Journals / Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama / 2013 / Cilt: 3 - Sayı: 2

TECHNOLOGIC LEADERSHIP SELF-EFFICACY OF SCHOOL ADMINISTRATORS

OKUL YÖNETİCİLERİNİN TEKNOLOJİK LİDERLİK ÖZ-YETERLİLİKLERİ

Pages
53–71
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

By the way, the findings pointed that the school administrators considered themselves more competent than assistant principals in terms of technologic leadership self-efficacy.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this study is to determine, interpret and make suggestions about the level of technologic leadership self-efficacy of the school administrators.
📊
Key Findings & Data:The study was implemented on 282 school administrators who have been working in Karatay, Selçuklu and Meram, districts of Konya.
💡
Conclusion & Impact:By the way, the findings pointed that the school administrators considered themselves more competent than assistant principals in terms of technologic leadership self-efficacy.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2011 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The purpose of this study is to determine, interpret and make suggestions about the level of technologic leadership self-efficacy of the school administrators. The study was implemented on 282 school administrators who have been working in Karatay, Selçuklu and Meram, districts of Konya. The scale which had been used in Hacıfazlıoğlu, Karadeniz and Dalgıç's (2011) research called "Validity and Reliability Study of Technological Leadership Self-Efficacy Scale for School Administrators", was applied as data collection tool. The obtained data were analyzed and interpreted via descriptive survey model. The study results revealed that school administrators have exhibited their technologic leadership self-efficacy most of the time and their self-efficacy wasn't pertinent to their school types, vocational seniority or gender. By the way, the findings pointed that the school administrators considered themselves more competent than assistant principals in terms of technologic leadership self-efficacy.

Özet

Bu araştırmanın amacı okul yöneticilerinin teknolojik liderlik öz-yeterliliklerinin ne düzeyde olduğunu belirlemek, yorumlamak ve önerilerde bulunmaktır. Araştırma Konya ili Karatay, Selçuklu ve Meram ilçelerinde görev yapan 282 okul yöneticisi üzerinde yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak Hacıfazlıoğlu, Karadeniz ve Dalgıç'ın (2011) "Eğitim Yöneticileri Teknoloji Liderliği Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması" adlı çalışmalarında kullanılan ölçek uygulanmıştır. Elde edilen veriler betimsel yöntemlerden tarama modeliyle çözümlenerek yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda okul yöneticilerinin teknolojik liderlik öz-yeterlilikleri açısından kendilerini çoğu zaman yeterli gördükleri belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, görev yapılan okul türü, mesleki kıdem ve cinsiyet durumlarına göre okul yöneticilerinin teknolojik liderlik öz-yeterliliklerinin değişmediği tespit edilmiştir. Ayrıca okul müdürlerinin, müdür yardımcılarına göre teknolojik liderlik özyeterliliklerinin daha yüksek olduğu ortaya konmuştur.

🔖

Cite This Article

ADA, Ş., KÜÇÜKALİ, R., GÖRGÜLÜ, D. (2022). TECHNOLOGIC LEADERSHIP SELF-EFFICACY OF SCHOOL ADMINISTRATORS. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, Cilt: 3 - Sayı: 2, 53–71. https://ajindex.com/articles/497297

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akbaba-Altun, S. (2004). Information technology classrooms and elementary school principals' roles: Turkish experience. Education and Information Technologies, 9(3), 255-270.
  2. Akbaba-Altun, S. (2006). Complexity of integrating computer technologies into education in Turkey. Educational Technology & Society, 9(1), 176-187.
  3. Akbaba-Altun, S. (2008). Okullarda teknoloji liderliği. Deryakulu, D. (Ed.). Bilişim teknolojileri öğretiminde sosyo-psikolojik değişkenler içinde (ss. 151- 153). Ankara:
  4. Maya Akademi. Alkan, C. (1997). Eğitim teknolojisinin iki binli yıllarda yapılandırılması. Ankara:
  5. Anı Yayıncılık. Anderson, R.E. and Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly, 41, 49- 82. Bailey, G. and Lumley, D. (1997). Technology planning: A toolkit for administrators and school board members. http://netc.org/cdrom/toolkit/html/toolkit.htm adresinden 7 Şubat 2013 tarihinde alınmıştır. Baltacı, H.(2008). İlköğretim okullarında görev yapan yöneticilerin bilgisayar tutumları ile öz-yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  6. Banoğlu, K. (2011). Okul müdürlerinin teknoloji liderliği yeterlikleri ve teknoloji koordinatörlüğü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(1), 199-213.
  7. Can, T. (2008). İlköğretim okulları yöneticilerinin teknolojik liderlik yeterlilikleri: Ankara ili Etimesgut ilçesi örneği. 18. Ulusal Eğitim Teknolojileri Kongresinde sunulan bildiri. http://ietc2008.home.anadolu.edu.tr/ietc2008/206.doc adresinden 10 Şubat 2013 tarihinde alınmıştır. Çetin-Yılmaz, S. (2008). İlköğretim okulu yöneticilerinin bilgisayar teknolojisini kullanma yeterliklerinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi,
  8. Ankara.
  9. Dawson, C. ve Rakes, G. C. (2003). Technology training on the integration of technology into schools. Journal of Research on Technology in Education, 36(1). Drucker, P. (1993). Kapitalist ötesi toplum. İstanbul:
  10. İnkılap Yayınevi.
  11. Hacıfazlıoğlu, Ö., Karadeniz, Ş. ve Dalgıç, G. (2010). Eğitim yöneticileri teknoloji liderliği standartlarına ilişkin öğretmen, yönetici ve denetmenlerin görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 16 (4), 537-577.
  12. Hacıfazlıoğlu, Ö., Karadeniz, Ş. ve Dalgıç, G. (2011). Eğitim yöneticileri teknoloji liderliği özyeterlik ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17 (2), 145-166. IST