTC) hukuki ve sosyal açıdan en önemli problemlerden biridir. KKTC’de de çocuk suçluluğunu önlemeye yönelik programlar hazırlamak için çocuk suçluluğunun yaygınlığı yanında, sosyo-ekonomik düzey, aile, eğitim gibi risk faktörleri hakkında ayrıntılı bilgiye sahip olunması gerekmektedir. Araştırmanın Amacı: Bu çalışma KKTC’deki çocuk suçluluğunun yaygınlığını, çocukların suç davranışına yönelim nedenlerini ve çözüm önerilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın Yöntemi: Bu arşiv çalışmasında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde (KKTC) bulunan bütün mahkemelerin (Lefkoşa, Gazimağusa, Girne, Güzelyurt and Lefke mahkemeleri) 2000-2010 yılları arasındaki, 18 yaş altında suç işleyen, haklarında dosya tutulan ve mahkemeye çıkarılan çocuklara ait kayıtlarının tamamı incelenmiştir. 1520 dosya yazarlar tarafından incelenmiştir. Çocukların yaş, cinsiyet, eğitim ve meslek durumları gibi sosyo-demografik özellikleri ve suça ilişkin özellikler (suç türleri, suçun kiminle işlendiği) mahkeme dosyaları incelenerek önceden yazarlar tarafından hazırlanan bir bilgi formuna kaydedilmiştir. Bilgi formu dört bölümden oluşturulmuştur. Birinci bölümde suçlu çocuğun kişisel bilgilerine, ikinci bölümde anne-babaların kişisel bilgilerine, üçüncü bölümde ise suçlu çocuğun çevresi ve ailesi ile ilişkili bilgilere yer verilmekte ve son olarak dördüncü bölümde ise, çocuğun işlediği suç ve aldığı ceza ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Yazarlar mahkemelerdeki çocuklar ile ilgili tüm dosyaları inceleyerek bilgi formuna kodlamışlardır. Mahkeme dosyalarından bilgi formuna aktarılan veriler SPSS programına yüklenmiş ve verilerin analizinde betimleyici istatistik yöntemleri (frekans ve yüzdelikler) kullanılmıştır. Araştırmanın Bulguları: Araştırmanın içerdiği tarihlerde KKTC mahkemelerinde 85’i (%5,6) kız, 1435’i (%94,4) erkek olmak üzere toplam 1520 suçlu çocuk dosyası bulunmaktaydı. Çocuk suçlular en yüksek oranla % 33,8 ile Gazimağusa Mahkemesinde, %32,6’sı Lefkoşa Mahkemesinde, %18’i Girne Mahkemesi’nde, %10,5 Güzelyurt Mahkemesi’nde, %5,1’i ise Lefke Mahkemesi’nde tespit edilmiştir. Çocukların %54,4’ünün Kıbrıs, %42,1’inin Türkiye, %3,1’inin ise diğer ülkelerde doğduğu belirlenmiştir. Cinsiyet dağılımına bakıldığında, kızların %68,8’inin Kıbrıs, %29,2’sinin Türkiye, erkeklerde ise %53,3’ünün Kıbrıs, %43’ünün Türkiye doğumlu oldukları görülmüştür. Çocukların %98,7’sinin KKTC’de ikamet etmekte oldukları tespit edilmiştir. Çocuklar’ın 518’i (%36) Gazimağusa’da, 399’u (%27,8) Lefkoşa’da, 279’u (%19,4) Girne’de, 174’ü (%12,1) Güzelyurt’ta, 67’si (%4,7) Lefke’de yaşadıkları ve daha çok şehirlerde (%58,4) yaşadıkları belirlenmiştir. Çocuk suçlularının %34,1’inin ilkokul, %30,6’sının ortaokul, %32,5’inin lise %2,8’ininn okumamış olduğu ortaya çıkmıştır. Meslek