Journals / Eskiyeni / 2021 / Cilt: 0 - Sayı: 43

In the Tradition of Erkānnama Sirah and Historical References: A Writing Sample in the Albanian Archive

Erkânname Geleneğinde Siyer ve Tarih Referansları: Arnavutluk Arşivinde Bir Yazma Örneği

Journal
Eskiyeni
Pages
315–336
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Thus, a history lesson is given, on the other hand, it is grounded with references to the sources of the doctrine.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Erkānnamas are texts that reveal the belief and worship system of Bektāshīsm.
📊
Key Findings & Data:They are works written after the death of Haji Bektaş Veli and consist of poetic and prose texts that reflect his doctrine.
💡
Conclusion & Impact:Thus, a history lesson is given, on the other hand, it is grounded with references to the sources of the doctrine.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İslam Tarihi · Siyer · Arnavutluk

Abstract

Erkānnamas are texts that reveal the belief and worship system of Bektāshīsm. They are works written after the death of Haji Bektaş Veli and consist of poetic and prose texts that reflect his doctrine. In order to comprehend the belief and worship forms of the Bektāshī doctrine, it is very important to examine all aspects of the Erkānnamas. In the understanding of the Bektāshī tradition, the Erkānnamas have a special place. The names of people who have positive or negative places in the history of Islam, especially in the Bektāshī thought, are also included in the prescriptions. Thus, a history lesson is given, on the other hand, it is grounded with references to the sources of the doctrine.

Özet

Erkânnameler, Bektaşîliğin inanç ve ibadet sistemini ortaya koyan metinlerdir. Hacı Bektaş Veli’nin ölümünden sonra kaleme alınan ve onun öğretilerini yansıtan manzum ve nesirlerden oluşan yapıtlardır. Bektaşî öğretisinin inanç ve ibadet şekillerini kavrayabilmek için Erkânnamelerin her yönüyle incelenmesi oldukça önem arz etmektedir. Bektaşî geleneğini anlamada Erkânnamelerin özel bir yeri vardır. Erkânnamelerde ahlak, yol ve yöntem öğretilirken İslam Tarihinde özellikle Bektaşî düşüncesinde olumlu veya olumsuz yere sahip şahsiyetlere yer verilerek bir taraftan tarih dersi verilmekte, diğer yandan da öğretinin kaynaklarına atıflarda bulunularak temellendirme yapılmaktadır.

🔖

Cite This Article

Çakırtaş, M. (2022). In the Tradition of Erkānnama Sirah and Historical References: A Writing Sample in the Albanian Archive. Eskiyeni, Cilt: 0 - Sayı: 43, 315–336. https://ajindex.com/articles/506447

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. A.Q.SH, Arkiva Qendrore e Shtetit. F:725, V. D.68, FI. 1/1-43/2. Acar, Cafer. “Arşiv Belgeleri Işığında Arnavutluk’ta Bektaşi Toplumu Başkanlığı’nın Hiz-metleri -1886-1967-”. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic 12/21 (2017), 1-12. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12125
  2. Acun, Hakkı. “Taş”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 40/142-144. İstanbul: TDV Ya-yınları, 2011.
  3. Akalın, Şükrü Halûk vd. Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu, 10. Basım, 2005.
  4. Akbulut, Dilek. “İnanç ve Üretim Bağlamında Hacıbektaş Taş İşçiliği”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi 68 (2013), 221-238.
  5. Albayrak, Ali. “Balkanlar’da Bâbâgân Koluna Ait Bir XIX. Yüzyıl Bektâşî Erkânnâmesi”. Turkish Academic Research Review 5/3 (Eylül 2020), 456-460. https://doi.org/10.30622/tarr.765174
  6. Azamat, Nihat. “Kaygusuz Abdal”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 25/74-76. Ankara: TDV Yayınları, 1991.
  7. Bahadır, İbrahim. Alevi-Bektaşî Kadın Dervişler. Köln: Alevi-Bektaşi Kültür Enstitüsü = Alevi-tisch-Bektaschitishes Kulturinstitut Yayınları, 2004.
  8. Baş, Eyüp. “Ahmed Yesevî’nin Bektaşîlik, Alevîlik Üzerindeki Etkileri ve Osmanlı Dini Hayatındaki İzler”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 52/2 (2011), 21-53. https://doi.org/10.1501/ Ilhfak_0000001077 Cebecioğlu, Ethem. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. Ankara: Rehber Yayınları, 1997.
  9. Çibik, Tuba Hatipler - Umaroğulları, Filiz. “Balkanlarda Bektaşîlik ve Bektaşî Tekkeleri”. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 6/1 (2017) 458-481.
  10. Erdem, Cem - Topuzkanamış, Ersoy. “Hacı Kırzade Hüseyin Hüsnü Baba Erkânnamesi”. Alevilik-Bektaşîlik Araştırmaları Dergisi 10 (2014), 115-139. https://doi.org/10.24082/abked.2014.10.003
  11. Fığlalı, Ethem Ruhi. “Ali”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 2/371-374. İstanbul: TDV Yayınları, 1989.
  12. Fığlalı, Ethem Ruhi. “Hüseyin”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 18/518-521. İstan-bul: TDV Yayınları, 1998.
  13. Hatipoğlu, İbrahim. “Selman-ı Farisi”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 36/441-443. İstanbul: TDV Yayınları, 2009. İbn Sa‘d, Ebû Abdillâh Muhammed b. Sa‘d b. Menî‘ el-Kâtib el-Hâşimî el-Basrî el-Bağdâdî. “et-Tabakât el-Kübrâ”. Beyrut: Daru’s- sadr, ts. Kandemir, M. Yaşar. “Fatıma”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 12/219-223. İstanbul: TDV Yayınları, 1995.
  14. Koçak, Yunus. “Arnavutluk Devlet Arşivlerinde Bulunan Türkçe Yazma Eserler Erkânna-me:2”. Hacı Bektaş Veli Araştırm