Journals / Ekonomik Yaklaşım / 2008 / Cilt: 19 - Sayı: 69

The State-Capital Relations After 1980 and the Formation of Partial Bourgeoisie in Turkey

Türkiye'de 1980 Sonrası Devlet Sermaye İlişkileri ve "Parçalı Burjuvazi" nin Oluşumu

Pages
33–45
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The most important development of this process are the fraction existed in bourgeoisie and the emerge of a “partial bourgeoisie” in Turkey.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:After the establishment of the republic, Turkey had afforded to create “national bourgeoisie”.
📊
Key Findings & Data:The majority of these new capitalists started their careers in ‘80’s or early ‘90’s at a time when Turkish economy and society has been entering a dramatic socio-economic transformation process.
💡
Conclusion & Impact:The most important development of this process are the fraction existed in bourgeoisie and the emerge of a “partial bourgeoisie” in Turkey.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

After the establishment of the republic, Turkey had afforded to create “national bourgeoisie”. The main aim was to control economical relations and form a new bourgeoisie. In recent years in Turkey a new form of economic entrepreneurship which has called “Anatolian capital” due to the origins of some Anatolian cities has been witnessed. Some people describe this new economic form by reference to Calvinism and Max Weber’s “Protestant work ethic” notion. According to this point of view, the investments of enterpreneurs do not only bring greater prosperity to themselves but also they contribute to the well-being of all society. The majority of these new capitalists started their careers in ‘80’s or early ‘90’s at a time when Turkish economy and society has been entering a dramatic socio-economic transformation process. In this period, certainly Turgut Özal tried to liberate the economy and promoted Anatolian businessmen. So, new capitalists consolidated their place in Turkish economy and a “new class” emerged in Özal period. After the November 28 Process, Justice and Development Party’s “conservatist” identity and liberal economic policies were a new starting point in the green capital. In short, the rise of a new kind of capitalism tied up the integration of Turkish economy to global capitalist system since the early 1980s. The most important development of this process are the fraction existed in bourgeoisie and the emerge of a “partial bourgeoisie” in Turkey.

Özet

Cumhuriyetin kurulmasından sonra, Türkiye milli burjuvazi yaratma yönünde çaba harcamıştır. Temel amaç, ekonomik ilişkilerin devlet tarafından kontrolü ve yeni bir burjuvazi yaratılmasıdır. Diğer taraftan son yıllarda, Türkiye’de, bazı Anadolu şehirlerinin kaynaklık ettiği “Anadolu sermayesi” şeklinde nitelenen yeni bir ekonomik girişimcilik biçimine tanık olunmuştur. Bazı kişiler bu yeni ekonomik biçimi Kalvenizm ve Max Weber’in “Protestan İş Ahlakı” nosyonuna atıfta bulunarak anlatmaktadır. Bu bakış açısına göre, girişimcilerin yatırımları sadece kendilerine refah/zenginlik sağlamamakta, aynı zamanda tüm toplumun refahına da katkıda bulunmaktadır. Bu yeni kapitalistlerin çoğunluğu faaliyetlerine Türk ekonomisinin ve toplumunun dramatik bir sosyo-ekonomik dönüşüm sürecine girdiği bir zamanda 80’lerde veya 90’ların başında başlamışlardır. Bu süreçte, Turgut Özal ekonominin liberalizasyonuna çalışmış ve Anadolu’lu işadamlarını desteklemiştir. Böylece, yeni kapitalistler Türkiye ekonomisi içindeki yerlerini arttırmışlar ve Özal’ın döneminde yeni bir sınıf ortaya çıkmıştır. 28 Kasım sürecinden sonra, Adalet ve Kalkınma Partisi’nin muhafazakâr kimliği ve liberal ekonomik politikaları yeşil sermaye içinde yeni bir başlangıç noktası olmuştur. Kısaca, bu yeni kapitalizm türünün yükselişi 80’lerin başından sonraki Türk ekonomisinin küresel kapitalist sisteme entegrasyonu ile bağlantılıdır. Bu süreçte yaşanan en önemli gelişme ise burjuvazinin içinde bir kırılma yaşanması ve Türkiye’de “parçalı bir burjuvazinin” ortaya çıkmasıdır.