dağılımı açısından bakılığında %39,8’inin öğrenci, %24,1’inin işçi, %24,1’inin işsiz, %10,2’sininn serbest, %1’inin diğer meslek grubunda oldukları görülmüştür. Çocukların çalıştıkları yerler incelendiğinde %83,7’sinin yabancı, %10,1’inin aile, %6,2’sinin akrabanın yanında çalıştığı ve daha çok anne-baba (%89) ile birlikte yaşadıkları tespit edilmiştir. Çocuk suçluların ebeveynlerinin özelliklerine bakıldığında babalarının eğitim düzeyinin okumamış (%11,1) olanlar daha düşük olmakla birlikte büyük kısmının (%55,5) ilkokul ve ortaokul (%20,9) mezunu oldukları belirlenmiştir. Babaların az bir kısmının lise mezunu (%11,1) olduğu ve üniversite mezunu ise bulunmadığı görülmüştür. Babaların büyük bir kısmı işçi (%56 ve serbest mesleklerde (%23,6) çalışırken emekli, memur ve işadamı gibi daha yüksek gelir düzeyine sahip işlerde çalışmadıkları tespit edilmiştir. Babaların %8,2’si ise işsiz olduğu belirlenmiştir. Çocuk suçluların babalarının doğum yeri incelendiğinde %73,9’unun Türkiye, %24’ünün Kıbrıs, %1,4’ünün İngiltere ve %1,4’ünün ise diğer ülke doğumlu oldukları görülmüştür. Babaların %85,5’inin Kıbrıs, % 8,3’inin Türkiye, %5,9’unun diğer, %6,2’sinin diğer ülkelerde yaşadığı tespit edilmiştir. Annelerin %51,1 ilkokul, %13,1’i ortaokul, %8,5’i lise mezunuyken okumamış oranı ise %25,9’dur. Anneler arasında da üniversite mezunu bulunmadığı tespit edilmiştir. Meslek dağılımına bakıldığında %62,1’i işsiz, %19,2’si işçi, %5,2’si de serbest mesleklerde oldukları görülürken, memur ve iş kadını oranlarının çok düşük düzeyde bulunduğu belirlenmiştir. Annelerin %71,6’sı Türkiye doğumlu olduğu görülürken %26,3’ü KKTC doğumlu olduğu tespit edilmiştir. Annelerinde çoğunluğu KKTC’de (%84,1) daha az sayıda da (%9,6) Türkiye’de yaşadığı belirlenmiştir. Çalışmamızda çocukların büyük çoğunluğunun anne ve babası hayattaydı (%97,1) ve birlikte yaşıyorlardı (%87,6). Ebeveynlerin %74,7’si çocuklara destek olduğu, %98,3’ünün bir erişkinin yanında kaldığı ve %80,3’ünün anne ve babası ile birlikte kaldığı tespit edilmiştir. Çocukların %91,1’inin anne veya babası herhangi bir suç işlemediği de görülmüştür. Dava dosyalarının içerisindeki Sosyal Hizmetler Uzmanları’nın hazırladıkları raporlar incelendiğinde suçlu çocukların sosyo-ekonomik düzeylerinin kötü (%54) veya çok kötü (%29,7), anne ile ilişkilerinin genellikle orta (%48,1) veya kötü (%29,4) ve baba ile ilişkilerinin de anne gibi orta (46,8) ve kötü (%30,5) olduğu öğrenilmiştir. Çocukların işledikleri suç türleri incelendiğinde %33,2’si hırsızlık, %13,4’ü Trafik, %10,5’i kavgada yer alma, %8,3’ü darp, %6,7’si ev açma, %4’ü meskene saldırı, %1,7’si hakaret ve küfür etme, %1,6’sı gasp ve soygun gibi suçlar işlemişlerdir. 8 çocuğunda cinayetten yargılandığı görülmüştür. Çocuklar suçları 70,2’si yalnız, %22,5’i arkadaş, %6,3’ü ail