Journals / Ege Akademik Bakış / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 4

Turkey’s Public Diplomacy Initiatives in Sub-Saharan Africa

Türkiye’nin Sahra-Altı Afrika’da Yürüttüğü Kamu Diplomasisi Faaliyetleri

Pages
605–618
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study, therefore, seeks to fill this gap in the extant literature by adopting an established classification approach used in measuring the effectiveness of public diplomacy activities.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Public diplomacy initiatives occupy a central place in Turkey’s recent foreign policy approach.
📊
Key Findings & Data:In its efforts to increase Turkey’s say in world politics and to deepen relations especially with the previously-neglected regions including Africa, the incumbent government attaches great importance to public diplomacy activities.
💡
Conclusion & Impact:This study, therefore, seeks to fill this gap in the extant literature by adopting an established classification approach used in measuring the effectiveness of public diplomacy activities.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Public diplomacy initiatives occupy a central place in Turkey’s recent foreign policy approach. In its efforts to increase Turkey’s say in world politics and to deepen relations especially with the previously-neglected regions including Africa, the incumbent government attaches great importance to public diplomacy activities. This study aims at systematically analyzing how Turkey uses these activities in Sub-Saharan Africa in order to achieve its foreign policy objectives. In this respect, public diplomacy strategies used in enhancing Turkey’s image and visibility in those countries and in influencing the preferences of their public have been classified as short, medium and long term activities. Although there is a still-evolving literature on Turkey’s Africa policy, the studies focusing on public diplomacy instruments is limited. This study, therefore, seeks to fill this gap in the extant literature by adopting an established classification approach used in measuring the effectiveness of public diplomacy activities.

Özet

Türkiye’nin son yıllarda izlediği dış politikayaklaşımında kamu diplomasisi araçlarıüzerinden geliştirilen faaliyetler önemli bir yerteşkil etmektedir. AK Parti hükümetinin yenibölgelere açılım ve uluslararası etki alanınıgenişletme amaçlarına uygun olarak, özellikleAfrika gibi dış politikada daha önceden ihmaledilen bölgelerle ilişkilerin derinleşmesinde bufaaliyetlere büyük önem verdiği görülmektedir.Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin Sahra-altıAfrika’daki politika hedefleri ile bu hedeflereulaşmak için yürüttüğü kamu diplomasisifaaliyetlerini sistematik olarak incelemektir.Bu çerçevede bu ülke halklarının nezdindetanınırlık ve bilinirlik kazanma ve onların tercihve yaklaşımlarını etkileme amacı güden politikave faaliyetler, etki sürelerine göre kısa, orta veuzun vadeli faaliyetler olarak sınıflandırılarakdeğerlendirilmiştir. Türkiye’nin Afrikapolitikasına dair gittikçe büyüyen bir literatürolmakla birlikte kamu diplomasisi ayağınayapılan katkılar sınırlıdır. Çalışma; hem bualana hem de kamu diplomasisi faaliyetlerininetkileri bakımından uluslararası kabul görmüşbir sınıflandırmayı uyarlayarak Türkçe literatürekatkı sağlamayı amaçlamaktadır.

🔖

Cite This Article

TEPECİKLİOĞLU, A. O., ÜNAL, B. A., TEPECİKLİOĞLU, E. E. (2022). Turkey’s Public Diplomacy Initiatives in Sub-Saharan Africa. Ege Akademik Bakış, Cilt: 18 - Sayı: 4, 605–618. https://ajindex.com/articles/495192

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Ataöv, T. Afrika ve biz. Vatan, 21.03.1976.
  2. Aglionby, J., Srivastava, M. ve Fick, M. (2016). The reasons behind Turkey leader Recep Erdoğan’s Africa tour Financial Times, 30.10.2017 tarihinde https://next.ft.com/content/aaf3981a-27e5-11e6- 8ba3-cdd781d02d89 adresinden erişilmiştir. Bacık, G. ve Afacan, İ. (2013). Turkey discovers subsaharan africa: The critical role of agents in the construction of Turkish foreign-policy discourse. Turkish Studies, 14(3), 483-502.
  3. Cowan, G. ve Arsenault, A. (2008). Moving from monologue to dialogue to collaboration: The three layers of public diplomacy. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 10-30.
  4. Cull, N. J. (2008). Public diplomacy: Taxonomies and histories. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 31-54.
  5. Cull, N. J. (2009a) Public diplomacy before Gullion Snow. N. ve Taylor, P. M. (eds.) Routledge Handbook of Public Diplomacy. New York and London: Routledge. Cull, N. J. (2009b) Public diplomacy: Lessons from the past. Los Angeles: Figueroa Press.
  6. Çevik, B. S. (2014) Uluslararası halkla ilişkilerde insani yardımlar: kamu diplomasisi boyutu. Ankara:
  7. Stratejik Düşünce Enstitüsü. Çevik, B. S. ve Seib, P. (2015) Turkey’s public diplomacy. New York: Palgrave Macmillan. Demir, V. (2013) Kamu diplomasisi ve yumuşak güç. İstanbul:
  8. Beta Yayınları.
  9. Ekşi, M. (2014) Kamu diplomasisi ve ak parti dönemi türk dış politikası. Ankara: Siyasal Kitabevi.
  10. Eyrice Tepeciklioğlu, E. (2012). Afrika kıtasının dünya politikasında artan önemi ve Türkiye-Afrika ilişkileri. Ankara Üniversitesi Afrika Çalışmaları Dergisi, 1(2), 59-94.
  11. Eyrice Tepeciklioğlu, E. (2013). Postkolonyal kuram uluslararası ilişkiler disiplinini dekolonize etmek. Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi, 4(2), 80-97.
  12. Eyrice Tepeciklioğlu, E. (2015). What is Turkey doing in Africa? African opening in Turkish foreign policy. ResearchTurkey Centre for Policy and Research on Turkey, IV(4), 95-106, (http://researchturkey. org/?p=8723). Eyrice Tepeciklioğlu, E. (2016). African studies in Turkey. Uluslararası İlişkiler, 13(50), 3-19.
  13. Frederick, H. H. (1993). Global communication and ınternational relations. Belmont, CA: Wadsworth. Gilboa, E. (2006). Public diplomacy: The missing component in Israel’s foreign policy. Israel Affairs, 12(4), 715-47.
  14. Gilboa, E. (2008). Searching for a theory of public diplomacy. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 55-77.
  15. Gill, B. ve Huang, Y. (2006