🔖

Cite This Article

BERİŞ, H. E. (2022). The State-Capital Relations After 1980 and the Formation of Partial Bourgeoisie in Turkey. Ekonomik Yaklaşım, Cilt: 19 - Sayı: 69, 33–45. https://ajindex.com/articles/499743

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. BALİ, Rifat N. (1998), “İşadamları ve Siyaset Pragmatik Bir Aşk Hikayesi”, Birikim, sayı 114, 31-37. “Başbakan TÜSİAD’ı eleştirdi”, Sabah, 6 Nisan 2006.
  2. BORATAV, Korkut (2005), 1980’li Yıllarda Türkiye’de Sosyal Sınıflar ve Bölüşüm, 2. Baskı,
  3. İmge Kitabevi Yay., Ankara.
  4. BORATAV, Korkut, Köse, Ahmet Haşim ve Erinç Yeldan vd. (2000),
  5. Globalization, Distribution and Social Policy: Turkey, 1980-1998,
  6. CEPA Working Paper Series, New School University, New York. BUĞRA, Ayşe (1995),
  7. Devlet ve İşadamları, İletişim Yay., İstanbul.
  8. BUĞRA, Ayşe (2002), “Labour, Capital, and Religion: Harmony and Conflict among the Constituency of Political Islam in Turkey”, Middle Eastern Studies, vol. 38, no. 2, 187-204.
  9. CAN, Kemal (1997), “‘Yeşil Sermaye’ Laik Sisteme Ne Yaptı?”, Birikim, no. 99, 59-65.
  10. CEMAL, Hasan (2006-a), “AKP ve İş Dünyası”, Milliyet, 26 Temmuz 2006.
  11. CEMAL, Hasan (2006-b) “AKP ve İş Dünyası (2): Erdoğan’a Mesajlar”, Milliyet, 27 Temmuz 2006.
  12. DEMIR, Ömer, ACAR, Mustafa ve TOPRAK, Metin (2004), “Anatolian Tigers or Islamic Capital: Prospects and Challenges”, Middle Eastern Studies, vol. 40, no.6, 166-188. “Erdoğan’dan TÜSİAD’a: ‘Başındaki Nezaketsiz’”, Radikal, 7 Nisan 2006.
  13. İLKİN, Selim (1993), “Businessmen: Democratic Stability”, Turkey and The West: Changing Political and Cultural Identities, ed. M. Heper vd., I.B.Tauris, London & New York,177-198.
  14. İNSEL, Ahmet (2003), “AKP and Normalizing Democracy in Turkey,” South Atlantic Quarterly, vol. 102, no. 2/3, 293-308.
  15. KEYDER, Çağlar (1979),
  16. Emperyalizm, Azgelişmişlik ve Türkiye, Birikim Yay., İstanbul.
  17. KEYDER, Çağlar (t.siz), The Definition of a Periphical Economy: Turkey 1923-1931,
  18. Doktora Tezi, The University of California, Berkeley. KURAN, Timur (2002), İslâm’ın Ekonomik Yüzleri, İletişim Yay., İstanbul.
  19. MARDİN, Şerif (2002), “Türkiye Bir Ekonomik Kodun Dönüşümü”, Türk Modernleşmesi: Makaleler 4, der. M.Türköne,T.Önder, 11. Baskı,
  20. İletişim Yay., İstanbul, 195-238.
  21. MÜSİAD (2006), 2006
  22. Ekonomik Görünüm Raporu, İstanbul.
  23. ÖNİŞ, Ziya (1997), “The Political Economy of Islamic Resurgence in Turkey: The Rise of Welfare Party in Perspective”, Third World Quarterly, vol. 18, no. 4, 743-766.
  24. ÖNİŞ, Ziya ve TÜREM, Umut (2001), “Business, Globalization and Democracy: A Comparative Analysis of Two Turkish Business Associations”, Turkish Studies, vol. 21, no. 2, 94-120.
  25. ÖZDEMİR, Şennur (2006), MÜSİAD: Anadolu Sermayesinin Dönüşümü ve Türk Modernleşmesinin Derinleşmesi, Vadi Yay., Ankara.
  26. RUBIN, Michael (1995), “Green Money,