SavedAdd your journal

Journals / Eğitim ve Bilim / 2020 / Cilt: 45 - Sayı: 204

Ergenlerde Okul Tükenmişliği ve Okul Bağlılığı: Facebook Bağımlılığının Aracı ve Farklılaştırıcı Rolü

İbrahim DEMİRCİ
Ayşe Sibel DEMİRTAŞ
Banu YILDIZ
Fatih USTA
Pages
91–109
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmaların öğrencilerin okul tükenmişliğinin azalmasına ve okula olan bağlılıklarının artmasına katkısı olabileceği düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Facebook bağımlılığının okul tükenmişliği ve okul bağlılığı arasındaki ilişkide aracı ve farklılaştırıcı rolü araştırılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın katılımcıları 6., 7., 8. ve 9. sınıfta öğrenim gören 283 öğrenciden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmaların öğrencilerin okul tükenmişliğinin azalmasına ve okula olan bağlılıklarının artmasına katkısı olabileceği düşünülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmada Facebook bağımlılığının okul tükenmişliği ve okul bağlılığı arasındaki ilişkide aracı ve farklılaştırıcı rolü araştırılmıştır. Çalışmanın katılımcıları 6., 7., 8. ve 9. sınıfta öğrenim gören 283 öğrenciden oluşmaktadır. Veriler Okul Tükenmişliği Ölçeği, Facebook Bağımlılığı Ölçeği ve Okul Bağlılığı Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Korelasyon analizi sonucunda okul tükenmişliği ve Facebook bağımlılığı arasında anlamlı düzeyde pozitif ilişki bulunmuştur. Okul bağlılığı ise okul tükenmişliği ve Facebook bağımlılığı ile anlamlı düzeyde negatif ilişkilidir. Yapısal Eşitlik Modeli sonuçları okul tükenmişliği ve okul bağlılığı arasındaki ilişkide Facebook bağımlılığının kısmi aracı rolü olduğunu göstermektedir. Bootstrap analizi sonuçları kısmi aracı rolün anlamlılığını desteklemektedir. Ayrıca regresyon analizi sonucunda okul tükenmişliği ve okul bağlılığı arasındaki ilişkide Facebook bağımlılığının farklılaştırıcı rolü olduğu bulunmuştur. Sonuçlar alanyazın eşliğinde tartışılmıştır. Sosyal medya bağımlılığı önlemeye ve teknolojinin bilinçli kullanımını geliştirmeye yönelik çalışmaların yapılması önerilmektedir. Bu çalışmaların öğrencilerin okul tükenmişliğinin azalmasına ve okula olan bağlılıklarının artmasına katkısı olabileceği düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

DEMİRCİ, İ., DEMİRTAŞ, A. S., YILDIZ, B., USTA, F. (2022). Ergenlerde Okul Tükenmişliği ve Okul Bağlılığı: Facebook Bağımlılığının Aracı ve Farklılaştırıcı Rolü. Eğitim ve Bilim, Cilt: 45 - Sayı: 204, 91–109. https://ajindex.com/articles/497307

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Agranat-Meged, A. N., Deitcher, C., Goldzweig, G., Leibenson, L., Stein, M. ve Galili- Weisstub, E. (2005). Childhood obesity and attention deficit/hyperactivity disorder: A newly described comorbidity in obese hospitalized children. The International Journal of Eating Disorders, 37(4), 357- 359. doi:10.1002/eat.20096 Alfonsson, S., Parling, T. ve Ghaderi, A. (2012). Screening of adult ADHD among patients presenting for bariatric surgery. Obesity Surgery, 22(6), 918-926.
  2. Barkley, R. A., Fisher M., Smallish L. ve Fletcher K. (2002). The persistence of attention deficit/hyperactivity disorder into young adulthood as a function of reporting source and definition of disorder. Journal of Abnormal Psychology, 111(2), 279-289.
  3. Biederman, J., Ball, S. W., Monuteaux M. C., Surman, C. B., Johnson, J. L. ve Zeitlin, S. (2007). Are girls with ADHD at risk for eating disorders? Results from a controlled, five-year prospective study. Journal of Developmental and Behavioral Pediatrics, 28(4), 302-307.
  4. Bleck, J. R., DeBate, R. D. ve Olivardia, R. (2015). The comorbidity of ADHD and eating disorders in a nationally representative sample. The Journal of Behavioral Health Services & Research, 42(4), 437-451.
  5. Boyacı, M. (2019). Türkiye’de internet bağımlılığı araştırmaları: Bir içerik analizi çalışması. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 6(3), 777-795. doi:10.15805/addicta.2019.6.3.0030 Bulut, S. (2005). Classroom interventions for children with attention deficit hyperactivity disorder. Studia Psychologica, 47(1), 51-59.
  6. Bulut, S. (2007). Understanding of attention deficit hyperactivity disorder. Baltic Journal of Special Educa tion, 2(17), 82-91.
  7. Burke, J. D., Rowe, R. ve Boylan, K. (2014). Functional outcomes of child and adolescent oppositional defiant disorder symptoms in young adult men. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 55(3), 264-272.
  8. Corbisiero, S., Stieglitz, R. D., Retz, W. ve Rosler, M. (2013). Is emotional dysregulation part of the psychopathology of ADHD in adults?. Attention Deficit Hyperactivity Disorder, 5(2), 83-92.
  9. Cortese, S., Angriman, M., Maffeis, C., Isnard, P., Konofal, E., Lecendreux, M. … ve Mouren, M. C. (2008). Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD) and obesity: A systematic review of the literature. Critical Reviews in Food Science and Nutrition, 48(6), 524-537.
  10. Cortese, S., Moreira-Maia, C. R., St Fleur, D., Morcillo-Penalver, C., Rohde, L. A. ve Faraone, S. V. (2016). Association between ADHD and obesity: A systematic