SavedAdd your journal

Journals / Eğitim ve Bilim / 2020 / Cilt: 45 - Sayı: 202

Sayı Duyusu Temelli Öğretimin Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Özyeterliklerine ve Performanslarına Etkisi

Çiğdem ALKAŞ ULUSOY
Pages
417–439
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Veriler SPSS 15.0paket programı kullanılarak MANOVA analizi ile analiz edilmiştir.Yapılan analiz sonuçlarında sayı duyusu temelli bir öğretimsürecinden geçen öğrencilerin geçmeyenlere göre sayı duyularının,günlük hayattaki matematiği fark edebilmelerinin ve problemçözme başarılarının anlamlı bir şekilde geliştiği gözlenmiştir.Yapılan sayı duyusu temelli öğretim, öğrencilerin matematiközyeterliklerinde, sayı duyusuna yönelik özyeterliklerinde vematematik başarılarında anlamlı bir farklılaşma yaratmamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada sayı duyusu temelli öğretimin öğrencilerinmatematiğe ilişkin özyeterlikleri ve performanslarına etkisiincelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Matematiğe ilişkin özyeterlikler, matematiközyeterliği ile sayı duyusuna yönelik özyeterlikten oluşmaktadır.Öğrencilerin matematik performanslarını ise sayı duyuları, problemçözme başarıları, matematik başarıları ile günlük hayattakimatematiği fark edebilmeleri oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Veriler SPSS 15.0paket programı kullanılarak MANOVA analizi ile analiz edilmiştir.Yapılan analiz sonuçlarında sayı duyusu temelli bir öğretimsürecinden geçen öğrencilerin geçmeyenlere göre sayı duyularının,günlük hayattaki matematiği fark edebilmelerinin ve problemçözme başarılarının anlamlı bir şekilde geliştiği gözlenmiştir.Yapılan sayı duyusu temelli öğretim, öğrencilerin matematiközyeterliklerinde, sayı duyusuna yönelik özyeterliklerinde vematematik başarılarında anlamlı bir farklılaşma yaratmamıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmada sayı duyusu temelli öğretimin öğrencilerinmatematiğe ilişkin özyeterlikleri ve performanslarına etkisiincelenmiştir. Matematiğe ilişkin özyeterlikler, matematiközyeterliği ile sayı duyusuna yönelik özyeterlikten oluşmaktadır.Öğrencilerin matematik performanslarını ise sayı duyuları, problemçözme başarıları, matematik başarıları ile günlük hayattakimatematiği fark edebilmeleri oluşturmaktadır. Bu çalışma, deneyselbir çalışmadır. Nicel araştırma desenlerinden öntest-sontest kontrolgruplu desen kullanılmıştır. Çalışma, Ankara ili Çankaya ilçesindebulunan bir devlet okulunda altıncı sınıfa devam eden bir grupüzerinde uygulanmış ve 13 hafta ders planlarının, 2 hafta ölçeklerinuygulanması olmak üzere toplam 15 hafta sürmüştür. Bu süreçtedeney grubundaki öğrenciler sayı duyusu temelli bir öğretimdengeçerken, kontrol grubundaki öğrenciler öğretmenlerinin genellikleders kitabından yararlanarak sürdürdüğü öğretimle devametmişlerdir. Çalışmanın, sayı duyusunun betimlenmesinden öte,uzun süre ile uygulanan bir öğretim planı çerçevesinde sayıduyusunun gelişimini incelemesi, ayrıca bu gelişim sürecinde diğerbazı değişkenlerdeki değişimi de araştırması açısından alana katkısağlayacağı düşünülmektedir. Çalışmada öğrencilerin sayıduyularını belirlemek amacıyla “Sayı Duyusu Testi”, özyeterliklerini ölçmek amacıyla “Matematiğe Karşı Özyeterlik AlgısıÖlçeği”, sayı duyusuna yönelik özyeterliklerini belirlemek için“Sayı Duyusuna Yönelik Özyeterlik Ölçeği”, günlük hayattakimatematiği ne kadar fark ettiklerini belirlemek için “GünlükHayatta Matematik Anketi”, problem çözme başarılarını ölçmekamacıyla “Problem Çözme Testi”, matematik başarılarınıbelirlemek için ise dönem sonu notu kullanılmıştır. Veriler SPSS 15.0paket programı kullanılarak MANOVA analizi ile analiz edilmiştir.Yapılan analiz sonuçlarında sayı duyusu temelli bir öğretimsürecinden geçen öğrencilerin geçmeyenlere göre sayı duyularının,günlük hayattaki matematiği fark edebilmelerinin ve problemçözme başarılarının anlamlı bir şekilde geliştiği gözlenmiştir.Yapılan sayı duyusu temelli öğretim, öğrencilerin matematiközyeterliklerinde, sayı duyusuna yönelik özyeterliklerinde vematematik başarılarında anlamlı bir farklılaşma yaratmamıştır.

