Journals / Akademik İncelemeler Dergisi / 2007 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Ermeni Kimliğinin Oluşumunda Din Faktörü: Hıristiyanlık, Kilise ve Misyonerler

Pages
231–255
Publication Date
2014-09-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Misyonerlerin ve Büyük Devletlerin politikaları sonucu Ermeni Kilisesi, dini görevleri ve sorumluluklarını bir tarafa bırakarak faaliyetlerini yeni ve milliyetçi bir Ermeni kimliğinin oluşumu üzerine yoğunlaştırmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Toplumsal kimliğin şekillenmesinde etkili olan pek çok unsur vardır.
📊
Key Findings & Data:Dil, tarih, din ve mezhepler, örf, adet ve gelenekler bu unsurlar arasında sayılabilir.
💡
Conclusion & Impact:Misyonerlerin ve Büyük Devletlerin politikaları sonucu Ermeni Kilisesi, dini görevleri ve sorumluluklarını bir tarafa bırakarak faaliyetlerini yeni ve milliyetçi bir Ermeni kimliğinin oluşumu üzerine yoğunlaştırmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Ermeni Kimliği · Kilise · Hıristiyanlık

Özet

Öz Toplumsal kimliğin şekillenmesinde etkili olan pek çok unsur vardır. Dil, tarih, din ve mezhepler, örf, adet ve gelenekler bu unsurlar arasında sayılabilir. Ermeni toplumunun kimlik oluşumunda ise bu unsurlardan dinin ve dolayısıyla da Ermeni Kilisesi’nin rolü daha fazladır. Bu çalışmada Ermeni Kilisesi’nin Ermeniler açısından öneminin vurgulanması amacıyla öncelikle Ermenilerin Hıristiyanlık dinini kabul etmeleri ve Hıristiyanlık inancı içerisinde Ermeni Kilisesi’nin yeri üzerinde durulmaktadır. Bu çerçevede Ermenilerin kimliklerini koruma ve yaşatmaları açısından mühim payı olan İstanbul Ermeni Patrikhanesi’nin kuruluşu ve Osmanlı hâkimiyetinde Türk-Ermeni ilişkileri ile ilgili gelişmelere değinilmektedir. XIX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Büyük Devletlerin, Osmanlı Devleti’nin iç işlerine müdahale etmek ve bu suretle nüfuz kazanmak amacıyla takip ettikleri politikalar ve Osmanlı topraklarına gönderilen çok sayıda misyonerin faaliyetleri hakkında bilgi verilmektedir. Misyonerlerin faaliyetleri bir süre sonra Ermeni Kilisesi ile çatışmalarına yol açmış ancak Büyük Devletler bu durumu kendi lehlerine çevirmişler ve Ermeni Kilisesi içinde milliyetçilik fikirlerinin gelişmesine ortam hazırlamışlardır. Misyonerlerin ve Büyük Devletlerin politikaları sonucu Ermeni Kilisesi, dini görevleri ve sorumluluklarını bir tarafa bırakarak faaliyetlerini yeni ve milliyetçi bir Ermeni kimliğinin oluşumu üzerine yoğunlaştırmıştır.

🔖

Cite This Article

İSKEFİYELİ, Z. (2014). Ermeni Kimliğinin Oluşumunda Din Faktörü: Hıristiyanlık, Kilise ve Misyonerler. Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 231–255. https://ajindex.com/articles/4903

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. AÇIKSES, Erdal, “Osmanlı Devleti’ndeki Misyonerlik Faaliyetleri ile İlgili Bir Değerlendirme (İki Merkezden Örnekler)”, Yeni Türkiye, Ermeni Özel Sayısı II, Mart-Nisan 2001, yıl: 7, sayı: 38, s. 935-947.
  2. ADENEY, Walter F., The Greek and Eastern Churches, Edinburg, 1908.
  3. AKGÜN, Seçil, “Amerikalı Misyonerlerin Anadolu’ya Bakışları”, OTEM Dergisi, sayı: 3, 1992, s. 1-16.
  4. AKGÜN, Seçil, “Amerikalı Misyonerlerin Ermeni Meselesinde Rolü”, Türk Kültürü Araştırmaları, yıl: XXVII/1-2, Ankara, 1989, s. 1-12.
  5. AKYILMAZ, Gül, “Tanzimat’tan Önce ve Sonra Osmanlı Devleti’nde Gayrimüslimlerin Hukuki Statüsü”, Yeni Türkiye, Ermeni Özel Sayısı II, Mart- Nisan 2001, yıl: 7, sayı: 38, s. 671-686.
  6. ARTINIAN, Vartan, The Armenian Constitunional System in the Ottoman Empire, İstanbul: 1970.
  7. BASGÜN, Necla, Türk Ermeni İlişkileri Abdülhamit’in Cülusundan Zamanımıza Kadar, Ankara: San Matbaası, 1970.
  8. Belgelerle Ermeni Sorunu, Ankara: Genelkurmay Askeri Tarih ve Stratejik Etüt Başkanlığı, 1983.
  9. BOZKURT, Gülnihal, Alman-İngiliz Belgelerinin ve Siyasi Gelişmelerin Işığı Altında, Gayrimüslim Osmanlı Vatandaşlarının Hukuki Durumu (1839-1914), Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1996.
  10. CHAKMAKJIAN, Hagop A., Armenian Christology and Evangelization of Islam, Leiden: 1965.
  11. ÇARK, Yervant Gomidas, Türk Devleti Hizmetinde Ermeniler (1453-1953), İstanbul: Yeni Matbaa, 1953.
  12. ÇAYCI, Abdurrahman, Türk Ermeni İlişkilerinde Gerçekler, Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi, 2000.
  13. DİNÇER, Nahid, “Yabancı Özel Okullar”, Milli Eğitim ve Dini Hayatı, İstanbul 1981.
  14. DİNK, Hirant, “Ermeni Kimliği Üzerine (2) Kilisenin Rolü”, Agos, 14 Kasım EREN, A. Cevad, “Tanzimat”, İslam Ansiklopedisi, Cilt: 11, Eskişehir, 1997, s. 765. ERYILMAZ, Bilal, Osmanlı Devletinde Gayrimüslim Tebaanın Yönetimi, İstanbul: Risale Basın-Yayın, 1996.
  15. FEIGL, Erich, “Ermeni Milli Kilisesinin Zaferi ve Trajedisi”, Ermeni Araştırmaları, Cilt: 1, sayı: 2, Ankara, 2001, s. 65-88.
  16. FENDOĞLU, H. Tahsin, “Amerika Birleşik Devletleri’nin Misyonerleri ve Osmanlı Devleti”, Türkler, Cilt: 14, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara, 2002, s. 196. GAZİGİRAY, A. Alper, Osmanlıdan Günümüze Kadar Vesikalarla Ermeni Terörünün Kaynakları, İstanbul: Gözen Kitabevi, 1982.
  17. GULESSERIAN, Papken, (Translated by; Terenig Vartabed Poladian), The Armenian Church, AMS Press, New York, 1970.
  18. GÜRÜN, Kamuran, Ermeni Dosyası, Ankara:
  19. Türk Tarih Kurumu Basımevi, HENZE, Paul B., “Ermeni Şiddetinin Kökeni”, Uluslararası Terörizm ve Uyuşturucu Madde Kaçakçılığı (17-18 Nisan 1984), Ank