Journals / Erdem / 2008 / Cilt: 0 - Sayı: 51

True and False in the Evaluation of Language Use

Dil Kullanımını Değerlendirmede Doğru ve Yanlış

Journal
Erdem
Pages
91–109
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Actually, these debates should increase the level of personal consciousness for language use instead of just finding and correcting the false usages.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This paper examines the evaluation of language use as true or false in popular linguistic discussions in Turkey.
📊
Key Findings & Data:Having been increased lately, these debates generally aim at gathering the words and sentences which are though to be false and at providing their correct forms.
💡
Conclusion & Impact:Actually, these debates should increase the level of personal consciousness for language use instead of just finding and correcting the false usages.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkiye Türkçesi · dil kullanımı · popüler dil tartışmaları

Abstract

This paper examines the evaluation of language use as true or false in popular linguistic discussions in Turkey. Having been increased lately, these debates generally aim at gathering the words and sentences which are though to be false and at providing their correct forms. The participants in these debate sometimes judge particular items incorrectly relying on their personal views or the belief saying that “there is no such thing in Turkish!”, which lacks a scientific base. However, they should follow grammatical rules, social acceptability and personal creativeness based on the rules when they evaluate a problematic language use. Actually, these debates should increase the level of personal consciousness for language use instead of just finding and correcting the false usages.

Özet

Bu yazıda, Türkiye’deki popüler dil tartışmalarında, dil kullanımının çoğunlukla doğru/yanlış karşıtlığında değerlendirilmesi irdelenmiştir. Son dönemlerde artan bu tartışmalara katılanlar, genellikle yanlış olduğunu düşündükleri kullanımları bulup derleyerek, onların doğrularını gösterme amacını gütmektedir. Sorunlu dil kullanımları değerlendirilirken, bazen kişisel görüşlere dayanılarak bazen de “Türkçede böyle bir şey yok!” denerek, bilimsellikten uzak bir şekilde, bir kullanımın yanlış olduğu söylenebilmektedir. Dilde bir sorunla karşılaşınca hemen doğru veya yanlış deme yerine, söz konusu kullanım dil bilgisel kurallar, toplumsal kabul edilebilirlik ve kurala dayalı bireysel yaratıcılık çerçevesinde değerlendirilmelidir. Ayrıca, popüler dil tartışmalarının amacı, sadece yanlışları bulup doğrularını göstermek değil, kişilerde dil bilincini yükseltmek olmalıdır.

🔖

Cite This Article

GÖKDAYI, H. (2022). True and False in the Evaluation of Language Use. Erdem, Cilt: 0 - Sayı: 51, 91–109. https://ajindex.com/articles/504428

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (46)

  1. Aitchison, Jean (1999) Linguistics an Introduction. Londra: Hodder and Stoughton Akarsu, Bedia (1988),
  2. Felsefe Terimleri Sözlüğü, İstanbul:
  3. İnkılap Kitabevi.
  4. Akbayır, Sıdık (2003),
  5. Dil ve Diksiyon, Ankara:
  6. Akçağ. Aksoy, Ö. Asım (1980),
  7. Dil Yanlışları, Ankara:
  8. TDK. Alpay, Nemciye (2000),
  9. Türkçe Sorunları Kılavuzu, İstanbul:
  10. Metis. Alpay, Necmiye (2004),
  11. Dilimiz, Dillerimiz Uygulama Üzerine Yazılar, İstanbul:
  12. Metis. Ateş, Kemal (1999),
  13. Öğretemediğimiz Türkçe, İstanbul:
  14. Cumhuriyet Kitapları. Aydın, Mehmet (2007) Dilbilim El Kitabı. İstanbul: 3F Yayınevi.
  15. Aygün, Atilla (2004), Son Dönem Yazınımızda Anlatım Bozuklukları, Ankara:
  16. ABC Yayıncılık. Bakiler, Yavuz Bülent (2003), Sözün Doğrusu 1, İstanbul: Türk Edebiyatı Vakfı Yayınları.
  17. Belge, Murat (2006), “1980’ler Sonrası Türkçe,” Türkiye’de Dil Tartışmaları içinde, derleyenler Astrid Menz ve Christoph Schroeder, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları, s. 11-23.
  18. Brendemoen, Bernt (2006), “Popüler Tartışmada Hatalar ve Normlar,” Türkiye’de Dil Tartışmaları içinde, derleyenler Astrid Menz ve Christoph Schroeder, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları, s. 25-39.
  19. Demir, Nurettin (2006), “Popüler Dil Tartışmalarına Dil İlişkileri Açısından Bakış,” http://turkoloji.cu.edu/DILBILIM (10.02.2007).
  20. Eker, Süer (2003),
  21. Çağdaş Türk Dili, Ankara:
  22. Grafiker. Er, Sırrı (2004), Türkçenin Adı Var!, İstanbul:
  23. Ağaç Yayınları.
  24. Erata, Rüştü (2004), Sachmalama Türkçe de Neymiş!, İstanbul:
  25. Yapı Yayın. Evren, Kerim (2005), Güncel Örneklerle Medyada Dil Yanlışları, İstanbul:
  26. Alfa. Finch, Geoffrey (2000) Linguistic Terms and Concepts. New York: St. Martin’s Press.
  27. Giray, Ülkü (2001), Türkçeyi Güzel Konuşma ve Okuma Kılavuzu, İstanbul:
  28. Bilgi Yayınevi.
  29. Göka, Erol (2001), “Okuryazarlık Oranımız Gerçekte Ne Kadardır?” Radikal İki, 22 Temmuz, s. 7. Gülizar, Jülide (2004), Where Are You Going Türkçe? Ankara:
  30. Sinemis Yayınları.
  31. Hepçilingirler, Feyza (1997), Türkçe “Off,” İstanbul:
  32. Remzi Kitabevi.
  33. Hepçilingirler, Feyza (1999), Dedim: “Ah!” İstanbul:
  34. Remzi Kitabevi.
  35. Hepçilingirler, Feyza (2004),
  36. Türkçe Dilbilgisi, İstanbul:
  37. Remzi Kitabevi.
  38. Hepçilingirler, Feyza (2005), Yıldızların Suya Döküldüğü Türkçe Günlükleri, İstanbul:
  39. Everest Yayınları.
  40. Kıran, Zeynel (2001) Dilbilime Giriş. Ankara:
  41. Seçkin Yayıncılık. Kongar, Emre (1999), Konsantremi Bozma! İstanbul:
  42. Remzi Kitabevi.
  43. Kongar, Emre (2003),
  44. Yozlaşan Medya Yozlaşan Türkçe, İstanbul:
  45. Remzi Kitabevi.
  46. Külebi, Oya (1999), “Dilbilim, Dil Bilinci, Dil Yanlışları,” Radyo ve Televizyon Yayınlarında Türk Dil