KÜLTÜRLERARASI EĞİTİM VE DİN EĞİTİMİ, 1940-1960

Key Findings & Data:Bu makale din eğitimcilerince hazırlanan sosyal analizleri, bunlara ilişkin sunulan teorik temelleri ve kültürlerarası eğitim ve din eğitiminin dikkate değeruygulamalarının açıklamasını sunmaktadır.

💡

Conclusion & Impact:Bu makale, bu hareketin 1960lı yıllarda başlayan ve günümüzde de devam eden daha geniş bir hareketin yolunu açtığı sonucuna varmaktadır.

🔬Design:Research Article

📍Scope:Comprehensive Sample

⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu makale Birleşik Devletlerde 1940 ile 1960 arasındaki kültürlerarası eğitimhareketini anlatmaktadır. Religious Education ve diğer kaynaklarda bulunan materyallere dayanarak din eğitimcilerinin bu alana sağladıkları katkının özel yoluna odaklanmaktadır. Bu makale din eğitimcilerince hazırlanan sosyal analizleri, bunlara ilişkin sunulan teorik temelleri ve kültürlerarası eğitim ve din eğitiminin dikkate değeruygulamalarının açıklamasını sunmaktadır. Bu makale, bu hareketin 1960lı yıllarda başlayan ve günümüzde de devam eden daha geniş bir hareketin yolunu açtığı sonucuna varmaktadır.

🔖

Cite This Article

GÖKÜŞ, Ş., ELLAS, J. L. (2022). KÜLTÜRLERARASI EĞİTİM VE DİN EĞİTİMİ, 1940-1960. Dini Araştırmalar, Cilt: 16 - Sayı: 43, 245–258. https://ajindex.com/articles/489486

📄 Full Text PDF Viewer

Open in New Tab ↗

↗New Tab

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

R. C. Kessler, T. C. Wai, O. Demler, and E. E. Walters, “Prevalence, severity, and comorbidity of 12-month DSM-IV disorders in the National Comorbidity Survey Replication,”Archives of General Psychiatry, vol. 62, no. 6, pp. 617–627, 2005. • [2] C. Murray and A. Lopez, The Global Burden of Disease, Harvard University Press,
Cambridge, Mass, USA, 1996. • [3] WHO, The World Health Organization. The World Health Report 2004:
Changing History, Annex Table 3: Burden of Disease in DALYs by Cause, Sex, and Mortality Stratum in WHORegions, Estimates for 2002,WHO, Geneva, Switzerland, 2004. • [4] World Health Organization, Suicide Prevention (SUPRE), World Health Organization, Geneva, Switzerland, 2009, http://www.who.int/mental health/prevention/suicide/suicide prevent/en/index.html. • [5] P. Berto, D. D. D’Ilario, P. Ruffo, R. D. Di Virgilio, and F.Rizzo, “Depression: cost-of-illness studies in the international literature: a review,” Journal of Mental Health Policy and Economics, vol. 3, pp. 3–10, 2000. • [6] S. Crabtree and B. Pelham, World Gallup Poll: Religion ProvidesEmotional Boost to World’s Poor, The Gallup Poll, • 2009, http://www.gallup.com/poll/116449/Religion-Provides-Emotional-BoostWorld-Poor.aspx. • [7] Angus Reid, World Divided Over Importance of Religion, 2006, http://www. angus-reid.com/polls/view/world divided over importance of religion/. • [8] World Christian Database, “Religions (Atheists/Agnostics) by country,” in World Christian Trends, D. B. Barrett and T. M. Johnson, Eds., William Carey Library, 2007, http:// www.worldchristiandatabase.org/wcd/esweb. asp?WCI=Results& Query=252. • [9] F. Newport, Christianity Remains Dominant Religion in the United States, The Gallup Poll, 2011, http://www.gallup.com/poll/151760/Christianity-Remains-Dominant-Religion-United-States.aspx. • [10] R. P. Auerbach, J. R. Z. Abela, X. Zhu, and S. Yao, “Understanding the role of coping in the development of depressive symptoms: symptom specificity, gender differences, and crossculturalapplicability,” British Journal of Clinical Psychology, vol. 49, no. 4, pp. 547–561, 2010. • [11] H. G. Koenig, “Concerns about measuring “spirituality” in research,” Journal of Nervous and Mental Disease, vol. 196, no. 5, pp. 349–355, 2008. • [12] M. T. Tsuang and J. C. Simpson, “Commentary on Koenig (2008): ‘Concerns aboutmeasuring “Spirituality” in research’,” Journal of Nervous andMental Disease, vol. 196, no. 8, pp. 647–649, 2008. • [13] H. G. Koenig, “Definitions,” in Spi