SavedAdd your journal

Journals / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 58 - Sayı: 2

Shīʿī Scholar Hāshim Maʿrūf al-Ḥasanī’s Use of Textual Criticism in Identifying

Şīʿī alim Hāşim Maʿrūf el-Ḥasenī’nin uydurma hadis tespitinde metin tenkidi kullanımı

Peyman ÜNÜGÜR
Pages
89–120
Publication Date
2017-08-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Secondly, I examine the ways and to what extent al-Ḥasanī employs textual criticism in the identification of fabricated traditions

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fabricated Traditions One of the most significant Shīʿī authors of the 20th century in Lebanon, Hāshim Maʿrūf alḤasanī is known for his critical approach towards Shīʿa thought.
📊
Key Findings & Data:Al-Mawḍūʿāt, one of his masterworks, enables us to explore his ideas concerning the narrations in hadith sources and traditional hadith methodology.
💡
Conclusion & Impact:Secondly, I examine the ways and to what extent al-Ḥasanī employs textual criticism in the identification of fabricated traditions
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Şīʿa · Hāşim Maʿrūf el-Ḥasenī · el-Mevḍūʿāt

Abstract

Fabricated Traditions One of the most significant Shīʿī authors of the 20th century in Lebanon, Hāshim Maʿrūf alḤasanī is known for his critical approach towards Shīʿa thought. Al-Mawḍūʿāt, one of his masterworks, enables us to explore his ideas concerning the narrations in hadith sources and traditional hadith methodology. Through a rigorous reading of his al-Mawḍūʿāt, the present study investigates the following two issues: Firstly, I discuss how al-Ḥasanī, as a Shīʿite scholar approaches to the issue of hadith fabrication. In doing so, I highlight the points that alḤasanī differs from conventional Shīʿite understanding with regard to hadith fabrication in particular. Secondly, I examine the ways and to what extent al-Ḥasanī employs textual criticism in the identification of fabricated traditions

Özet

İmāmī/Şīʿī anlayışa yönelik eleştirel yaklaşımı ile ön plana çıkan Hāşim Maʿrūf el-Ḥasenī, 20. asrın önde gelen Lübnanlı müelliflerinden biridir. El-Ḥasenī’nin önemli eserlerinden biri olan el-Mevḍūʿāt, onun kaynaklarda yer alan rivayetlere ve geleneksel hadis anlayışına dair bakış açısını ortaya koymak için elverişli bir kaynak olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda makalemizde esas olarak iki mesele ele alınmıştır. Öncelikle makalenin temel inceleme konusunu oluşturan el-Mevḍūʿāt’tan hareketle, Şīʿī bir müellifin nazarından uydurma olgusu ortaya konmaya çalışılmış, bu bağlamda el-Ḥasenī’nin mevḍūʿāt konusunda genel Şīʿī anlayıştan ayrıldığı bazı noktalara vurgu yapılmıştır. Ayrıca el-Ḥasenī’nin mevḍūʿ rivayetlerin belirlenmesinde metin tenkidi kıstaslarından nasıl ve ne ölçüde faydalanmış olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır

🔖

Cite This Article

ÜNÜGÜR, P. (2017). Shīʿī Scholar Hāshim Maʿrūf al-Ḥasanī’s Use of Textual Criticism in Identifying. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 58 - Sayı: 2, 89–120. https://ajindex.com/articles/490828

