AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe time of union for the group in which no compression was applied (Group A) was significantly longer than the other groups in which compression was applied (Group B and C) (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: This study aims to investigate the effects of different amounts of compression used in intramedullary nailing on the stress values of the fracture surface and time of the union process in tibia diaphysis fractures treated with intramedullary nails. Patients and methods: Seventy patients (50 males, 20 females; mean age 34.0±10.7 years; range, 20 to 56 years) who had suffered from tibial shaft fractures between January 2007 and December 2015 were included in the study. Patients who had A2, A3, and B2 type fractures according to AO (Arbeitsgemeinschaft für Osteosynthesefragen) classification and those with closed fractures were included. The patients were divided into three groups. No compression was applied to Group A, dynamic compressive fixation intramedullary nailing was applied to Groups B and C. Amount of applied compression was 1 mm for Group B and 1.5 mm for Group C. Postoperative and follow-up radiographs of patients were evaluated according to Rust criteria, and functional results were evaluated according to Johner-Wrush criteria. Additionally, finite element analyses were performed separately for 1 mm and 1.5 mm compressions that were applied in Group B and C, respectively. The data were analyzed using a statistical software package. Results: Clinical and radiological union was achieved in all patients. The average time of radiological union was 15.05±2.06 weeks in Group A, 12.48±1.42 weeks in Group B, and 11.64±1.63 weeks in Group C. The time of union for the group in which no compression was applied (Group A) was significantly longer than the other groups in which compression was applied (Group B and C) (p
Özet
Amaç: Bu çalışmada intramedüller çivi uygulanan tibia diafiz kırığı olgularında farklı kompresyon miktarlarının kırık yüzeyindeki stres değerlere etkisi ve kaynama süreleri arasındaki ilişki araştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Ocak 2007 - Aralık 2015 tarihleri arasında tibia cisim kırığı olan 70 hasta (50 erkek, 20 kadın; ort. yaş 34.0±10.7 yıl; dağılım, 20-56 yıl) çalışmaya alındı. AO (Arbeitsgemeinschaft für Osteosynthesefragen) sınıflamasına göre A2, A3 ve B2 tip kapalı kırık olan hastalar çalışmaya alındı. Hastalar üç gruba ayrıldı. Grup A’da kompresyon yapılmadı, Grup B ve C’de intramedüller çivi ile dinamik kompressif tespit yapıldı. Uygulanan kompresyon miktarı grup B’de 1 mm, grup C’de 1.5 mm idi. Hastaların ameliyat sonrası ve takip radyografileri Rust kriterlerine göre, fonksiyonel sonuçlar ise Johner-Wrush kriterlerine göre değerlendirildi. Ayrıca Grup B ve grup C’de sırasıyla 1 mm ve 1.5 mm için ayrı ayrı uygulanan kompresyon ile ilgili sonlu eleman çalışması yapıldı. Veriler istatistisel paket yazılım programıyla analiz edildi. Bulgular: Bütün hastalarda klinik ve radyolojik olarak kaynama elde edildi. Radyolojik kaynama grup A’da ortalama 15.05±2.06 haftada, grup B’de 12.48±1.42 haftada ve grup C’de 11.64±1.63 haftada sağlandığı görüldü. Kompresyon uygulanmayan grupta (Grup A) kaynama süresi, kompresyon uygulanan diğer gruplara göre (Grup B ve C) anlamlı düzeyde uzundu (p