AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this context, although he does not defend the theory of ṣudūr, Ibn Rushd’s views are also included due to his criticism of the theologians’ approach to will.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The divine will (irādah) is one of the most discussed issues in the context of the relationship between God and the universe. In the tradition of kalām and philosophy, this problem has been discussed in a broad framework including various sub-problems such as the relationship of the will with the attributes such as omniscience (‘ilm) and omnipotence (qudra), the eternity of the will, togetherness of will and willed things (irādah-murād) and its role in the creation. In this study, the meaning given to the divine will by the theologians, who maintain that the universe was created from nothing and qualify the attribute of the will to Allah, and the Peripatetic philosophers such as al-Fārābī and Avicenna, who think that the world came into being out of God’s essence, will be considered comparatively and will be pointed out that the understanding of the will of philosophers is different from majority of the mutakallimūn. In this context, although he does not defend the theory of ṣudūr, Ibn Rushd’s views are also included due to his criticism of the theologians’ approach to will.
Özet
İlahî irade meselesi Allah-âlem ilişkisi bağlamında üzerinde en çok tartışılan konulardan biridir. Bu problem kelâm ve felsefe geleneğinde iradenin ilim ve kudret gibi zatî sıfatlarla ilişkisi, iradenin ezelîliği sorunu, irade-murad birlikteliği ve yaratmadaki rolü gibi çeşitli alt problemleri de içine alan geniş bir çerçevede tartışılmıştır. Bu araştırmada evrenin yoktan yaratıldığını savunan ve Allah’a irade sıfatı nispet eden kelâmcılar ile âlemin Allah’ın zâtından taşarak meydana geldiğini düşünen Fârâbî ve İbn Sînâ gibi Meşşâî filozoflarının ilahî iradeye yükledikleri anlam mukayeseli olarak ele alınmakta ve felsefecilerin irade anlayışının kelâmcıların çoğunluğunun tasavvurundan farklı olduğuna dikkat çekilmektedir. Bu bağlamda sudûr nazariyesini savunmamakla birlikte kelâmcıların irade konusundaki yaklaşımlarını eleştirmesi sebebiyle İbn Rüşd’ün görüşlerine de yer verilmektedir.