Journals / Erdem / 2009 / Cilt: 0 - Sayı: 53

The Çevgân Game in Turkish Culture and Literature

Türk Kültürü ve Edebiyatında Çevgan Oyunu

Journal
Erdem
Pages
83–114
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study focuses on the place and significance of the çevgan game in Turkish culture and literature, and the way it is represented in literary texts.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The festivals in the ancient times used to be organized for entertainment purposes at times when soldiers did not go to battle, and these festivals included several sports activities.
📊
Key Findings & Data:The çevgan game started to be known as “polo” throughout the world when the British conquered Afghanistan and Northern India at beginning of the 19th century.
💡
Conclusion & Impact:This study focuses on the place and significance of the çevgan game in Turkish culture and literature, and the way it is represented in literary texts.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türk kültürü · Türk edebiyatı · spor

Abstract

The festivals in the ancient times used to be organized for entertainment purposes at times when soldiers did not go to battle, and these festivals included several sports activities. Such sports events both strengthened the players in body and mind, and prepared them for battles fought against the enemy. In this respect, sports were of great significance for the Central Asian Turks and for subsequent Turkish states, as well as for other states. Game shows on horse back constituted part of the sports activities in those times. Çevgan is only one of the horse sports played in these festivals. The Arabs, Persians and Byzantines also played this game besides the Turks. The çevgan game started to be known as “polo” throughout the world when the British conquered Afghanistan and Northern India at beginning of the 19th century. This study focuses on the place and significance of the çevgan game in Turkish culture and literature, and the way it is represented in literary texts.

Özet

Eski çağlarda savaşsız geçen günlerde eğlence amacıyla şenlikler düzenlenir ve bu şenliklerde birçok spor etkinliklerine yer verilirdi. Spor etkinlikleri, kişiyi bedenen ve zihnen güçlendirdiği gibi düşmana karşı verilecek savaşa da hazırlamış olurdu. Bu bakımdan diğer devletlerin yanı sıra Orta Asya Türkleri ve daha sonraki Türk devletleri için sporun ayrı bir önemi vardı. O dönemlerdeki spor etkinliklerinin bir bölümünü atlı spor gösterileri oluşturmaktaydı. Çevgan, atlı spor oyunlarından sadece biridir. Türklerin yanı sıra bu oyunu Arap, Acem ve Bizanslılar da oynamışlardır. Çevgan oyununu bütün dünyanın “polo” adıyla tanıması, XIX. yüzyıl başlarında İngilizlerin Afganistan ve Kuzey Hindistan’ı işgali sırasında olmuştur. Bu çalışmada, çevgan oyununun Türk kültürü ve edebiyatındaki yeri ve önemi, edebî metinlerde işlenişi üzerinde durulmuştur.

🔖

Cite This Article

EYDURAN, A. (2022). The Çevgân Game in Turkish Culture and Literature. Erdem, Cilt: 0 - Sayı: 53, 83–114. https://ajindex.com/articles/504363

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Ak, Coşkun (1987), Muhibbî Dîvânı-İzahlı Metin-Kanûnî Sultan Süleyman, Ankara:
  2. Kültür Bak. Yay. Akkuş, Metin (1993), Nef’î Dîvânı, Ankara:
  3. Akçağ Yay. Alpay Tekin, Gönül (1992),
  4. Ahmed-i Dai, Çengnâme, Cambridge: Harvard Üni. Yay. Alpay Tekin, Gönül (1994), Alî-Şîr Nevâyî-Ferhâd ü Şîrîn, Ankara:
  5. TDK Yay. Arat, Reşit Rahmeti (1985),
  6. Babur Şah, Baburnâme (Babur’un Hâtıratı), Ankara:
  7. Kültür Bak. Yay. Arat, Reşit Rahmeti (1947), Yusuf Has Hâcib, Kutadgu Bilig, Ankara:
  8. MEB Yay. Atalay, Besim (1939-43),
  9. Kaşgarlı Mahmut, Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi, Ankara:
  10. TDK Yay. Ayan, Dursun (2000), “Kültürel Geçişlilikte Polo/Çevgân Oyunu”, Uluslar Arası Dördüncü Türk Kültürü Kongresi Bildirileri 4-7 Kasım 1997,
  11. Ankara, Ankara:
  12. AKM Yay. Ayan, Hüseyin (1990), Nesimî Divanı, Ankara:
  13. Akçağ Yay. Baltacı, Câhid (1981),
  14. Tasavvuf Lügatı, İstanbul:
  15. Elif Yay. Bilkan, Ali Fuat (1997), Nâbî Dîvânı, İstanbul:
  16. MEB Yay. Canpolat, Mustafa (1982), Ömer bin Mezid-Mecmû’atü’n-Neza’ir, Ankara:
  17. TDK Yay. Canpolat, Mustafa (1995), Ali Şir Nevayî- Lisânü’t-Tayr, Ankara:
  18. AKM Yay. Ceyhan, Adem (1997), Bedr-i Dilşâd’ın Murâd-nâmesi, İstanbul:
  19. MEB Yay. Coşkun, Ali Osman (1989), Simkeşzâde Feyzî Divanı-İnceleme-Metin-İndeks, Ankara:
  20. GÜSBE. Doktora Tezi. Çavuşoğlu, Mehmed - M. Ali Tanyeri (1989),
  21. Üsküplü İshak Çelebi, Divan-Tenkidli Basım, İstanbul: Mimar Sinan Üni. Fen-Edb. Fak. Yay. Çavuşoğlu, Mehmed (1971), Necati Bey Divanı’nın Tahlili, İstanbul:
  22. MEB Yay. Çavuşoğlu, Mehmed (1977), Yahyâ Bey Dîvanı, İstanbul: İstanbul Üni. Ed. Fak. Yay. Devellioğlu, Ferit (1986), Osmanlıca Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara:
  23. Aydın Kitabevi.
  24. Dilçin, Cem (1991), Mes’ûd bin Ahmed, Sühey ü Nev-bahâr, İnceleme-Metin-Sözlük, Ankara:
  25. AKM Yay. Doğan, Muhammed Nur (1997), Şeyhülislâm Es’ad ve Dîvânı, İstanbul:
  26. MEB Yay. Elçin, Şükrü (1984), Gevherî Divanı, İnceleme-Metin-Dizin, Ankara: Kültür ve Turizm Bak. Millî Folklor Araştırma Dairesi Yay. Ergin, Muharrem (1980),
  27. Kadı Burhaneddin Divanı, İstanbul:
  28. İstanbul Üni. Ed. Fak. Yay. Ergun, Sadettin Nüzhet (1935), Âşık Ömer Hayatı ve Şiirleri, İstanbul: Semih Lütfi Matbaası ve Kitabevi.
  29. Ersoylu, İ. Halil (1989), Cem Sultan’ın Türkçe Divan’ı, Ankara:
  30. TDK Yay. Ertem, Rekin (1979), “Fasâhat”, Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi, İstanbul:
  31. Dergah Yay, C.3, s.206. Erünsal, İsmail E. (1983), The Life and Works of Tacizade Cafer Çelebi with a Critical Edition of His Divan, İstanbul: İstanbul Üni. Ed. Fak. Yay Evliya Çelebi (1314), Seyahatnâme, İstanbul:
  32. Dersaadet. Gökyay, Orhan Şaik (196