SavedAdd your journal

Journals / EKEV Akademi Dergisi / 2022 / Cilt: 0 - Sayı: 89

ÖĞRETMENLERİN KÜLTÜREL SERMAYE YETERLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Yunus Emre AVCI
Pages
361–378
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğretmenlerle yapılan görüşmelerde yeterlik düzeylerindeki anlamlı farkın gerekçelerine yönelik farklı fikirler üzerinde durulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı öğretmenlerin sahip oldukları kültürel sermaye yeterlik düzeyini belirlemek ve yeterlik düzeylerindeki anlamlı farklılığın sebeplerini öğretmen görüşlerine göre tespit etmektir.
📊
Key Findings & Data:Kültürel sermaye ölçeği uygulanarak öğretmenlerin kültürel sermaye yeterlik düzeylerinde anlamlı fark oluşturan değişkenler nitel çalışmayla incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Öğretmenlerle yapılan görüşmelerde yeterlik düzeylerindeki anlamlı farkın gerekçelerine yönelik farklı fikirler üzerinde durulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Öğretmen · Kültür · Kültürel sermaye

Özet

Araştırmanın amacı öğretmenlerin sahip oldukları kültürel sermaye yeterlik düzeyini belirlemek ve yeterlik düzeylerindeki anlamlı farklılığın sebeplerini öğretmen görüşlerine göre tespit etmektir. Araştırma karma (mixed) yöntemle desenlenmiştir. Kültürel sermaye ölçeği uygulanarak öğretmenlerin kültürel sermaye yeterlik düzeylerinde anlamlı fark oluşturan değişkenler nitel çalışmayla incelenmiştir. Araştırmanın nicel aşamasının örneklem seçimi “İllerin ve Bölgelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması” (Türkiye Cumhuriyeti Kalkınma Bakanlığı’nın [TCKB], 2013) verilerine dayanmaktadır. Türkiye genelinde sosyoekonomik düzeye göre belirlenen, 15 ilde görev yapan 2273 öğretmene ölçek uygulanmıştır. Nitel kısma ait çalışma grubunu ise eğitim yönetimi alanında lisansüstü eğitim gören ve aynı zamanda devlet okullarında öğretmen olarak çalışan 56 öğretmen oluşturmaktadır. Nicel araştırma kısmında araştırmanın amacı doğrultusunda Kültürel Sermaye Ölçeği uygulanmış ve veriler istatistik paket programıyla analiz edilmiştir. Nitel aşamada ise veriler yarı yapılandırılmış görüşme formuyla toplanmış ve içerik analizi yapılarak tablolar halinde sunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre; Türkiye genelinde öğretmenlerin “kültürel sermaye” yeterlik düzeyleri “yüksektir”. Eğitim düzeyi, anne eğitim düzeyi ve baba eğitim düzeyi değişkenlerine göre öğretmenlerin kültürel sermaye yeterlik düzeylerinde anlamlı fark vardır. Öğretmenlerle yapılan görüşmelerde yeterlik düzeylerindeki anlamlı farkın gerekçelerine yönelik farklı fikirler üzerinde durulmuştur.

🔖

Cite This Article

AVCI, Y. E. (2022). ÖĞRETMENLERİN KÜLTÜREL SERMAYE YETERLİKLERİNİN İNCELENMESİ. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 89, 361–378. https://ajindex.com/articles/498228

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Aksoy, A. ve Enlil, Z. (2010). Kültür ekonomisi envanteri. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  2. Arun, Ö. (2009). Yaşlı bireyin Türkiye serüveni: Türkiye’de yaşlı bireyler arasında kültürel sermaye dağılımı. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1). 77-100.
  3. Avcı, Y. E. (2011). Sınıf öğretmenlerinin kendi görüşlerine göre özel alan yeterliklerine sahip olma düzeyleri (Kilis ili örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Kilis: Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Avcı, Y. E. ve Yaşar, M. (2014). Kültürel sermaye ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal Of Social Science Research, 3(1), 65-77.
  4. Blessi, G. T., Tremblay, D. G., Sandri, M. ve Pilati, T. (2012). New trajectories in urban regeneration processes: Cultural capital as source of human and social capital accumulation – evidence from the case of Tohu in Montreal. Elsevier Cities, 29(6), 397–407.
  5. Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. J. G. Richardson (Ed). Handbook of Theory and Research for the Sociology Education. New York: Greenwood Press, 241- 258 arasındaki bölüm. Connell, R. W. 2004. Working-class parents’ views of secondary education. International Journal of Inclusive Education, 8(3), 227-239.
  6. Çeliköz, N. ve Yıldızlı, H. (2013). İlköğretim matematik öğretmenlerinin genel öğretmenlik davranışları açısından kendilerine yönelik yeterlilik algıları (Ankara İli Örneği). Researcher: Social Science Studies, (1), 1-24.
  7. Çiftçili, V. (2008). Dershane öğretmenlerinin öğretmen yeterlilik düzeyleri ve mesleki doyumları arasındaki ilişki. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 101-115. Devlet Planlama Teşkilatı [DPT], (2000). Yükseköğretim özel ihtisas komisyonu raporu. sekizinci beş yıllık kalkınma planı. Yayın No DPT:2534. Ankara.
  8. Ekşi, A. (1990). Çocuk, genç ve ana babalar. Ankara:
  9. Bilgi Yayınevi.
  10. Ekşioğlu, Ş. Z. (2012). Kültürel sermaye ve ekonomik kalkınma arasındaki ilişkinin girdi çıktı analizi ve fayda maliyet analizi yöntemleri ile Türkiye için değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış doktora tezi), İstanbul: Kadir Has Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Reformu Girişimi [ERG]. (2009). Eğitim izleme raporu. Web: http://erg.saban- ciuniv.edu adresinden 10 Şubat 2015’te alınmıştır. Eğitim Reformu Girişimi [ERG], (2012). Eğitim izleme raporu. Web: http://erg.sabanciu- niv.edu adresinden 10 Şubat 2015’te alınmıştır. Gökçek, T. (2014). Karma yöntem araştırması. M. Metin (Ed.) Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: