Journals / Erdem / 2009 / Cilt: 0 - Sayı: 53

Three Samples of Alayunt Carpets in Marmaris, Muğla

Ala-Yuntlu Halılarından (Muğla-Marmaris) Üç Örnek

Journal
Erdem
Pages
185–206
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This sense of importance is also highly reflected in the fabrics and designs of three samples of carpets woven by the Ala-Yunt villagers of Marmaris.These products, their colours, designs, decorations and the use of fibres we have worked on, should take their deserved place in our history of culture.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Designs, each of which is an aesthetic value, play an important role in every aspect of Turkish life.
📊
Key Findings & Data:Designs, each of which is an aesthetic value, play an important role in every aspect of Turkish life.
💡
Conclusion & Impact:This sense of importance is also highly reflected in the fabrics and designs of three samples of carpets woven by the Ala-Yunt villagers of Marmaris.These products, their colours, designs, decorations and the use of fibres we have worked on, should take their deserved place in our history of culture.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Marmaris · dokuma · halı

Abstract

Designs, each of which is an aesthetic value, play an important role in every aspect of Turkish life. This sense of importance is also highly reflected in the fabrics and designs of three samples of carpets woven by the Ala-Yunt villagers of Marmaris.These products, their colours, designs, decorations and the use of fibres we have worked on, should take their deserved place in our history of culture.

Özet

Türkler birer estetik değer olan dokumalara, günlük hayatlarının her alanında yer vermiştir. Marmaris’te yaşayan Ala-Yuntlu’lara ait üç halı da bu anlayışla ütetilmştir. Renk, bezeme, tasarım ve malzeme kullanımıyla, tarafımızca incelenen örnekler geleneksel yapıya sahip olduğundan, kültür tarihimizdeki haklı yerini almalıdır.

🔖

Cite This Article

SAY, N. (2022). Three Samples of Alayunt Carpets in Marmaris, Muğla. Erdem, Cilt: 0 - Sayı: 53, 185–206. https://ajindex.com/articles/504375

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Acar (Balpınar) B. (1975), ”Halı Kilim Müzesi”, Sanat Dünyamız, İstanbul 1975, Y.2, S:4s. 20-25. Acar (Balpınar) B. (1982),
  2. Kilim, Cicim, Zili, Sumak Türk Düz Dokurma Yaygılar İstanbul,Eren Yayınları,1982. Acar (Balpınar) B. (1983),
  3. Kilim ve Düz Dokuma Yaygılar Müzesi, İstanbul: Çeltüt Matbaacılık, 1983. Acar (Balpınar) B. Vakıflar Halı Müzesi. İstanbul (tarihi bilinmiyor). Acun, H. (1988) “Sivas ve Çevresi Tarihi Eserlerinin Listesi”, Vakıflar Dergisi, S: XX, 1988s. 182-220.
  4. Akbil, Pamir F. (1970),
  5. Türk El Sanatlarından Örnekler, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi,1970.
  6. Arseven, Esat C. (1951),
  7. Türk Sanatı Tarihi, Menşeinden Bugüne Kadar Mimari, Heykel, Resim, Süsleme ve Tezyini Sanatlar, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1951-1959.
  8. Aslanapa, O. - Durul Y. (1974),
  9. Selçuklu Halıları, İstanbul: Ak Yayınları, 1974.
  10. Aslanapa, O. (1984),
  11. Türk Sanatı, İstanbul: Evrim Matbaa, 1984.
  12. Aslanapa, O. (1978),
  13. Türk Halı Sanatının Bin Yılı, İstanbul: Çeltüt Matbaacılık, 1978.
  14. Aslanapa, O. (1961), Türk Sanatı Selçuk ve Osmanlı Devri Halıları Çini ve Minyatür Sanatı, İstanbul: Doğan Kardeş Yayınları, 1961.
  15. Aslanapa, O. (1997), “Türk Halı Sanatının Tarihi Gelişmesi”, Arış, Üç Aylık Halı, Dokuma ve İşleme Sanatlar Dergisi, Y:1, S:3, Ankara 1997, Y:1, S: 3, S: 18-24, Mayıs&Mayıs A.Ş Yayıncılık. Aytaç, Ç. (1982), Orta Dereceli Kız Teknik Öğretim Okulları El Dokumacılığı Temel Ders Kitabı, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1982.
  16. Bodur, F. (1984), “Karapınar Halıcılığı”, Türk Dünyası Araştırmaları Türk Halıları Özel Sayısı, İstanbul 1984, S.73-81.
  17. Benerli, R. (1949), “Halıcılığımız”, Feshane Mensucat Meslek Dergisi, İstanbul 1949, C: 12, S: 2,S. 2-23.
  18. Benerli, R. (1949), “XIX. Asırdan Sonra Türk Halıcılığı”, Feshane Mensucat Meslek Dergisi, C: 2 İstanbul 1949, S:4 S. 57-59.
  19. Barışta, Ö. (1988),
  20. Türk El Sanatları, Ankara: Sevinç Matbaacılık, 1988.
  21. Barışta, Ö. (1999), “Karaman Taş Kale Halılarından Örnekler”, Erdem, C: 10, S: 28, Dumat Ofset Ankara 1999, S.179-184.
  22. Çelebi, E. (1983), Seyahatname, (Akdeniz Adaları ve Girit Fethi) Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara Basımevi, 1983. Çakmakoğlu (Kuru), A. (1984), “Karakeçili Oymağı Halıları”, Türk Dünyası Araştırmaları Özel Sayı, İstanbul 1984 S.55-62.
  23. Demiriz, Y. (1982), “Türk Halı Sanatı”, Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi, C: 5, İstanbul Yazar Matbaacılık, 1982, S. 908-910.
  24. Demiriz, Y. (1982), “Türk Halı Sanatının Dönemleri ve Özellikleri”, Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi, C: 5, İstanbul: Yazar Matbaacılık, 1982, S. 910-912.