SavedAdd your journal

Journals / Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 19 - Sayı: 3

Müzik Öğretmenlerinin Kaynaştırma Uygulamalarına İlişkin Görüşleri (Erzurum ili örneği)

Gökalp PARASIZ
Barış DEMİRCİ
Pages
322–339
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen sonuçlar; okullarda ve sınıflarda kaynaştırmaya yönelik fiziksel düzenlemelerin yeterli düzeyde olmadığı, müzik öğretmenlerinin büyük çoğunluğunun kaynaştırma konusunda eğitim almadığı, sınıflarında bulunan engelli öğrencinin kaynaştırılmasına yönelik yeterli düzeyde yardım (destek hizmet) alamadıkları, hazırlanan bireyselleştirilmiş eğitim programının (BEP) daha çok rehber öğretmen tarafından hazırlandığı yönündedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma müzik öğretmenlerinin tam zamanlı kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüşlerini tespit etmek amacı ile gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Evrenini Türkiye’de Milli Eğitimi Bakanlığına bağlı ortaokullarda görev yapan müzik öğretmenleri, örneklemini ise Erzurum ili merkez ilçelerde (Aziziye-Palandöken-Yakutiye) görev yapan ve sınıfında “tam zamanlı kaynaştırma” uygulamasına devam eden öğrencileri bulunan ortaokul müzik öğretmenleri (42) oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen sonuçlar; okullarda ve sınıflarda kaynaştırmaya yönelik fiziksel düzenlemelerin yeterli düzeyde olmadığı, müzik öğretmenlerinin büyük çoğunluğunun kaynaştırma konusunda eğitim almadığı, sınıflarında bulunan engelli öğrencinin kaynaştırılmasına yönelik yeterli düzeyde yardım (destek hizmet) alamadıkları, hazırlanan bireyselleştirilmiş eğitim programının (BEP) daha çok rehber öğretmen tarafından hazırlandığı yönündedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2003 Verileri
⚙️Variables:özel eğitim · kaynaştırma

Özet

Bu çalışma müzik öğretmenlerinin tam zamanlı kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüşlerini tespit etmek amacı ile gerçekleştirilmiştir. Evrenini Türkiye’de Milli Eğitimi Bakanlığına bağlı ortaokullarda görev yapan müzik öğretmenleri, örneklemini ise Erzurum ili merkez ilçelerde (Aziziye-Palandöken-Yakutiye) görev yapan ve sınıfında “tam zamanlı kaynaştırma” uygulamasına devam eden öğrencileri bulunan ortaokul müzik öğretmenleri (42) oluşturmaktadır. Verilerin elde edilmesinde Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Bölümü öğretim elemanları tarafından geliştirilmiş olan (Kargın, vd. 2003) “Kaynaştırma Uygulamalarına İlişkin Durum Saptama Anketi” (öğretmen formu) kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar; okullarda ve sınıflarda kaynaştırmaya yönelik fiziksel düzenlemelerin yeterli düzeyde olmadığı, müzik öğretmenlerinin büyük çoğunluğunun kaynaştırma konusunda eğitim almadığı, sınıflarında bulunan engelli öğrencinin kaynaştırılmasına yönelik yeterli düzeyde yardım (destek hizmet) alamadıkları, hazırlanan bireyselleştirilmiş eğitim programının (BEP) daha çok rehber öğretmen tarafından hazırlandığı yönündedir.

🔖

Cite This Article

PARASIZ, G., DEMİRCİ, B. (2022). Müzik Öğretmenlerinin Kaynaştırma Uygulamalarına İlişkin Görüşleri (Erzurum ili örneği). Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 3, 322–339. https://ajindex.com/articles/505070

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akçamete, G., Kargın, T. (1992). Bireyselleştirilmiş eğitim programı: İşitme Engelliler ve Okuma. A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24 (1), 151-160.
  2. Akçamete, A., G. Edt. (2009). Genel eğitim okullarında özel gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim. 1. b, s. 44, Ankara:
  3. Kök Yayıncılık. Alley, M., J. (1979). Music in the IEP: Therapy/education. Jurnal of music therpy, 16 (3), 111-126.
  4. Aral, N., Gürsoy, F. (2009). Özel eğitim gerektiren çocuklar ve özel eğitime giriş. s. 25, İstanbul:
  5. Morpa Kültür Yayınları.
  6. Atterbury, B. (1986). A survey of present mainstreaming practices in the south-ern united states. Jurnal Music Therapy, 23 (4), 202-207.
  7. Avcıoğlu, H. (2015). A’dan Z’ye BEP bireyselleştirilmiş eğitim programlarının geliştirilmesi. 1. b. Ankara:
  8. Vize Basın Yayın. Avcıoğlu, H. (2011). Zihin engelliler sınıf öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı (BEP) Hazırlamaya İlişkin Görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, s.40, 12 (1), 39-53.
  9. Darrow, A.,A. (1999). Music educators’ perceptions regarding the inclusion of stu-dents with severe disabilities in music classrooms. Jurnal of Music Therapy. 36(4), 254-273.
  10. Diken, İ., H. Edt. (2013). İlköğretimde kaynaştırma. s. 12, Ankara:
  11. Pegem Akademi. Etscheidt, S. (2003). An analysis of legal hearings and cases related to individual-ized education programs for children with autism. Research and Prac-tice for Persons with Severe Disabilities, 28(2), 51-69.
  12. Frisque, J., Humphreys,J.,T., Niebur, L. (1994). Music mainstreaming: practices in Arizona. Journal of Research in Music Education, 42 (2), 94-104.
  13. Gfeller, K. (1989). Behavior disorders: strategies for the music teacher source. Music Educators Journal, s. 28, 75 (8), 27-30.
  14. Gilbert, P., J., Edward, P., A., J. (1981). Mainstreaming: music educators’ participa-tion and professional needs, Journal of Research in Music Education, 29 (1), 31-37.
  15. Güven, E. (2011). Müzik dersleri ve kaynaştırma uygulaması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(3) 709-718.
  16. Güven, E., Tufan E. (2010). Kaynaştırma uygulamasının yapıldığı ilköğretim okullarında müzik eğitimi (Balıkesir ili örneği). ÇOMÜ Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, II. Güzel Sanatlar Eğitimi Sempozyumu. Çanakkale. Hammel, A., M. (2001). Special learners in elementary music classrooms: A study of essential teacher competences. Applications of Research in Music Education, s. 9, 20 (1), 9-14.
  17. Kargın, T., Acarlar, F., Sucuoğlu, B. (2003). Öğretmen, yönetici ve anna