Journals / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 12

Some Considerations on the Work of Kāfiyaji Called Sharhu’l-I‘rāb ‘an Qavā‘idi’l-I‘rāb

Kâfiyeci’nin Şerhu’l-İ‘Râb ‘an Kavâ‘idi’l-İ‘Râb Adlı Eseri Üzerine Bazı Mülâhazalar

Pages
171–206
Publication Date
2022-10-13
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Various considerations to be made in this context, light will be shed on the scholar's vast knowledge in the field of language and nahw (syntax).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Numerous comments have been written on the work “al-I‘rāb ‘an Qavā‘idi’l-I‘rāb” of Ibn Hishâm an-Nahwī (d. 761/1360).
📊
Key Findings & Data:Sulaymān al-Kāfiyaji (d. 879/1474) called “Sharhu’l-I‘rāb ‘an Qavā‘idi’l-I‘rāb” has an important place.
💡
Conclusion & Impact:Various considerations to be made in this context, light will be shed on the scholar's vast knowledge in the field of language and nahw (syntax).
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kâfiyeci · Nahiv · Arap Dili

Abstract

Numerous comments have been written on the work “al-I‘rāb ‘an Qavā‘idi’l-I‘rāb” of Ibn Hishâm an-Nahwī (d. 761/1360). Among these, the work of Pergamon Muhyiddīn Muhammad b. Sulaymān al-Kāfiyaji (d. 879/1474) called “Sharhu’l-I‘rāb ‘an Qavā‘idi’l-I‘rāb” has an important place. Kāfiyaji who spent most of his life in the 15th century is one of the encyclopedist scholars who have produced works in many branches of knowledge such as tafsīr, hadith, kalām and fiqh. In this study, firstly some information will be given about the life and scientific personality of the Kāfiyaji, then his commentary method, sources, preferences and his nahw (syntax) approaches in the book “Sharhu’l-I‘rāb ‘an Qavā‘idi’l-I‘rāb” will be discussed. Various considerations to be made in this context, light will be shed on the scholar's vast knowledge in the field of language and nahw (syntax).

Özet

İbn Hişâm en-Nahvî’nin (ö. 761/1360) “el-İ‘râb ‘an kavâ‘idi’l-i‘râb” adlı eserine birçok şerh yazılmıştır. Bunlar arasında Osmanlı âlimlerinden Bergamalı Muhyiddîn Muhammed b. Süleyman el-Kâfiyeci’nin (ö. 879/1474) “Şerhu’l-i‘râb ‘an kavâ‘idi’l-i‘râb” adlı şerhi önemli bir yere sahiptir. Ömrünün büyük bir kısmını 15. asırda geçiren Kâfiyeci, Arap dili ve edebiyatı başta olmak üzere tefsir, hadis, kelam, fıkıh gibi birçok ilim dalında eser vermiş ansiklopedist âlimlerdendir. Bu çalışmada önce Kâfiyeci’nin hayatı ve ilmi kişiliğine dair birtakım bilgiler verilecek daha sonra da onun “Şerhu’l-i‘râb ‘an kavâ‘idi’l-i‘râb”taki şerh yöntemi, kaynakları, tercihleri ve nahve dair yaklaşımları üzerinde durulacaktır. Bu bağlamda yapılacak çeşitli mülahazalarla Kâfiyeci’nin dil ve nahiv alanındaki ilmî birikimine ışık tutulacaktır.

🔖

Cite This Article

MARANGOZOĞLU, İ. (2022). Some Considerations on the Work of Kāfiyaji Called Sharhu’l-I‘rāb ‘an Qavā‘idi’l-I‘rāb. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 12, 171–206. https://ajindex.com/articles/505765

