AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis migration was regressed and the cuff strength was recovered after intense rehabilitation with strengthening exercises and active motion.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: In this study we evaluated whether ligament transfer caused humeral head migration in patients whose massive rotator cuff ruptures were repaired with total or partial coracoacromial ligament (CAL) transfer. The necessity of harvesting the ligament totally or partially in massive rotator cuff repairs was investigated with respect to the effect of the excision and transfer of the CAL on humeral head migration. Patients and methods: Forty patients (12 males, 28 females; mean age 54.3 years; range 39 to 66 years) operated on with free CAL transfer for massive rotator cuff rupture between January 2003 and June 2008 were included in the study. The operations were performed by obtaining total CAL grafts in the first 13 cases and partial CAL grafts in the other 27 cases. Mean follow-up period was 26.5 months (range 12 to 52 months). Twenty-nine patients had the rupture on the right side and 11 patients had the rupture on the left side. In 31 patients the dominant side was affected. Results: In the early postoperative period (3-6 weeks) adequate acromiohumeral (AH) distance could not be obtained in patients underwent total excision and transfer of CAL (mean 9 mm; range 8.6 to 9.2 mm). Humeral migration was found to be regressed three months after active motion and recovery of normal cuff strength. During the follow-up the mean AH distance was found to be 10 mm (range 8 to 10.5 mm). Humeral head migration was not detected by ultrasonography in the early postoperative period in patiens who underwent repair with partial CAL transfer. Conclusion: Functionally good results have been obtained in the rotatory cuff repairs performed by CAL excision and transfer. Although humeral head migration was not detected ultrasonographically in the patients who had partial CAL excision and transfer at the early postoperative period, we observed a decrease in the AH distance in the patients who had total CAL excision and transfer. This migration was regressed and the cuff strength was recovered after intense rehabilitation with strengthening exercises and active motion.
Özet
Amaç: Bu çalışmada masif rotator kılıf yırtıkları kısmi ya da tam korakoakromiyal bağ (KAB) serbest transferi ile tamir edilen hastalarda, bağ transferinin humerus başı migrasyonuna yol açıp açmayacağı ultrasonografik olarak değerlendirildi. Korakoakromiyal bağın eksizyonu ve transferinin humerus başı migrasyonuna etkisine göre, bu bağın masif rotator kılıf onarımlarında tam kat veya parsiyel olarak kullanılmasının gerekliliği araştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Ocak 2003 - Haziran 2008 tarihleri arasında rotator kılıf rüptürü nedeniyle serbest KAB transferi ile tamir yapılan 40 hasta (12 erkek 28 kadın; ort. yaş 54.3 yıl; dağılım 39-66 yıl) çalışmaya dahil edildi. İlk 13 hastadan tam KAB grefti, diğer 27 hastadan ise kısmi KAB grefti alınarak ameliyatlar yapıldı. Ortalama takip süresi 26.5 ay (dağılım 12-52 ay) idi. Yirmi dokuz hastada yırtık sağ tarafta, 11 hastada ise sol tarafta idi. Otuz bir hastada dominant taraf etkilenmişti. Bulgular: Tam KAB eksizyonu ve transferi uygulanan hastalarda ameliyat sonrası erken dönemde (3-6 hafta) yeterli akromiyohumeral (AH) mesafe elde edilemedi (ortalama 9 mm; dağılım 8.6-9.2 mm). Aktif hareket sonrası ve kılıf normal kuvvetine ulaştıktan sonra yaklaşık üç ay sonra humerus migrasyonun gerilediği tespit edildi. Takiplerde ortalama AH mesafe 10 mm (dağılım 8-10.5 mm) olarak bulundu. Kısmi KAB eksizyonu ve transferiyle tamir uygulanan hastalarda ameliyat sonrası erken dönem ultrasonografide humerus başı migrasyonu tespit edilmedi. Sonuç: Korakoakromiyal bağ eksizyonu ve transferiyle yapılan rotator kılıf tamirlerinde fonksiyonel olarak başarılı sonuçlar elde edildi. Kısmi KAB eksizyonu ve transferiyle yapılan tamirlerde ameliyat sonrası erken dönem ultrasonografide humerus başı migrasyonu tespit edilmemiş olmasına rağmen tam KAB eksizyonu ve transferi uygulanan hastalarda ameliyat sonrası erken dönemde AH mesafenin azaldığı görüldü. Yoğun rehabilitasyon ile güçlendirme egzersizleri ve aktif hareket sonrası kılıfın eski gücüne kavuştuğu, migrasyonun ise gerilediği görüldü.