SavedAdd your journal

Journals / Eğitim ve Bilim / 2013 / Cilt: 38 - Sayı: 169

The scale of online learning readiness: A study of validity and reliability

Çevrimiçi öğrenme hazır bulunuşluluk ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması

Halil YURDUGÜL
Didem SARIKAYA ALSANCAK
Pages
391–406
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

These results showed that the Turkish version of the OLRS was a valid and reliable measurement tool.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this study is to develop the Turkish version of Online Learning Readiness Scale -OLRS- (Hung, Chou, Chen, & Own, 2010) and to investigate the psychometric properties, such as the validity and reliability, of this scale.
📊
Key Findings & Data:The study was conducted in two stages: a) the development of the Turkish version of the scale with judgments of 13 experts of language and study domain, and b) the implementation of the scale with a total of 724 students from 5 different universities.
💡
Conclusion & Impact:These results showed that the Turkish version of the OLRS was a valid and reliable measurement tool.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The purpose of this study is to develop the Turkish version of Online Learning Readiness Scale -OLRS- (Hung, Chou, Chen, & Own, 2010) and to investigate the psychometric properties, such as the validity and reliability, of this scale. The study was conducted in two stages: a) the development of the Turkish version of the scale with judgments of 13 experts of language and study domain, and b) the implementation of the scale with a total of 724 students from 5 different universities. The Turkish form of the scale was administered to participants to obtain the application data set. Confirmatory factor analysis based on the relations of 18 items on 5 different sub dimensions, reported by Hung et al., (2010) was applied on the data set. The factor loadings obtained from factor analysis were statistically significant and numerically satisfactory. In addition to this, the results of construct validity (convergent validity and discriminant validity) based on correlation among sub-dimensions, and on average variance extraction were satisfactory. These results showed that the Turkish version of the OLRS was a valid and reliable measurement tool.

Özet

Bu araştırmanın amacı, Çevrimiçi Öğrenme Hazır Bulunuşluluk Ölçeğinin (Hung, Chou, Chen ve Own, 2010) Türkçe formunu elde etmek ve ölçek maddeleri ile ölçek genelinin psikometrik özelliklerini incelemektir. Araştırma iki bölümde ele alınmıştır; a) ölçeğin Türkçe versiyonunun elde edilme süreci 13 alan ve dil uzmanı ile b) uygulama süreci ise 5 farklı üniversiteden 724 öğrenci ile yürütülmüştür. Ölçeğin Türkçe formunun kâğıt-kalem uygulamasından elde edilen verilerin faktör çözümlemesi sonucu 18 maddenin beş farklı alt boyuta ilişkin bağıntıları anlamlı sonuçlar vermiştir. Bununla birlikte alt boyutlar arası korelasyonlar ve ortalama açıklanan varyans değerleri üzerine yapı geçerliği (yakınsama ve ayırt edici geçerlik) çalışması olumlu sonuçlar vermiştir. Bu sonuçlar Çevrimiçi Öğrenmeler İçin Öğrenenlerin Hazır Bulunuşluluk Ölçeğinin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

🔖

Cite This Article

YURDUGÜL, H., ALSANCAK, D. S. (2022). The scale of online learning readiness: A study of validity and reliability. Eğitim ve Bilim, Cilt: 38 - Sayı: 169, 391–406. https://ajindex.com/articles/497554

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Artino, A. R. (2009). Online learning: Are subjective perceptions of instructional context related to academic success? Internet and Higher Education, 12, 117-125.
  2. Arulchelvan, S. (2011). Online interactive forums as a learning tool among the media students-an analysis. Turkish Online Journal of Distance Education, 4(1) Barker, P. (2002). On being an online tutor. Innovations in Education and Teaching International, 39, 3–13. Bilgiç, H. G., Doğan, D. ve Seferoğlu, S. S. (2011). Gelişen ve değişen üniversiteler ve Türkiye’de yüksek öğretimde çevrim-içi öğretimin durumu. Uluslararası Yükseköğretim Kongresi. Yeni Yönelişler ve Sorunlar. 27-29 Mayıs 2011,
  3. İstanbul.
  4. Borotis, S. A. & Poulymenakou, A., (2004), E-Learning Readiness Components: Key Issues to Consider Before Adopting e-Learning Interventions. Proceedings of World Conference on E-Learning in Corporate, Government, Healthcare and Higher Education 2004.
  5. Washington, DC, USA. Bruyn, L. L. (2004). Monitoring online communication: can the development of convergence and social presence indicate an interactive learning environment?. Distance Education, 25(1), 67-81
  6. Çalışkan, H. (2002). Çevrimiçi (Online) eğitimde öğrenci etkileşimi. Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumu, Eskişehir. Çelen, F. K., Çelik, A., Seferoğlu, S. S. (2011). Yükseköğretimde Çevrimiçi Öğrenme: Sistemde Yaşanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Journal of European Education, 1(1) Chizmar, J. F., & Walbert, M. S. (1999). Web-based learning environments guided by principles of good teaching practice. Journal of Economic Education, 30(3), 248–264. Choucri, N., Maugis, V., Madnick, S., Siegel, M., Gillet, S., O’Donnel, S., Best, M., Zhu, H., Haghseta F. (2003). Global E-Readiness - For What? 4 Temmuz 2012 tarihinde http://ebusiness. mit.edu/research/papers/2003.05_Choucri_Maugis_Madnick_Siegel_Global%20 e-Readiness_177.pdf aderesinden erişilmiştir. Compeau, D. R., & Higgins, C. A. (1995). Computer self-efficacy: development of a measure and initial test. MIS Quarterly, 19(2), 189–211. Cruthers, M. (2008). Education Technology Gives Teachers a Wider Reach. ETNI, 5. 3 Temmuz 2012 tarihinde, from http://www.etni.org.il/etnirag/issue5/mark_cruthers.htm adresinden alındı. Daniel, H.L., & Moore, D.M. (2000). Interaction of cognitive style and learner control in a hypermedia environment. International Journal of Instructional Media, 27(4), 369-382.
  7. Deniz, K. Z. (2007). Psikolojik ölçme aracı uyarlama. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Dergisi, 40(1), 1-1