AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is important toinvestigate the history of childhood traumas in adultswith depression and ADHD comorbidity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Attention deficit hyperactivity disorder(ADHD) is one of the most common neurodevelopmentaldisorders of childhood and a significant number ofsymptoms continue in adulthood. Depression is verycommon in the daily practice of psychiatrists whereaspatients with ADHD comorbidity could not be considered by the clinicians. One of the less studied aspects ofadult ADHD is its association with childhood traumas.The aim of this study was to compare adults with majordepression (MD) with or without ADHD comorbidity(MD-ADHD) in terms of childhood traumas and theseverity of psychopathology. Method: 33 inpatientswith MD-ADHD and 30 inpatients with MD were included in the study. The diagnoses were made according toDSM-V criteria, and sociodemographic evaluation scale,Wender Utah Rating Scale (WURS), Adult AttentionDeficit Hyperactivity Disorder Scale (A-ADHDS), HamiltonDepression Scale (HDS), Childhood TraumaQuestionnaire (CTQ), and Personal Social PerformanceScale (PSPS) were applied to the patients. Results: Themean HDS scores of MD-ADHD patients during hospitalization were higher (p=0.007), total CTQ scores werehigher (p=0.006), and mean PSPS scores were lowerthan the MD group (p=0.012). The mean scores of emotional abuse, physical neglect, and physical abuse werehigher in MD-ADHD patients (p=0.013; p=0.017;p=0.016; respectively). All trauma scores except emotional neglect and sexual abuse were higher in combinedtype ADHD than the other two groups. Discussion:Depression patients with comorbid ADHD had moresevere depression level and lower functionality compared to those with depression alone. It is important toinvestigate the history of childhood traumas in adultswith depression and ADHD comorbidity.
Özet
Amaç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) çocukluk döneminin sık rastlanan nörogelişimsel bozuklarından olup belirtilerin önemli bir bölümü erişkin dönemde de devam etmektedir. Depresyon psikiyatristlerin günlük pratiğinde çok sık yer alırken DEHB’nin birlikte görüldüğü olgular klinisyenlerin dikkatinden kaçabilmektedir. Erişkin DEHB’nin daha az araştırılan bir yönü de çocukluk çağı örselenmeleriyle olan ilişkisidir. Bu çalışmada DEHB eş tanısı olan (MD-DEHB) ve olmayan major depresyon (MD) tanılı erişkinlerin çocukluk çağı örselenmeleri ve psikopatoloji şiddeti açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmaya yatarak tedavi gören 33 MD-DEHB, 30 MD tanılı olgu alındı. Tanılar DSM-V ölçütlerine göre konulmuş, olgulara sosyodemografik değerlendirme ölçeği, Wender Utah Derecelendirme Ölçeği (WUDÖ), Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Ölçeği (E-DEHBÖ), Hamilton Depresyon Ölçeği (HDÖ), Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ), Bireysel Sosyal Performans Ölçeği (BSPÖ) uygulanmıştır. Bulgular: MD-DEHB’lilerin diğer gruba göre yatış sırasındaki ortalama HDÖ puanı (p=0.007), toplam ÇÇTÖ puanları daha yüksek (p=0.006), BSPÖ puanları ise daha düşüktü (p=0.012). Duygusal istismar, fiziksel ihmal, fiziksel istismar ortalama puanları MDDEHB’lilerde daha yüksekti (p=0.013; p=0.017; p=0.016). Bileşik tip DEHB'de duygusal ihmal ve cinsel istismar dışındaki tüm travma puanları diğer iki gruptan daha yüksekti. Sonuç: DEHB eş tanısı olan depresyon hastaları sadece depresyonu olanlara göre daha şiddetli depresyon düzeyi ve daha düşük işlevsellik gösterdi. Depresyon ve DEHB birlikteliğinde, erişkinlerde çocukluk çağı travma öyküsünün sorgulanması önemlidir.