SavedAdd your journal

Journals / Eğitim ve Bilim / 2015 / Cilt: 40 - Sayı: 181

Kendini Gizleme ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkide Heyecan Arayışının Aracılık ve Moderatör Rolü

Eyüp ÇELİK
Pages
349–361
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca, aracılık analizinde heyecan arayışının, kendini gizlemenin yaşam doyumu üzerindeki negatif etkisini arttırdığı bulunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın temel amacı, yaşam doyumu ile kendini gizleme arasındaki ilişkide, heyecan arayışının aracılık ve moderatör rolünün incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın verileri, Yaşam Doyumu Ölçeği, Kendini Gizleme Ölçeği ve Kısa Heyecan Arayışı Ölçeği kullanılarak, yaşları 13-15 arasında değişen 403 ergenden toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, aracılık analizinde heyecan arayışının, kendini gizlemenin yaşam doyumu üzerindeki negatif etkisini arttırdığı bulunmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Araştırmanın temel amacı, yaşam doyumu ile kendini gizleme arasındaki ilişkide, heyecan arayışının aracılık ve moderatör rolünün incelenmesidir. Araştırmanın verileri, Yaşam Doyumu Ölçeği, Kendini Gizleme Ölçeği ve Kısa Heyecan Arayışı Ölçeği kullanılarak, yaşları 13-15 arasında değişen 403 ergenden toplanmıştır. Araştırma sonuçları yaşam doyumunun kendini gizleme ile negatif, heyecan arayışı ile pozitif yönde ilişkili olduğunu göstermektedir. Aşamalı regresyon analizi sonucu heyecan arayışının, yaşam doyumu ile kendini gizleme arasındaki ilişkide, baskıcı ve moderatör etkiye sahip olduğu, aracı etkiye sahip olmadığı görülmüştür. Ayrıca, aracılık analizinde heyecan arayışının, kendini gizlemenin yaşam doyumu üzerindeki negatif etkisini arttırdığı bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, E. (2022). Kendini Gizleme ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkide Heyecan Arayışının Aracılık ve Moderatör Rolü. Eğitim ve Bilim, Cilt: 40 - Sayı: 181, 349–361. https://ajindex.com/articles/497390

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Başbay, M. (2008). Yenilenmiş taksonomiye göre düzenlenmiş öğretim tasarımı dersinde projeye dayalı öğretimin öğrenme ürünlerine etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  3. Birenbaum, M. ve Rosenau, S. (2006). Assessment preferences, learning orientations, and learning strategies of pre-service and in-service teachers. Journal of Education for Teaching, 32(2), 213-225.
  4. Boekaerts, M. (1992). The adaptable learning process: initiating and maintaining behavioural change. Applied Psychology: An International Review, 41, 377-397.
  5. Boekaerts, M. (1997). Self-regulated learning: A new concept embraced by researchers, policy makers, educators, teacher and students. Learning and Instruction, 7(2), 161-186.
  6. Boekaerts, M. ve Corno, L. (2005). Self-regulation in the classroom: A perspective on assessment and intervention. Applied Psychology: An International Review, 54(2), 199-231.
  7. Butler, D. ve Winne, P. (1995). Feedback and self-regulated learning: A theoretical synthesis. Review of Educational Research, 65, 245-281.
  8. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Özkahveci, Ö. ve Demirel, F. (2004). Güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 208-239.
  9. Çakıroğlu, A. (2007). Üstbilişsel strateji kullanımının okuduğunu anlama başarı düzeyi düşük öğrencilerde erişi artırımına etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Ankara.
  10. Canca, D. (2005). Cinsiyete göre üniversite öğrencilerinin kullandıkları bilişsel ve bilişüstü öz düzenleme stratejileri ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi,
  11. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  12. Cekolin, C. H. (2001). The effect of self-regulated learning strategy instruction on strategy use and academic achievement (Yayınlanmamış doktora tezi). University of South Alabama. Chung, M. (2000). The development of self-regulated learning. Asia Pacific Education Review, 1(1), 55- 66. Çalışkan, M. ve Sünbül, A. M. (2011). Öğrenme Stratejileri Öğretiminin Yürütücü Biliş Bilgisine, Yürütücü Biliş Becerilerini Kullanmaya ve Başarıya Etkisi (İlköğretim 6. Sınıf Türkçe Dersi Örneği). Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(1), 133-153.
  13. Dembo, M. H. (2001). Learning to teach is not enough - Future teachers also need to learn how to learn. Teacher Education Quarterly, 28(4), 28-35.
  14. Demircioğlu, H. (2008). Matema