Journals / Doğu Coğrafya Dergisi / 2008 / Cilt: 0 - Sayı: 20

The Foundation, Development and Functional Features of Diyadin

Diyadin'in Kuruluşu Gelişmesi ve Fonksiyonel Özellikleri

Pages
107–140
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Although it is one of the important hot spring and geothermal potential settlements, Diyadin is making its presence as a small settlement which can’t show much development from history till today.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this article, the development periods with today’s functional features of Diyadin, on which there was no detailed research has been done yet, were taken into consideration.
📊
Key Findings & Data:Diyadin which has a long period foundation history joined the Ottomans with Yavuz Sultan Selim’s Çaldıran Campaign, Diyadin, which belonged to Beyazıt Flag added to the lands of Van Principality before 1744, then added to Erzurum Grand Seignior with Beyazıt Flag’s four districts.
💡
Conclusion & Impact:Although it is one of the important hot spring and geothermal potential settlements, Diyadin is making its presence as a small settlement which can’t show much development from history till today.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this article, the development periods with today’s functional features of Diyadin, on which there was no detailed research has been done yet, were taken into consideration. Diyadin , in the Upper Murat Part of Eastern Anatolian Region and it is an administrative center of a district in Ağrı Province. Diyadin castle which takes place in the East of River Murat ,takes the first core of the settlement. Diyadin which has a long period foundation history joined the Ottomans with Yavuz Sultan Selim’s Çaldıran Campaign, Diyadin, which belonged to Beyazıt Flag added to the lands of Van Principality before 1744, then added to Erzurum Grand Seignior with Beyazıt Flag’s four districts. According to the latest census hold in 2000, Diyadin with 13320 of population, the active population’s 73.2 % (1229 people) is in the service sector, 22,8 % (385 people) in agriculture and the rest 4.0 % (68 people) is working in the industry sector .Although the 78,2 % of the population is working in the agriculture sector, Diyadin has the position of a town which the service sector gets importance when population, functions ,planning, centralism power, physiognomic aspect and lifestyle are taken into consideration. Although it is one of the important hot spring and geothermal potential settlements, Diyadin is making its presence as a small settlement which can’t show much development from history till today.

Özet

Bu makalede, daha önce detaylı bir araştırmanın yapılmadığı Diyadin’in, kuruluşundan günümüze gelişim dönemleri ile bugünkü fonksiyonel özellikleri ele alınmıştır Diyadin, Doğu Anadolu Bölgesi’nin Yukarı Murat Bölümü’nde, Ağrı iline bağlı bir ilçenin yönetim merkezidir. Murat Nehri’nin doğu kıyısında yer alan Diyadin kalesi yerleşmenin ilk çekirdeğini oluşturur. Kuruluş tarihi oldukça eski olan Diyadin, Yavuz Sultan Selim’in Çaldıran seferi ile tamamen Osmanlı topraklarına katılmıştır. İdari bakımdan 1744 yılından önce Van Beylerbeyliği’ne dahil edilen Beyazıt Sancağı’na bağlı bir kaza merkezi olan Diyadin, bu tarihte Beyazıt sancağının 4 kazası ile birlikte Erzurum Beylerbeyliği’ne bağlanmıştır En son yapılan 2000 yılı nüfus sayımına göre nüfusu 13320 olan Diyadin’de iktisaden faal olan nüfusun % 73,2’si (1229 kişi) hizmet sektöründe, % 22,8’i (385 kişi) tarım kesiminde ve geri kalan % 4.0’ü (68 kişi) de sanayi sektöründe istihdam edilmektedir. Nüfusun % 78,2’si tarım dışı sektörlerde çalışıyor olsa da nüfus, fonksiyonlar, planlama, merkeziyet gücü, fizyonomik görünüm ve hayat tarzı gibi belirleyici kriterler dikkate alındığında, Diyadin, hizmet fonksiyonlarının önem kazandığı ve bazı şehirsel fonksiyonların gelişme gösterdiği bir kasaba yerleşmesi niteliğindedir. Ülkemizin önemli kaplıca ve jeotermal potansiyeline sahip yerleşmelerinden biri olmasına rağmen, Diyadin, geçmişten günümüze fazla gelişme gösteremeyen küçük bir yerleşme olarak varlığını sürdürmektedir.

