Journals / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 51 - Sayı: 1

On Understanding al-abar’s Tafsr - I

Taberi Tefsir’ini Anlamak Üzerine - I

Pages
79–92
Publication Date
2010-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, although al-abar’s preferences mostly indicate the Sunni perspective, this does not mean at all that he had a blind sectarian inclination

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:On Understanding al-abar’s Tafsr - I Anyone who wishes to consult al-abar’s Tafsir should know that he was not particularly selective when collecting reports.
📊
Key Findings & Data:He recorded in his exegetical work any reports that he was able to find.
💡
Conclusion & Impact:Finally, although al-abar’s preferences mostly indicate the Sunni perspective, this does not mean at all that he had a blind sectarian inclination
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:aber · Sünnilik · bağlam

Abstract

On Understanding al-abar’s Tafsr - I Anyone who wishes to consult al-abar’s Tafsir should know that he was not particularly selective when collecting reports. He recorded in his exegetical work any reports that he was able to find. One thus should not think that he deemed reliable all the reports that he put in his Tafsr. Due to his linguistic commentaries, his book gives from time to time the impression of a lexicon as well. Moreover, the fact that he took into consideration primarily the reports heedful to determining the contexts of verses enabled him to come up most of the time with their correct meaning. Finally, although al-abar’s preferences mostly indicate the Sunni perspective, this does not mean at all that he had a blind sectarian inclination

Özet

aber tefsirinden yararlanmak isteyenlerin öncelikle bilmesi gereken, aber’nin rivayetleri bir araya getirirken büyük oranda seçici olmadığıdır. O ulaşabildiği rivayetleri ansiklopedik tefsir kitabına kaydetmiştir. Onun, eserinde yer verdiği tüm rivayetleri güvenilir bulduğunu düşünmemeliyiz. Yaptığı dilbilim yorumları sebebiyle eseri zaman zaman bir sözlük intibaı uyandırmaktadır. Yine Onun ayetlere anlam verirken öncelikle ayetlerin bağlamlarını tespit etmeye özen gösteren rivayetleri göz önünde bulundurması, pek çok defa doğru anlama ulaşmasını sağlamıştır. aber’nin tercihleri çoğunlukla Sünni bir bakışı işaret eder. Ancak bu, hiçbir zaman onun körü körüne mezhebi bir temayül gösterdiği anlamına gelmemektedir

🔖

Cite This Article

KOÇ, M. A. (2010). On Understanding al-abar’s Tafsr - I. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 51 - Sayı: 1, 79–92. https://ajindex.com/articles/491009

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Cevd Al, Tru’l-arab able’l-islm, Bağdat: Mabaatu’l-mecmei’l-ılmiyyi’l-ır, 1955. el-Bağav, Malimu’t-tenzl, Beyrut: Dru’l-kutubi’l-ılmiyye, 1993. el-Bağdd, Tru Bağdd, Beyrut: Dru’l-kutubi’l-ilmiyye, tarihsiz. el-Ezra, Abru mekke ve m cae fh mine’l-r, Mekke: el-Mabaatu’l-mcidiyye, 1352. el-urub, el-Cmi li akmi’l-urn, Beyrut: Dru’l-kutubi’lilmiyye, 1988. es-Sad, Teysru’l-kermi’r-Ramn f tefsri kelmi’l-Mennn, ta Muammed Zuhr en- Neccr, Beyrut: lemu’l-kutub, 1993. es-Sav, Fetu’l-muğ, tah. Abdurramn Muammed Umn, Medine: el-Mektebetu’s- selefiyye, 1968. es-Subk, Kitbu’-abati’ş-şfiiyyeti’l-kebr, Mısır: Mabaatu’l-useyniyye, 1324. es-Suy, el-İtn f ulmi’l-ur’n, tağ. Muaf Db el-Buğa, Dımeş: Dru İbn Ker, 1987. e-aber, Cmiu’l-beyn an tevli yi’l-uran, Beyrut: Dru’l-fikr, 1988. ____, Tru’l-umem ve’l-mulk, tah. Muammed Eb’l-fal İbrhm, Beyrut: Dru Suveydn, tarihsiz. ____, Tefsru’-aber-Muaddimetu’l-muai tah. Mamd Muammed ùkir-Amed Muammed ùkir, Mısır: Dru’l-marif, tarihsiz. ____, Milletler ve Hükümdarlar Tarihi, terc. Zâkir Kadiri Ugan, Ahmet Temir, İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1991. e-abres, Mecmeu’l-beyn f tefsri’l-urn, Beyrut: Muessesetu’t-tri’l-Arab, 1986. e-eheb, Siyeru almi’n-nubel, tah. ùuayb el-Arnavu, Beyrut: Muessesetu’r-risle, 1985. aber, Tefsr, XXVII, s. 73. Benzeri ifadeler için bkz. a.g.e., VIII, s. 122. A.g.e., XXVII, s. 53. A.g.e., VIII, s. 118, 128, 134; XXV, s. 38. dim useyn, el-urniyyn ve şubehtuhum avle’s-sunne, Tâif: Mektebetu’-ıddk, 1989. Halis Albayrak, “Taberî’nin Kıraatları Değerlendirme ve Tercih Yöntemi”, Ankara Üniversi- tesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, XLII, (2001), ss. 97-130.
  2. Ignaz Goldziher, Mehibu’t-tefsri’l-İslm, Abdulalm en-Neccr, Mısır: Mektebetu’l- anc, 1955. İbn İs, Siratu İbn İs, Konya: Hayra Hizmet Vakfı, 1981. İbn Ker, Tefsru’l-ur’ni’l-am, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1986.
  3. İsmail Cerrahoğlu, Tefsir Tarihi, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1988.
  4. Katip Çelebi, Keşfu’-unn an esmi’l-kutub ve’l-funn, Mabaatu vekleti’l-marif, 1360. Mehmet Hayri Kırbaşoğlu, İslam Düşüncesinde Sünnet, Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2002.
  5. Montet, Le Coran, Payot, Paris 1949. Muammed el-Emn b. Muammed el-Mutr eş-ùen, Tetimmetu Avi’l-beyn f i’l- urni bi’l-urn, Mısır: Maba