Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi / 2014 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Çocuk Kanallarında Yayınlanan Çizgi Filmlerdeki Şiddetin Belirlenmesi

Determination of Violence In Cartoon Movies Published In Children's Channels

Pages
199–205
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

SPSS 10.0 programme was used for data analysis.Results: It was found that 62 (68.9%) watching had at least one element of physical, verbal and psychological violence.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Background: Today the violence is an important social problem that is easily transmitted to children through cartoons.
📊
Key Findings & Data:Objective: The aim of this study was to determine the violence and the elements of violence in cartoons shown on television in children channels and to draw attention to issue and to increase awareness health workers.Method: This study was descriptive design.
💡
Conclusion & Impact:SPSS 10.0 programme was used for data analysis.Results: It was found that 62 (68.9%) watching had at least one element of physical, verbal and psychological violence.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2012 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Background: Today the violence is an important social problem that is easily transmitted to children through cartoons. Objective: The aim of this study was to determine the violence and the elements of violence in cartoons shown on television in children channels and to draw attention to issue and to increase awareness health workers.Method: This study was descriptive design. The data was collected during the first week of June of the year 2012 by watching selected randomly cartoons in three different children's channels by the data collection form. The data collection form included three sections such as elements of physical, verbal and psychological violence. SPSS 10.0 programme was used for data analysis.Results: It was found that 62 (68.9%) watching had at least one element of physical, verbal and psychological violence. Forty-three (47.8%) watching had physical, 38 (42.2%) watching had psychological and 32 (35.6%) watching had verbal violence elements. When violent images were analyzed in terms of duration it was determined that 843 seconds (7.8%) had violence images and the physical violence was the most common violence element that consisted half of the total violent time (432 seconds). When three channels compared for violence elements, it was found statistically significant difference between the channels (p< .05). Conclusion: It was found that most of the cartoon movies had violence elements especially physical violence elements.

Özet

Giriş: Günümüzde önemli bir toplumsal sorun olan şiddet çizgi filmler aracılığıyla çocuklara kolayca aktarılmaktadır.Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocuk kanallarında yayınlanan çizgi filmlerdeki şiddet varlığını ve unsurlarını belirlemek,konuya dikkat çekmek ve bu konuda sağlık çalışanlarının farkındalığını arttırmaktır. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki çalışmanınverileri 2012 yılı Haziran ayının ilk haftasında, üç çocuk kanalında rasgele seçilen çizgi filmler, veri toplama formu eşliğindeizlenerek toplandı. Veri toplama formu fiziksel, sözel ve ruhsal şiddet unsurlarını içeren 3 bölümden oluştu. Veriler SPSS 10.0paket programında değerlendirildi. Bulgular: Araştırmada yapılan izlemlerin 62'sinde (%68.9) fiziksel, sözel ve ruhsal şiddetunsurlarından en az biri bulundu. İzlemlerin 43'ünde (%47.8) fiziksel, 38'inde (%42.2) ruhsal, 32'sinde (%35.6) sözel şiddetunsurları tespit edildi. Şiddet görüntüleri süre olarak incelendiğinde; 10800 saniyelik izlem süresinin 843 saniyesinin şiddetiçeren görüntülerden oluştuğu belirlendi. Süre olarak en fazla görülen şiddet unsuru fiziksel şiddet olup, toplam şiddetsüresinin yarısını (432 sn) oluşturdu. İzlem yapılan 3 kanal karşılaştırıldığında, şiddet unsuru bulunması açısından kanallararasında istatistiksel anlamlı fark bulundu (p < .05). Sonuç: Çocuk TV kanallarındaki çizgi filmlerin çoğunda fiziksel şiddetbaşta olmak üzere şiddet unsurlarının yer aldığı belirlendi.

🔖

Cite This Article

TEMEL, M., ÇELİKKALP, Ü., KOSTAK, M. A. (2022). Çocuk Kanallarında Yayınlanan Çizgi Filmlerdeki Şiddetin Belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 199–205. https://ajindex.com/articles/490344

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Aral, N., Ceylan R., Bıçakçı Yıldız, M. (2011). Çocukların televizyon seyretme alışkanlıklarının yaş ve cinsiyete göre incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 489- 498. Akçay, D., Özcebe, H. (2012). Televizyonun çocukların saldırganlık davranışına etkisi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi,55, 82-87.
  2. Aksaçlıoğlu, A.G. ve Yılmaz, B. (2007). Öğrencilerin televizyon izlemeleri ve bilgisayar kullanmalarının okuma alışkanlıkları üzerine etkisi. Türk Kütüphaneciliği, 21(1), 3- 28. American Academy Of Pediatrics Committee on Communication. (1995). Media violence. Pediatrics, 95(6), 949-951. American Academy Of Pediatrics Committee on Public Education. (2001). Media violence. Pediatrics, 108(5), 1222-1226.
  3. Ayrancı, Ü., Köşgeroğlu, N., Günay, Y. (2004). Televizyonda çocukların en çok seyrettikleri saatlerde gösterilen filmlerdeki şiddet düzeyi. Anadaolu Psikiyatri Dergisi, 5, 133-140.
  4. Bağlı, T.B. (2003). Televizyona karşı anababa aracılığı: Kısıtlayıcı aracılığın biçimleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 36 (1-2), 129-149.
  5. Basore, KA. (2008). The context of violence in children's television programs. Arts In Communication Master Thesis, University Of Arkansas, Arkansas, Amerika Birleşik Devletleri. Blumberg, F.C., Bierwirth, K.P., Schwartz, A.J. (2008). Does cartoon violence beget aggressive behavior in real life? An opposing view. Early Childhood Education Journal, 36, 101-104.
  6. Büyükbaykal, G. (2007). Televizyonun çocuklar üzerindeki etkileri. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 28, 31-44.
  7. Cesur, S. ve Paker, O. (2007). Televizyon ve çocuk: Çocukların TV programlarına ilişkin tercihleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(19), 106-125
  8. Christakis, D.A., Zimmerman, F.J., DiGiuseppe, D.L., McCarty, C.A. (2004). Early television exposure and subsequent attentional problems in children. Pediatrics, 113(4), 708- 713. Çamlıbel İrkin, A. (2012). Çocukların gelişim süreci ve televizyonun etkileri. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi, Ankara,
  9. Türkiye. Dale, L.P., Klein, J., DiLoreto, J., Pidano, A.E., Borto, JW., McDonald K. et al. (2011). Program ratings do not predict negative content in commercials on children's channels. Journal Of Developmental and Behavioral Pediatrics, 32(1), 1-7.
  10. Doğan, A., Göker, G.(2012). Tematik televizyon ve çocuk: ilköğretim öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıkları. Millî Eğitim Dergisi, 194,5-30.
  11. Eskandari, M. (2007). İran'da tv'de yayınlanan çizgi filmlerin ilkok