Journals / Eğitim ve Bilim / 2015 / Cilt: 40 - Sayı: 182

Eğitim Programları ve Öğretim Alanında Yapılan Doktora Tezlerinin İçerik Analizi (2009-2014)

Pages
29–41
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Eğitim Programları ve Öğretim alanının mevcut durumu değerlendirildiğinde, doktora tezlerinin alanın teorisine katkı sağlayacak biçimde olması gerektiği öneri olarak verilebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, 2009-2014 yılları arasında Eğitim Programları ve Öğretim alanında yapılan doktora tezlerini çeşitli açılardan incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Ulaşılan 165 doktora tezinden, 44'ünün içeriğine erişim izni olmadığı için toplamda 121 doktora tezi araştırmaya dâhil edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Eğitim Programları ve Öğretim alanının mevcut durumu değerlendirildiğinde, doktora tezlerinin alanın teorisine katkı sağlayacak biçimde olması gerektiği öneri olarak verilebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2009-2014 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı, 2009-2014 yılları arasında Eğitim Programları ve Öğretim alanında yapılan doktora tezlerini çeşitli açılardan incelemektir. Ulaşılan 165 doktora tezinden, 44'ünün içeriğine erişim izni olmadığı için toplamda 121 doktora tezi araştırmaya dâhil edilmiştir. Bu araştırmada doküman incelemesi yoluyla doktora tezleri üniversite, yıl, araştırma konusu, yöntem, desen, örneklem türü, örneklem büyüklüğü, veri toplama araçları, veri analiz teknikleri vb. değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırma kullanılarak frekans, yüzde gibi betimsel istatistiklerden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, 2009-2014 yılları arasında Eğitim Programları ve Öğretim alanında yapılan doktora tezlerinde en çok; öğretme-öğrenme yaklaşımları/modelleri/ yöntem değerlendirilmesi, öğretimi, öğretmen eğitimi programlarının değerlendirilmesi ve öğretmen yetiştirme uygulamaları gibi konuların çalışıldığı ortaya çıkmıştır. çalışmalarının daha çok öğretmen, öğrenci, öğretim elemanları vb. kişilerin görüşleri alınarak yapılan betimsel çalışmalar olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, doktora tezlerinin çoğunda tarama deseninin tercih edildiği, en çok karma yöntemin kullanıldığı, daha çok öğretmen ve lisans öğrencileriyle tez çalışmalarının yürütüldüğü, en çok kullanılan veri toplama araçlarının ise ölçek ve görüşme formu olduğu ortaya çıkmıştır. Eğitim Programları ve Öğretim alanının mevcut durumu değerlendirildiğinde, doktora tezlerinin alanın teorisine katkı sağlayacak biçimde olması gerektiği öneri olarak verilebilir.

🔖

Cite This Article

SENEMOĞLU, N., KOZİKOĞLU, İ. (2022). Eğitim Programları ve Öğretim Alanında Yapılan Doktora Tezlerinin İçerik Analizi (2009-2014). Eğitim ve Bilim, Cilt: 40 - Sayı: 182, 29–41. https://ajindex.com/articles/497386

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Akarsu, B. (1988). Felsefe terimleri sözlüğü. İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
  2. Altınkurt, Y., Yılmaz, K. ve Oğuz, A. (2012). İlköğretim ve ortaöğretim okulu öğretmenlerinin eğitim inançları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 1-19.
  3. Aydın, H. (2012). Felsefi temelleri ışığında yapılandırmacılık (2. bs.). Ankara:
  4. Nobel Yayın Dağıtım. Aypay, A. (2011). Öğretme ve öğrenme anlayışları ölçeği'nin Türkçe uyarlaması ve epistemolojik inançlar ile öğretme ve öğrenme anlayışları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(1), 7-29.
  5. Bakır, K. (2012). Demokratik eğitim: John Dewey'in eğitim felsefesi üzerine (2. bs.). Ankara:
  6. Pegem Akademi. Baş, G. (2014). İlköğretim öğretmenlerinin öğretme-öğrenme anlayışlarının bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 18-30.
  7. Baş, G. ve Beyhan, Ö. (2013). Öğretmen adaylarının öğretme-öğrenme anlayışları ile öğrenci kontrol ideolojileri arasındaki ilişki [Özel Sayı]. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 14-26.
  8. Bıkmaz, F. H. (2011, Ekim). Öğretmen adaylarının öğretme-öğrenme anlayışları ve bilimsel epistemolojik inançları. I. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi'nde sunulmuş sözlü bildiri, Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Eskişehir. Biggs, J. (1996). Enhancing teaching throught constuctive alignment. Higher Education, 32, 347-364.
  9. Bilhan, S. (1991). Eğitim felsefesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
  10. Brown, T. H. (2006). Beyond constructivism: Exploring future learning paradigms. Horizon, 14(3), 108- 120. Brown, D. F. ve Rose, T. J. (1995). Self-reported classroom impact of teachers' theories about learning and obstacles to implementation. Action in Teacher Education,17(1), 20-29.
  11. Brooks, J. G. ve Brooks, M. G. (1999). In search of understanding: The case for constructivist classrooms (Düzenlenmiş bs.). Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. ve Köklü, N. (2011). Sosyal bilimler için istatistik (7. bs.). Ankara:
  12. Pegem Akademi. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (12. bs.). Ankara:
  13. Pegem Akademi. Cevizci, A. (2012). Felsefe. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  14. Cevizci, A. (2011). Eğitim felsefesi. İstanbul:
  15. Say Yayınları.
  16. Cevizci, A. (2009). Felsefeye giriş (3. bs.). Bursa: Sentez Yayıncılık. Chan, K. W. ve Elliott, R. G. (2004). Relational analysis of personal epistemolo