🔖

Cite This Article

KAYA, F. (2022). The Foundation, Development and Functional Features of Diyadin. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 20, 107–140. https://ajindex.com/articles/490089

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. ALPASLAN,İ., 1995,
  2. Her Yönüyle Ağrı, Yıldızlar Ofset, Ankara. ARINÇ,K., 2001,Tatvan Şehri,Kuruluşu, Gelişmesi ve Fonksiyonları, Atatürk Üniversitesi Yayınları No; 925, Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları No;99, Araştırmalar Serisi No:70,Erzurum. BELLİ,O.,KONYAR,E.,2003, Doğu Anadolu Bölgesinde Erken Demir Çağı Kale ve Nekropolleri (Early Iron Age Fortresses and Necropolises in East Anatolia), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul. BELLİ,O.,2004, Urartu Krallığı Döneminde Doğubayazıt Bölgesi, Güneşin Doğduğu Yer: Doğubayazıt Sempozyumu Bildiri Kitabı, İSTANBUL. BELLİ,O., 2004,Doğubayazıt Bölgesi’nde Keşfedilen Urartu Sulama Tesislerine Toplu Bakış Güneşin Doğduğu Yer: Doğubayazıt Sempozyumu Bildiri Kitabı, İstanbul. BULUT,İ.,1998,Şehir Coğrafyası Açısından Sorgun, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Yayınları NO.96,Erzurum. CEYLAN,.M.A.,2006.,Eşme’nin(Uşak) Kuruluşu,Gelişmesi ve Fonksiyonel Özellikleri, Doğu Coğrafya Dergisi,Yıl 11,Sayı 15,Konya. CUİNET, V., 1891 – 1892, La Turquie D’ Asie, Geographie Adsminestrati, Ernest Ceroux Editeur, Cilt: I,Paris. DARKOT,B.,1972, Türkiye İktisadi Coğrafyası. İstanbul Üniversitesi Yay.No:1307, Coğrafya Enstitüsü Yay. No:51, İstanbul DOĞANAY, H., 1986. Türkiye İktisadi Coğrafyası I. Tarım – Hayvancılık ve Ormancılık. Atatürk Üniv. Fen-Ed.Fak.Coğrafya Böl. Ders Notları, Erzurum. DOĞANAY, H., 1997,
  3. Türkiye Beşeri Coğrafyası, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları:2982, Bilim ve Kültür Eserleri Dizisi: 877, Eğitim Dizisi: 10, İstanbul DOĞANAY,S.,2006, Yomra’ nın Başlıca Fonksiyonel Özellikleri, Doğu Coğrafya Dergisi,Yıl 12,Sayı 18,Konya. EMİROĞLU, M., 1975,Türkiye Coğrafi Bölgelerine Göre Şehir Yerleşmeleri ve Şehirsel Nüfus, Ankara Üniv. D.T.C.F Coğ. Araştırmaları Dergisi, Sayı. 7, Ankara. EVLİYA Çelebi Seyhatnamesi,1970, (Türkçeleştiren: Z.Danışman)Cilt:3,İstanbul.
  4. GÜNALTAY, Ş., 1946,Yakın Şark II Anadolu, Ankara GÜNER,İ., Iğdır’ın Kentsel Fonksiyonları ve Fonksiyonel Sınıflandırmadaki Yeri, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı:32, İstanbul.
  5. GÜRSOY, R.C., 1975, Türkiye’nin Yolları, Türk Coğrafya Dergisi, S.26, İstanbul.
  6. KARABORAN, H.H., 1982, Bölge Planlaması Açısından Şehir ve Türkiye Coğrafyası’nda Gösterdiği Değişiklikler, Fırat Üniv. Edebiyat Fak. Dergisi, Cilt. 1, S.2 Elazığ. KAYA, F., 2001, Ağrı Ovası ve Çevresinin Coğrafi Etüdü. Atatürk Üniv. Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı Basılmamış Doktora Tezi, Erzurum. KIRZIOĞLU, M. F., 1953, Kars Tarihi (I. Cilt). Işık Matbaası İstanbul. KODAY,S.,200