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Arslan, Şükrü. “Mahallî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 27/326-327. Ankara: TDV Yayınları, 2003. ‘Askalânî, İbn Hacer Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed. ed-Dürerü’l-kâmine fî aʿyâni’l-miʾeti’s-sâmine. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, ts. Bağdatlı, İsmâîl Paşa. Hediyyetü’l-‘ârifîn esmâ’ü’l-müellifîn ve asârü’l-musannifîn. İstanbul: Vekâletü’l-Me‘ârif, 1955.
  2. Bursalı, Mehmed Tâhir. Osmanlı Müellifleri. hzr. A.Fikri Yavuz-İsmail Özen. İstanbul: Meral Yayınevi, ts. Brockelmann, Carl. Geshichte der Arabischen Litteratur (GAL). Tuta Sub Aegide Pallas: Leiden/E.J.Brill-Leiden, 1943. Cehdânî, Abdulvâhid. el-‘Allâme Muhyiddîn el-Kâfiyeci hayâtühû ve musannefâtüh. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-‘İlmiyye, 1437/2016. Cevcerî, Şemsüddîn Muhammed b. ‘Abdilmun‘im b. Muhammed. Şerhu Şüzûri’z-zeheb fî ma‘rifeti kelâmi’l-‘Arab. Thk. Nevvâf b. Cezâ’ el-Hârisî. Medine: el-Câmi‘atü’l-İslâmiyye, 2004. Cevherî, İsmâîl b. Hammâd. “Haşâ”. es-Sihâh tâcü’l-luğa ve sıhâhu’l-‘Arabiyye. Thk. Ahmed Abdulğafûr ‘Attâr. Beyrut: Dâru’l-‘İlm li’l-Melâyîn, 1399/1979. Endelüsî, Ebû Hayyân Muhammed b. Yûsuf. Tezkiretu’n-nuhât. Thk. ‘Afîf Abdurrahmân. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1406/1986. Fecâl, Mahmûd. “el-Kâfiyeci hayâtühû ve mü’ellefâtüh”. Mecelletü ‘Âlemi’l-Kütüb. Cilt 11, sy. 3. Tâif: Dâru Sakîf, 1411/1990. Ferâhîdî, Halîl b. Ahmed. Kitâbu’l-‘ayn. Thk. Mehdî el-Mahzûmî - İbrâhîm es-Sâmerrâî. Dâru ve Mektebetü’l-Hilâl, ts. Gökbulut, Hasan. “Kâfiyeci”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 27/154-155. İstanbul: TDV Yayınları, 2001. Habeşî, Abdullah Muhammed. Câmi‘u’ş-Şurûh ve’l-Havâşî. Ebû Zabî: el-Mecma‘u’s-Sekâfî, 2004. İbnu’l-Enbârî, Kemâlüddîn Abdurrahmân b. Muhammed. Nüzhetü’l-elibbâ’ fî tabakâti’l-üdebâ’. Thk. İbrâhîm es-Sâmerrâî. Ürdün: Mektebetü’l-Menâr, 1405/1985. İbn Haldûn, Veliyyüddîn Abdurrahmân b. Muhammed. Mukaddimetü İbn Haldûn. Thk. Abdullah Muhammed ed-Dervîş. Dımeşk: Dâru’l-Belhî, 1425/2004. İbn Hişâm, Cemâlüddîn Abdullâh b. Yûsuf b. Ahmed b. Abdillâh b. Hişâm el-Ensârî. Muğni’l-lebîb ‘an kütübi’l-e‘ârîb. Thk. Mâzin el-Mübârek & Muhammed Alî Hamdullâh. Dımeşk: Dâru’l-Fikr, 1384/1964. İbnu’l-‘İmâd, Ebu’l-Felâh Abdülhay b. Ahmed b. Muhammed. Şezerâtü’z-zeheb fî ahbâri men zeheb. Thk. Mahmûd el-Arnâût. Dımeşk-Beyrut: Dâr İbn Kesîr, 1413/1993. İbn Mâlik, Muhammed b. Abdillah et-Tâî. Şerhu Teshîli’l-Fevâ’id. Thk. Abdurrahmân es-Seyyid v.dğr. Kahire: Hicr li’t-Tibâ‘a ve’n-Neşr, 1990. İbn Manzûr, Cemâlüddîn Muhammed b. Mükerrem b. Alî b. Ahmed el-Ensârî. “Fyd”. L