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Aycan, İrfan. “Emevîler Dönemi İç Siyasî Gelişmeleri (41-132/661-750),” Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 39:1 (1999), ss.147-174. el-Baḥrānī, Seyyid Hāşim. Meʿālimu’z-Zulfā fī Meʿarifi’n-Neşʾeti’l-Ūlā ve’l-Uḫrā. Kum: Muʾessesetu İḥyāʾi’l-Kutubi’l-İslāmiyye, 1382. el-Behbūdī, Muḥammed Bāḳır. Ṣaḥīḥu’l-Kāfī. Beyrut: ed-Dāru’l-İslāmiyye, 1981. el-Berḳī, Ebū Caʿfer Aḥmed b. Muḥammed. el-Meḥāsin. Kum: Dāru’l-Kutubi’lİslāmiyye, 1370. el-Burḳaʿī, Ebū’l-Faḍl b. er-Riḍā el-Ḳummī. ʿArḍu Aḫbāri’l-Uṣūl ʿale’l-Ḳurʾān ve’l-ʿUḳūl. Tah. Saʿd Rustem. Medine: Dāru’l-ʿAḳīde, 2014. el-Bursī, Receb b. Muḥammed. Meşāriḳu Envāri’l-Yaḳīn fī Esrāri Emīri’lMuʾminīn. Tah. Seyyid ʿAlī ʿĀşūr. Beyrut: Menşūrātu Muʾesseseti’lAʿlemī li’l-Maṭbūʿāt, 1999. el-Celālī, Muḥammed Ḥuseyn el-Ḥuseynī. Dirāse Ḥavle’l-Uṣūli’l-Erbaʿimiʾe. Tahran: Merkezu İntişārāti’l-Aʿlemī, 1394. Cerrahoğlu, İsmail. Tefsir Usûlü (‘İlmu Usûlü’t-Tefsir). Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1971. Emīn, Aḥmed. Fecru’l-İslām. Beyrut: Dāru’l-Kitābi’l-ʿArabī, 1969.
  2. Emir Muezzi, Muhammed Ali. “I ̇mâmî Şiilik’te Hadisin Sıhhat Kıstasları ve Fakîhin Otoritesine Dair Değerlendirmeler,” terc. M. Ali Sönmez, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 12:2 (2003), ss.313-348.
  3. Evkuran, Mehmet. Sünnî Paradigmayı Anlamak. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2005. el-Faḍlī, ʿAbdulhādī. Uṣūlu’l-Ḥadīs̠. Beyrut: Muʾessesetu Ummi’l-Ḳurā li’t-Taḥḳīḳ ve’n-Neşr, 1421. el-Ġaravī, es-Seyyid Muḥammed. Maʿa ʿUlemāʾi’n-Necefi’l-Eşraf. Beyrut: Dāru’s̠- S̠eḳaleyn, 1998. Ḥakemīẓāde, ʿAlī Ekber. Esrār-e Hezār Sāle. byy. 1437. el-Ḥasenī, Hāşim Maʿrūf. Dirāsāt fī’l-Ḥadīs̠ ve’l-Muḥaddis̠īn. Beyrut: Dāru’tTeʿāruf li’l-Maṭbūʿāt, 1978. ----------. el-Mevḍūʿāt fī’l-Ās̱ār ve’l-Aḫbār: ʿArḍ ve Dirāse. Beyrut: Dāru’t-Teʿāruf li’l-Maṭbūʿāt, 1407/1987.
  4. Hıdır, Özcan. “Yahudi Kültürünün Hadislere Etkisi İddiaları Üzerine,” Hadis Tetkikleri Dergisi 3:1 (2005), ss.7-37. el-Ḥillī, ʿİzzuddīn el-Ḥasen b. Suleymān. Muḫtaṣaru’l-Beṣāʾir. Tah. Muştāḳ elMuẓaffer. Kum: Muʾessesetu’n-Neşri’l-İslāmī, 1421. Ḥubbullāh, Ḥayder, Naẓariyyetu’s-Sunne fī’l-Fikri’l-İmāmiyyi’ş-Şīʿī: et-Tekevvun ve’ṣ-Ṣayrūra. Beyrut: Muʾessesetu’l-İntişāri’l-ʿArabī, 2006. ----------. “Naḳdu’l-Metn fī’t-Tecribeti’l-İmāmiyye: el-Uṣūl ve’t-Tecārib, elMevāniʿ ve’l-Muʿavviḳāt,” http://hobbollah.com/include/content/files/maqalat/116_p_1367648670.pdf (11.6.2017) İbn ʿArrāḳ, Ebū’l-Ḥasen ʿAlī b. Muḥammed el-Kinānī. Tenzīhu’ş-Şerīʿati’l-Merfūʿa ʿani’l-Aḫbāri’ş-Şenīʿati’l-Mevḍūʿ