AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this way, the author creates a work which captures the person, time and space dimensions of the universality of Mevlânâ teaching as well.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
With the works he produced after 1990, Turgay Nar plays the leading role among the remarkable authors in the world of theater in Turkey. The author, who discusses mainly social problems in his plays, uses a philosophic-sufist- mystic experience and knowledge, and the rich sources of Turkish culture. Can Ateşinde Kanatlar (2000), a play by Turgay Nar about the inner spiritual journey of Mevlânâ is an example in this scope. In this work, the author gathers around Mevlânâ, the important Sufis of different times such as Hallâc-Mansûr, Ömer Hayyam, Feridüddin Attar, Yunus Emre, Şirazlı Hafız, Seyyid Nesîmî and the people with different believes but having the same essence such as Zerdüşt, Hititli Yontucu and Menocchio. In line with the “tayy-ı zaman” (going beyond the concept of “time”) and “tayy-ı mekân” (going beyond the concept of “space”) in Sufism, the author combines the past and future with the time of Mevlânâ and different places with placelessness. In this way, the author creates a work which captures the person, time and space dimensions of the universality of Mevlânâ teaching as well.
Özet
Turgay Nar, 1990 sonrası yazdığı oyunlarıyla Türk tiyatrosunda dikkat çeken yazarların başında gelmektedir. Tiyatrolarında daha çok toplumsal sorunları ele alan yazar, Türk kültürünün zengin kaynaklarından da beslenerek felsefi-tasavvufi-mistik bir birikimden de yararlanır. Turgay Nar’ın Mevlânâ’nın çıktığı içsel yolculuğu anlattığı Can Ateşinde Kanatlar (Mevlânâ) (2000) adlı oyunu da bunlardan biridir. Bu eserde yazar, Mevlânâ’yı merkeze alarak Hallâc-Mansûr, Ömer Hayyam, Feridüddin Attar, Yunus Emre, Şirazlı Hafız, Seyyid Nesîmî gibi tasavvuf ehli kimseleri ve Zerdüşt, Hititli Yontucu, Menocchio gibi farklı dine mensup olmakla birlikte aynı özü taşıyan kişileri, hümanist bir felsefe etrafında bir araya getirir. Tasavvuftaki “tayy-ı zaman” ve “tayy-ı mekân” anlayışından da yararlanan yazar, Mevlânâ’nın zamanından geçmişe ve geleceğe uzanırken; farklı mekânları da mekânsızlıkla birleştirir. Böylece Mevlânâ öğretisindeki evrenselliğin, kişi, zaman ve uzam boyutunda da yakalandığı bir eser ortaya koyar.