Journals / Eskiyeni / 2022 / Cilt: 0 - Sayı: 46

Analysis of Ibn Kemal’s Wujūd Risâlesi (Booklet of Existence) with the Ottoman Translation Made By Ali Nihad Tarlan

İbn Kemâl’in Vücûd Risâlesi’nin Ali Nihad Tarlan Tarafından Yapılan Osmanlıca Tercüme Eşliğinde İncelenmesi

Journal
Eskiyeni
Pages
169–220
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

One of the proofs of this is Wujūd Risâlesi.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ibn Kemal (d. 940/1534) is one of the most influential and powerful Ottoman sheykh al-Islams.
📊
Key Findings & Data:He is both a scholar and an Ottoman intellectual and thinker.
💡
Conclusion & Impact:One of the proofs of this is Wujūd Risâlesi.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tasavvuf · Vahdet-i vücûd · İbn Kemâl

Abstract

Ibn Kemal (d. 940/1534) is one of the most influential and powerful Ottoman sheykh al-Islams. He is both a scholar and an Ottoman intellectual and thinker. The decisions he made, the ideas he had and the works he wrote had a great impact on the society. He made a great contribution to the Ottoman science and thought tradition, which was established and developed in harmony with the apperent (ẓāhir) and the unmanifest (bāṭin). The works he left behind as a legacy are the strongest proof of this. Especially his booklets, which deal with the existence, are the basic works that reflect his way of thinking. Ali Nihad Tarlan translated one of these works into Ottoman Turkish with the name “Wujūd Risâlesi (Booklet of Existence)”. Sufism has an important place in the maturation of Ibn Kemal's mentality. One of the proofs of this is Wujūd Risâlesi.

Özet

İbn Kemâl (öl. 940/1534), en etkin ve güçlü Osmanlı şeyhülislâmlarından biri-dir. O hem bir âlim hem de bir Osmanlı münevveri ve mütefekkiridir. Verdiği kararlar, sahip olduğu fikirler ve yazdığı eserler, toplumda büyük tesirler meydana getirmiştir. Zâhir ve bâtın uyumu içinde kurulup gelişen Osmanlı ilim ve düşünce geleneğine ciddi katkı sağlamıştır. Arkasında miras olarak bıraktığı eserler bunun en güçlü kanıtıdır. Özellikle varlık konusunu ele aldığı risâleleri, onun düşünce tarzını yansıtan temel eserlerdir. Bu eserlerden birini Ali Nihad Tarlan “Vücûd Risâlesi” ismiyle Osmanlı Türkçesine tercüme etmiştir. İbn Kemâl’in düşünce yapısının olgunlaşmasında tasavvufun mühim bir yeri vardır. Bunun kanıtlarından biri Vücûd Risâlesi'dir.

🔖

Cite This Article

GÜVEN, M. S. (2022). Analysis of Ibn Kemal’s Wujūd Risâlesi (Booklet of Existence) with the Ottoman Translation Made By Ali Nihad Tarlan. Eskiyeni, Cilt: 0 - Sayı: 46, 169–220. https://ajindex.com/articles/506404

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Abbâd, Sâhib b. Dîvân. thk. Muhammed Hasan Âl-i Yâsîn. Bağdâd: Mektebetü’n-Nahda, 1384/1965. Aclûnî, İsmâil b. Muhammed. Keşfü’l-hafâ. 2 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’-t-Türâsi’l-Arabî, 1352/1933.
  2. Alper, Ömer Mahir. “İbn Kemal'in Risâle fi Beyâni'l-Akl'ı”. İslâm Araştırmaları Dergisi. 3 (1999), 235-269.
  3. Alper, Ömer Mahir. Varlık ve İnsan: Kemalpaşazâde Bağlamında Bir Tasavvurun Yeniden İnşası. İstan-bul: Klasik Yayınları, 2010.
  4. Alper, Ömer Mahir. Osmanlı Felsefesi: Seçme Metinler. İstanbul: Klasik Yayınları, 2015.
  5. Alper, Ömer Mahir. “XVI. Yüzyılda Osmanlı Düşüncesi: Kemalpaşazâde Bağlamında Bazı Mülâhazalar”. Sahn-ı Semândan Dârülfünûn’a Osmanlı’da İlim ve Fikir Dünyası. ed. Ekrem Demirli vd. 15-20. İstanbul: Zeytinburnu Belediyesi Kültür Yayınları, 2017. Arûsî, Mustafa. Netâʾicü’l-efkâri’l-kudsiyye fî Şerhi’r-Risâleti’l-Kuşeyriyye. thk. Abdülvâris Muham-med Ali. 4 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2007.
  6. Atay, Hüseyin. “İlmî Bir Tenkit Örneği Olarak İbn Kemal Paşa’nın Muhyiddin b. Arabi Hakkındaki Fetvası”. Şeyhülislâm İbn Kemâl Sempozyumu. ed. S. Hayri Bolay vd. 263-277. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1986.
  7. Atsız, Hüseyin Nihal. “Kemalpaşa-Oğlu'nun Eserleri”. Şarkiyat Mecmuası 6 (1966), 71-112. Attâr, Ferîdüddîn. Tezkiretü’l-evliyâ. trc. Süleyman Uludağ. Bursa: İlim ve Kültür Yayınları, 1984. Bahârî, Midhat. Leâlî-i Meʽânî. İstanbul: Artin Asaduryan ve Mahdûmları Matbaası, 1328. Bakhtari, Muhammed Zakir - Kocaoğlu, Soner. “Kemalpaşazâde'nin Beyânu'l-Vücûd Risâlesinin Tahlîl, Tahkīk ve Tercümesi”. Universal Journal of Theology 6/1 (Haziran 2021), 247-289.
  8. Baydemir, Celal. İbn-i Kemâl’in Hayatı, Eserleri ve Kader Anlayışı. Elazığ: Fırat Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2004.
  10. Bayraktar, Levent. Felsefe ve Tasavvuf. Ankara: Aktif Düşünce Yayınları, 2016. Beşîr, Ahmed Tayyib. en-Nefsü’r-Rahmânî fî tavri’l-insânî. thk. Âsım İbrâhîm el-Keyâlî. Bey-rut/Lübnân: Books Publisher, 2014. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail. el-Câmiu’s-sahîh. 9 Cilt. Beyrut: Dâru Tavki’n-Necât, 1422/2001.
  11. Bursalı, Mehmed Tâhir. Osmanlı Müellifleri. sad. A. Fikri Yavuz - İsmail Özen. 3 Cilt. İstanbul: Meral Yayınları, ts. Câmî, Abdurrahmân b. Nizâmiddîn Ahmed b. Muhammed. Levâyıh. çev. Şemseddîn Sivâsî, haz. Melek Gündüz Karacan. İstanbul: Litera Yayıncılık, 2016.
  12. Ceyhan, Semih. “Osmanlı Şeyhülislâmlarının Tasavvuf Literatürüne Katkısı: Kemalpaşazâde'nin Risâle fi ‘ulûmi’l-hakāyık’ı”. Osmanlı’da ilm-i Tasavvuf, ed. Ercan Alkan – Osman Sacid Arı