🔖

Cite This Article

ULUSOY, Ç. A. (2022). Sayı Duyusu Temelli Öğretimin Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Özyeterliklerine ve Performanslarına Etkisi. Eğitim ve Bilim, Cilt: 45 - Sayı: 202, 417–439. https://ajindex.com/articles/497308

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Agresti, A. ve Coull, B. A. (1998). Approximate is better than “exact” for ınterval estimation of binomial proportions. The American Statistician, 52(2), 119-126.
  2. Ariel, A., Veldkamp, B. P. ve Van Der Linden, W. J. (2004). Constructing rotating item pools for constrained adaptive testing. Journal of Educational Measurement, 41(4), 345359. Aytuğ Koşan, A. M. (2013). Tıp eğitiminde gelişim sınavı soru bankası oluşturulması ve benzetim verileri ile bilgisayar uyarlamalı test uygulaması (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi,
  3. Ankara.
  4. Boyd, A. M., Dodd, B ve Fitzpatrick, S. (2013). A comparison of exposure control procedures in CAT systems based on different measurement models for testlets. Applied Measurement in Education, 26(2), 113-135.
  5. Boyd, M. A. (2003). Strategies for controlling testlet exposure rates in computerized adaptive testing systems (Yayımlanmamış doktora tezi). The University of Texas, Austin. Boztunç Öztürk, N. (2014). Bireyselleştirilmiş bilgisayarlı test uygulamalarında madde kullanım sıklığı kontrol yöntemlerinin incelenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi,
  6. Ankara.
  7. Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. New York, N.J.: Guiford Press.
  8. Bulut, O. ve Kan, A. (2012). Application of computerized adaptive testing to entrance examination for graduate studies in Turkey. Eurasian Journal of Educational Research, 49, 61-80.
  9. Burt, W. M., Kim S. J., Davis, L. Lve Dodd, B. G. (2003, April). A comparison of item exposure control procedures using a CAT system based on the generalized partial credit model. Annual meeting of the American Educational Research Association sunulmuş bildiri, Chicago, IL. Byrne, B. M. (1998). Structural equation modeling with lirsel, prelis, and simplis: Basic concepts, applications, and programming. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates. Chang, H. H. ve Ying, Z. (1999). A-stratified multistage computerized adaptive testing. Applied Psychological Measurement, 23, 211-222.
  10. Chang, H. H., Qian, J. ve Ying, Z. (2001). A-stratified multistage computerized adaptive testing with b blocking. Applied Psychological Measurement, 25, 333-341.
  11. Chang, S. W. ve Twu, B. Y. (1998). A comparative study of item exposure control methods in CAT (Research Report 98-3).
  12. Iowa City, IA: ACT. Chen, S. Y., Ankenmann, R. D. ve Spay, J. A. (1999). Exploring the relationship between item exposure rate and test overlap rate in computerised adaptive testing (ACT Research Report Series. 99-5). ht